Trigj nom Enhault

No daut Unjamenu gonen

Jehova siene Zeijen

Plautdietsch

Jleewen Jehova siene Zeijen aun daut Oole Tastament?

Jleewen Jehova siene Zeijen aun daut Oole Tastament?

Jo. Jehova siene Zeijen jleewen, daut de gaunze Schreft von Gott jejäft un wieetvoll es (2. Timotäus 3:16). De Schreft haft twee Poat, waut eenje daut Oole un daut Niee Tastament nanen. Jehova siene Zeijen nanen dise Poat jeweenlich de “Hebräische Schreften” un de “Christelje Griechische Schreften”. Wie wellen nich auntovestonen jäwen, daut een Poat von de Schreft weinja wieet ooda aul nich to brucken es.

Wuarom es daut Oole uk daut Niee Tastament fa Christen wichtich?

Gott leet von dän Apostel Paulus oppschriewen: “Wautemma verhäa jeschräwen wia, wia jeschräwen, daut wie doarut lieren sullen” (Reema 15:4, De Plautdietsche Bibel). Daut wiest, daut uk de Hebräische Schreften sea nizlich fa ons sent. Doabennen finj wie biejlikj woare Jeschichten, von dee wie väl lieren kjennen, un uk gooden Rot.

  • Woare Jeschichten, von dee wie väl lieren kjennen: En de Hebräische Schreften es krakjt oppjeschräwen, woo Gott aules jemoakt haft un woo de Sind en de Welt nenjekomen es. Wan wie de Hebräische Schreften nich hauden, wudd je wie biejlikj nich weeten, von wua wie häakomen ooda wuarom de Menschen stoawen (1. Mose 2:7, 17). Doa kjenn wie uk läsen, woo Jehova Gott met Menschen jehaundelt haft, waut en äa Läwen uk Freid ooda Sorjen jehaut haben soo aus wie (Jakobus 5:17).

  • Gooda Rot: De Rot, waut wie en de Bibelbieekja Spricha un Liera en de Hebräische Schreften finjen, es ons uk vondoag noch toom gooden. Biejlikj kaun eena doa läsen, woo eenem daut kaun aus Famielje scheen gonen (Spricha 15:17), woo eena äwa de Oabeit denkjen saul (Spricha 10:4; Liera 4:6) un waut junge Menschen doonen kjennen, daut an daut enne Lenjd scheen jeit (Liera 11:9 bat 12:1).

Wan eena daut Jesaz Moses studieet, waut en de ieeschte fief Bieekja von de Bibel oppjeschräwen es, kaun eena doa uk väl von lieren. Wan Christen sikj aun dit Jesaz uk nich mea hoolen brucken, kjennen dee sikj doa doch väl goodet rutnämen, waut an halpt, een tofrädnet Läwen to haben (3. Mose 19:18; 5. Mose 6:5-7).