2 Koryntian 8:1-24

8  A powiadamiamy was, bracia, o niezasłużonej życzliwości Bożej, której dostąpiły zbory w Macedonii,+  że podczas wielkiego wypróbowania w uciśnieniu obfitość ich radości oraz ich głębokie ubóstwo sprawiły, iż obfitowało bogactwo ich szczodrości.+  Stało się to bowiem stosownie do ich rzeczywistej możności,+ owszem, poświadczam to, ponad ich rzeczywistą możność,  gdy sami z siebie nader usilnie nas błagali, bezustannie prosząc o przywilej życzliwego dawania oraz o udział w usługiwaniu przewidzianym dla świętych.+  I nie tylko tak, jak mieliśmy nadzieję, ale najpierw samych siebie dali Panu+ i nam za wolą Bożą.  To nas skłoniło do zachęcenia Tytusa,+ by jak wśród was rozpoczął, tak też doprowadził do końca to wasze życzliwe dawanie.  Ale jak obfitujecie we wszystko+ — w wiarę i słowo, i poznanie,+ i wszelką żarliwość, i w tę naszą miłość do was — tak byście też obfitowali w to życzliwe dawanie.  Mówię nie w formie rozkazu,+ lecz przez wzgląd na żarliwość drugich oraz żeby poddać próbie szczerość waszej miłości.  Znacie bowiem niezasłużoną życzliwość naszego Pana, Jezusa Chrystusa, że chociaż był bogaty, przez wzgląd na was stał się biedny,+ abyście wy dzięki jego ubóstwu stali się bogaci.+ 10  A w tym wyrażam opinię:+ ta sprawa bowiem jest dla waszego pożytku,+ skoro już rok temu zaczęliście nie tylko czynić, ale też chcieć czynić;+ 11  teraz więc dokończcie również czynienia, aby tak jak była gotowość chęci czynienia, tak też było dokończenie z tego, co macie. 12  Bo jeśli najpierw jest gotowość, jest ona szczególnie godna upodobania według tego, co się ma,+ a nie według tego, czego się nie ma. 13  Gdyż nie chodzi mi o to, żeby drugim było łatwo,+ a wam ciężko, 14  ale żeby dzięki wyrównaniu wasz nadmiar właśnie teraz zrekompensował ich niedostatek, aby też ich nadmiar zrekompensował wasz niedostatek — by nastąpiło wyrównanie.+ 15  Tak jak jest napisane: „Kto miał dużo, nie miał za dużo, a kto miał mało, nie miał za mało”.+ 16  A dzięki niech będą Bogu, że tę samą żarliwość względem was włożył w serce Tytusa,+ 17  bo rzeczywiście zareagował on na zachętę, a będąc bardzo żarliwym, sam z siebie udaje się do was. 18  Ale posyłamy z nim brata, którego sława w związku z dobrą nowiną rozeszła się po wszystkich zborach. 19  Nie tylko to, lecz został on też ustanowiony+ przez zbory naszym towarzyszem podróży w związku z tym życzliwym darem, który mamy rozdzielić ku chwale+ Pana i na dowód gotowości naszego umysłu.+ 20  W ten sposób unikamy tego, by ktoś doszukiwał się u nas uchybień+ w związku z tym hojnym datkiem,+ który mamy rozdzielić. 21  Gdyż „dbamy o uczciwe zaopatrzenie — nie tylko w oczach Jehowy, lecz także w oczach ludzi”.+ 22  Ponadto posyłamy z nimi naszego brata, którego często w wielu rzeczach sprawdziliśmy, że jest żarliwy, a który teraz jest znacznie żarliwszy ze względu na swą wielką ufność do was. 23  Jeśli jednak rodzi się jakieś pytanie co do Tytusa, jest on wspólnikiem moim oraz współpracownikiem+ dla waszej korzyści, jeśli zaś co do naszych braci, są oni apostołami zborów i chwałą Chrystusa. 24  Pokażcie im więc przed obliczem zborów dowód waszej miłości+ oraz tego, czym się w związku z wami chlubiliśmy.+

Przypisy