2 Królów 14:1-29

14  W drugim roku Jehoasza,+ syna Jehoachaza, króla Izraela, królem Judy został Amacjasz,+ syn Jehoasza.  Zaczął panować, gdy miał dwadzieścia pięć lat, a panował w Jerozolimie dwadzieścia dziewięć lat. Jego matka miała na imię Jehoaddin+ i była z Jerozolimy.  I czynił to, co prostolinijne w oczach Jehowy,+ tyle że nie tak, jak Dawid, jego praojciec.+ Postępował zgodnie ze wszystkim, co czynił Jehoasz, jego ojciec.+  Tylko wyżyny nie znikły.+ Lud dalej składał ofiary i sprawiał, że wznosił się dym ofiarny na wyżynach.+  A gdy już królestwo umocniło się w jego ręku, zaczął zabijać+ swych sług, którzy zabili króla, jego ojca.+  A synów owych zabójców nie uśmiercił, zgodnie z tym, co jest napisane w księdze Prawa Mojżeszowego, które Jehowa dał jako nakaz, mówiąc:+ „Ojcowie nie mają ponosić śmierci za synów, a synowie nie mają ponosić śmierci za ojców; każdy bowiem ma ponieść śmierć za swój własny grzech”.+  Pobił on Edomitów+ w Dolinie Soli,+ dziesięć tysięcy ludzi, i zajął na wojnie Selę; i nazwano ją Jokteel, aż po dziś dzień.  Potem Amacjasz wyprawił posłańców do Jehoasza, syna Jehoachaza, syna Jehu, króla izraelskiego, mówiąc: „Chodź. Spójrzmy sobie w twarz”.+  Wówczas Jehoasz, król Izraela, posłał do Amacjasza, króla Judy, mówiąc: „Ciernisty chwast rosnący na Libanie posłał do cedru,+ który rósł na Libanie, mówiąc: ‚Dajże swą córkę mojemu synowi za żonę’. Lecz dzikie zwierzę polne żyjące na Libanie przeszło i zdeptało ów ciernisty chwast.+ 10  Zaiste, pobiłeś+ Edom i serce cię podniosło.+ Zażywaj szacunku+ i mieszkaj w swoim domu. Po cóż więc miałbyś wdawać się w walkę+ w niekorzystnych warunkach+ i upaść, ty, a wraz z tobą Juda?” 11  Lecz Amacjasz nie posłuchał.+ Wyruszył zatem Jehoasz, król Izraela, i spojrzeli sobie w twarz+ — on i Amacjasz, król Judy — koło Bet-Szemesz,+ które należy do Judy. 12  I Juda została pokonana przez Izraela,+ tak iż rzucili się do ucieczki, każdy do swego namiotu. 13  Amacjasza zaś — króla Judy, syna Jehoasza, syna Achazjasza — Jehoasz, król Izraela, pojmał pod Bet-Szemesz, po czym przybyli do Jerozolimy i zrobił wyłom w murze Jerozolimy koło Bramy Efraima+ — aż do Bramy Narożnej,+ na czterysta łokci. 14  I zabrał całe złoto i srebro oraz wszystkie przedmioty, które się znajdowały w domu Jehowy+ i wśród skarbów domu królewskiego, jak również zakładników, a potem wrócił do Samarii. 15  Pozostałych zaś spraw Jehoasza, tego, co on uczynił, oraz jego potęgi i tego, jak walczył z Amacjaszem, królem Judy, czyż nie opisano w księdze+ dziejów królów Izraela? 16  W końcu Jehoasz spoczął ze swymi praojcami+ i został w Samarii+ pogrzebany z królami Izraela, a w jego miejsce zaczął panować Jeroboam,+ jego syn. 17  Amacjasz,+ syn Jehoasza, król Judy, żył jeszcze piętnaście lat po śmierci Jehoasza,+ syna Jehoachaza, króla Izraela.+ 18  Pozostałych zaś spraw Amacjasza czyż nie opisano w księdze+ dziejów królów Judy?+ 19  W końcu uknuto przeciwko niemu spisek+ w Jerozolimie, uciekł więc do Lachisz;+ lecz wysłano za nim do Lachisz pościg i tam go uśmiercono.+ 20  I przywieziono go na koniach, po czym został pogrzebany+ w Jerozolimie ze swymi praojcami w Mieście Dawidowym.+ 21  Potem cały lud judzki wziął Azariasza,+ który miał wtedy szesnaście lat,+ i uczynili go królem w miejsce jego ojca, Amacjasza.+ 22  On to odbudował Elat+ i przywrócił je Judzie, gdy już król spoczął ze swymi praojcami. 23  W piętnastym roku Amacjasza, syna Jehoasza, króla Judy, na czterdzieści jeden lat królem w Samarii został Jeroboam,+ syn Jehoasza, króla Izraela. 24  I czynił to, co złe w oczach Jehowy. Nie odstąpił od żadnego ze wszystkich grzechów Jeroboama, syna Nebata, którymi przywiódł on Izraela do grzechu.+ 25  On to przywrócił granicę Izraela od wejścia do Chamatu+ aż po morze Araby,+ zgodnie ze słowem Jehowy, Boga Izraela, który mówił za pośrednictwem swego sługi Jonasza,+ syna Amittaja, proroka z Gat-Chefer.+ 26  Jehowa bowiem widział nader srogie uciśnienie Izraela.+ Nie było nawet bezradnego ani nic niewartego, nie było też wspomożyciela dla Izraela.+ 27  I Jehowa obiecał, że nie wymaże spod niebios imienia Izraela.+ Wybawił+ ich więc ręką Jeroboama, syna Jehoasza. 28  Pozostałych zaś spraw Jeroboama oraz wszystkiego, co uczynił, a także jego potęgi, tego, jak walczył i jak w Izraelu przywrócił Judzie Damaszek+ i Chamat,+ czyż nie opisano w księdze dziejów królów Izraela? 29  W końcu Jeroboam spoczął ze swymi praojcami, z królami Izraela, a w jego miejsce zaczął panować Zachariasz,+ jego syn.

Przypisy