2 Kronik 35:1-27

35  Następnie Jozjasz+ urządził w Jerozolimie Paschę+ dla Jehowy i zarżnięto ofiarę paschalną+ czternastego+ dnia miesiąca pierwszego.+  Ustanowił więc kapłanów nad tym, co podlegało ich pieczy,+ i zachęcił+ ich do służby związanej z domem Jehowy.+  I przemówił do Lewitów, nauczycieli+ całego Izraela, świętych dla Jehowy: „Postawcie świętą+ Arkę w domu,+ który zbudował Salomon, syn Dawida, król Izraela; nie jest ona już dla was brzemieniem na ramię.+ Służcie+ teraz Jehowie, waszemu Bogu, oraz jego ludowi, Izraelowi.  I poczyńcie przygotowania według domu waszych praojców,+ stosownie do waszych oddziałów,+ zgodnie z pismem+ Dawida, króla Izraela, i pismem+ Salomona, jego syna.  I stańcie+ w świętym miejscu według grup domu praojców dla waszych braci, synów ludu, niech też będzie część domu patriarchalnego+ Lewitów.+  I zarżnijcie ofiarę paschalną,+ i uświęćcie+ się, i przygotujcie dla waszych braci, by postąpić zgodnie ze słowem Jehowy przekazanym za pośrednictwem Mojżesza”.+  Potem synom ludu dał Jozjasz trzody, baranki i koźlęta — wszystko to na ofiary paschalne za wszystkich, którzy się tam znajdowali — w liczbie trzydziestu tysięcy, a bydła trzy tysiące sztuk.+ Pochodziły one z majątku króla.+  A jego książęta+ złożyli datek jako dobrowolny dar ofiarny za lud,+ za kapłanów i za Lewitów. Chilkiasz+ i Zachariasz oraz Jechiel, jako wodzowie domu prawdziwego Boga, dali kapłanom na ofiary paschalne dwa tysiące sześćset sztuk, bydła zaś trzysta sztuk.  A Konaniasz oraz Szemajasz i Netanel, jego bracia, i Chaszabiasz, i Jejel, i Jozabad, przełożeni Lewitów, dali Lewitom na ofiary paschalne pięć tysięcy sztuk, bydła zaś pięćset. 10  I przygotowano służbę,+ a kapłani stali+ na swoich miejscach,+ Lewici zaś według swych oddziałów,+ zgodnie z nakazem króla.+ 11  I przystąpili do zarzynania ofiary paschalnej,+ a kapłani+ kropili+ krwią, którą otrzymywali z ich ręki, podczas gdy Lewici ściągali skóry.+ 12  Ponadto przygotowywali całopalenia, by dać je grupom+ według domu patriarchalnego,+ synom ludu, by złożono Jehowie dar+ zgodnie z tym, co jest napisane w księdze Mojżesza;+ i tak samo czynili z bydłem. 13  I zgodnie ze zwyczajem poczęli przygotowywać+ ofiarę paschalną+ nad ogniem; a rzeczy uświęcone przygotowywali+ w garnkach i w garnkach okrągłodennych, i w misach biesiadnych, po czym szybko przynosili to wszystkim synom ludu.+ 14  A potem przygotowywali dla siebie i dla kapłanów,+ ponieważ kapłani, synowie Aarona, do samej nocy byli zajęci składaniem ofiar całopalnych+ oraz tłustych+ części, Lewici zaś przygotowywali+ dla siebie i dla kapłanów, synów Aarona. 15  A śpiewacy,+ synowie Asafa,+ byli na swym stanowisku zgodnie z nakazem Dawida+ i Asafa,+ i Hemana,+ i Jedutuna,+ wizjonera+ królewskiego; odźwierni+ zaś byli przy różnych bramach.+ Nie musieli odchodzić od swej służby, gdyż ich bracia, Lewici, przygotowywali+ dla nich. 16  I w owym dniu przygotowano całą służbę dla Jehowy, by można było obchodzić Paschę+ i składać całopalenia na ołtarzu Jehowy, zgodnie z nakazem króla Jozjasza.+ 17  Wtedy znajdujący się tam synowie Izraela obchodzili Paschę+ oraz Święto Przaśników przez siedem dni.+ 18  I od dni proroka Samuela jeszcze nigdy nie obchodzono w Izraelu takiej Paschy jak ta,+ żaden też inny król+ Izraela nie obchodził Paschy takiej jak ta, którą obchodzili Jozjasz i kapłani, i Lewici oraz cała Juda i Izrael, którzy się tam znaleźli, i mieszkańcy Jerozolimy. 19  Paschę tę obchodzono w osiemnastym roku panowania Jozjasza.+ 20  Po tym wszystkim, gdy już Jozjasz przygotował dom, wyruszył Necho,+ król Egiptu,+ by walczyć pod Karkemisz+ nad Eufratem. Wówczas Jozjasz+ wyszedł, by się z nim zmierzyć.+ 21  Wtedy on wyprawił do niego posłańców, mówiąc: „Co tobie do mnie, królu Judy? Nie przeciw tobie przychodzę dzisiaj, lecz walczę przeciwko innemu domowi, który sam Bóg kazał mi zatrwożyć. Powstrzymaj się dla własnego dobra przez wzgląd na Boga, który jest ze mną, i nie pozwól, by cię doprowadził do zguby”.+ 22  Jozjasz jednak nie odwrócił od niego swego oblicza,+ lecz przebrał+ się, by z nim walczyć, i nie posłuchał słów Necho,+ pochodzących z ust Boga. Przybył więc, by walczyć na dolinnej równinie Megiddo.+ 23  A strzelcy+ postrzelili króla Jozjasza, toteż król rzekł do swych sług: „Zdejmijcie mnie, bo zostałem bardzo ciężko zraniony”.+ 24  Jego słudzy zdjęli go więc z rydwanu i przewieźli go na drugim rydwanie wojennym, który do niego należał, i sprowadzili go do Jerozolimy.+ I umarł,+ i został pogrzebany na cmentarzu swych praojców;+ a cała Juda i Jerozolima pogrążyła się w żałobie+ po Jozjaszu. 25  A Jeremiasz+ zaczął zawodzić+ nad Jozjaszem; i wszyscy śpiewacy oraz śpiewaczki+ po dziś dzień mówią w swych pieśniach żałobnych o Jozjaszu; i uczyniono z nich przepis dla Izraela, i są one zapisane wśród pieśni żałobnych.+ 26  Pozostałe zaś sprawy+ Jozjasza oraz jego przejawy lojalnej życzliwości,+ zgodne z tym, co jest napisane w prawie+ Jehowy, 27  jak również jego sprawy, te pierwsze i te ostatnie,+ opisano w Księdze+ Królów Izraela i Judy.

Przypisy