2 Kronik 9:1-31

9  A królowa Szeby+ usłyszała wieść o Salomonie i wybrała się, żeby w Jerozolimie poddać Salomona próbie za pomocą kłopotliwych pytań,+ z nią zaś nader okazały orszak oraz wielbłądy+ niosące olejek balsamowy+ i mnóstwo złota,+ i drogocenne kamienie.+ W końcu weszła do Salomona i rozmawiała z nim o wszystkim, co było bliskie jej sercu.+  Z kolei Salomon mówił jej o wszystkich poruszonych przez nią sprawach+ i nie było żadnej sprawy zakrytej przed Salomonem, o której by jej nie powiedział.+  Kiedy królowa Szeby zobaczyła mądrość+ Salomona oraz dom, który zbudował,+  i potrawy na jego stole,+ i zasiadanie jego sług, i służbę jego usługujących przy stole oraz ich strój,+ i usługiwanie jego podczaszych+ oraz ich strój, i jego ofiary całopalne,+ które regularnie składał w domu Jehowy,+ zabrakło jej ducha.  Rzekła więc do króla: „Prawdziwe było słowo, które słyszałam w swoim kraju o twych sprawach i o twej mądrości.+  I nie dawałam wiary+ ich słowom, dopóki nie przybyłam, aby mogły to ujrzeć moje własne oczy;+ a oto ani w połowie nie opowiedziano mi o ogromie twej mądrości.+ Przerosłeś wieść, którą usłyszałam.+  Szczęśliwi+ są twoi ludzie i szczęśliwi są ci twoi słudzy, którzy wciąż stoją przed tobą i słuchają twojej mądrości.+  Błogosławiony niech będzie Jehowa,+ twój Bóg, który sobie ciebie upodobał,+ osadzając cię na swoim tronie+ jako króla dla Jehowy, twojego Boga;+ gdyż twój Bóg umiłował+ Izraela, by mu zapewnić trwanie po czas niezmierzony, toteż ustanowił cię królem+ nad nimi, abyś wprowadzał w czyn sądownicze rozstrzygnięcie+ i prawość”.+  Potem dała królowi sto dwadzieścia talentów złota+ i bardzo dużo olejku balsamowego,+ i drogocenne kamienie;+ i już więcej nie było takiego olejku balsamowego, jak ten, który królowa Szeby dała królowi Salomonowi.+ 10  A ponadto słudzy Chirama+ i słudzy Salomona, którzy sprowadzali złoto+ z Ofiru, sprowadzali też belki drewna algumowego,+ jak również drogocenne kamienie.+ 11  I z tych belek drewna algumowego król wykonał schody+ do domu Jehowy i do domu królewskiego,+ jak również harfy+ i instrumenty strunowe+ dla śpiewaków,+ a nigdy przedtem nie widziano takich w ziemi judzkiej. 12  A król Salomon dał królowej+ Szeby wszystko, co sobie upodobała i o co poprosiła, oprócz równowartości tego, co ona przyniosła królowi. Zawróciła więc i udała się do swego kraju, ona sama i jej słudzy.+ 13  A waga złota napływającego do Salomona w ciągu jednego roku wynosiła sześćset sześćdziesiąt sześć talentów złota,+ 14  nie licząc tego, które przynosili wędrowcy oraz kupcy,+ jak również wszyscy królowie arabscy+ i namiestnicy kraju, przynoszący Salomonowi złoto i srebro. 15  Następnie król Salomon wykonał dwieście wielkich tarcz ze stopu złota+ (każdą wielką tarczę pokrył sześciuset syklami stopu złota)+ 16  i trzysta puklerzy ze stopu złota (każdy puklerz pokrył trzema minami złota).+ Potem król umieścił je w Domu Lasu Libanu.+ 17  Ponadto król wykonał wielki tron z kości słoniowej i pokrył go szczerym złotem.+ 18  Do tronu prowadziło sześć stopni, był także złoty podnóżek do tronu (były one przymocowane), jak również poręcze z jednej i drugiej strony obok miejsca do siedzenia, przy poręczach+ zaś stały dwa lwy.+ 19  A na sześciu stopniach stało tam dwanaście lwów,+ po jednej i drugiej stronie. Żadne inne królestwo nie miało czegoś tak wykonanego.+ 20  I wszystkie naczynia do picia+ należące do króla Salomona były ze złota,+ i wszystkie naczynia Domu Lasu Libanu+ były ze szczerego złota. Nie było niczego ze srebra; za dni Salomona uważano je po prostu za nic.+ 21  Albowiem okręty króla wyruszały do Tarszisz+ ze sługami Chirama.+ Raz na trzy lata przybywały okręty Tarszisz, przywożąc złoto i srebro,+ kość słoniową+ i małpy, i pawie.+ 22  Król Salomon przewyższał więc bogactwem+ i mądrością+ wszystkich innych królów ziemi. 23  I wszyscy królowie ziemi szukali+ oblicza Salomona, by słyszeć jego mądrość,+ którą prawdziwy Bóg włożył w jego serce.+ 24  I każdy przynosił swój dar:+ przedmioty ze srebra i przedmioty ze złota,+ i szaty,+ zbroję i olejek balsamowy, konie i muły — rokrocznie.+ 25  A Salomon miał cztery tysiące przegród dla koni+ oraz rydwanów+ i dwanaście tysięcy rumaków i trzymał je w miastach rydwanów,+ jak również blisko króla w Jerozolimie. 26  I został władcą nad wszystkimi królami od Rzeki aż po ziemię Filistynów i aż po granicę Egiptu.+ 27  Ponadto król sprawił, że srebro było w Jerozolimie jak kamienie, a drewno cedrowe było jak sykomory+ w Szefeli+ — ze względu na obfitość.+ 28  Byli też tacy, którzy z Egiptu+ i ze wszystkich innych krajów sprowadzali konie+ dla Salomona. 29  Pozostałych zaś spraw Salomona,+ tych pierwszych i tych ostatnich, czyż nie opisano wśród słów proroka Natana+ i w proroctwie Achijasza+ Szilonity+ oraz w opisie widzeń wizjonera Iddo+ dotyczących Jeroboama,+ syna Nebata?+ 30  I Salomon panował w Jerozolimie nad całym Izraelem przez czterdzieści lat. 31  Potem Salomon spoczął ze swymi praojcami. Pogrzebano go więc w Mieście Dawida, jego ojca,+ a w jego miejsce zaczął panować Rechoboam,+ jego syn.+

Przypisy