Trigj nom Enhault

No de Enhaultslist gonen

Gootjesonnen sennen – woo kjenn wie daut lieren?

Gootjesonnen sennen – woo kjenn wie daut lieren?

WIE wellen aula, daut aundre ons fa goode Menschen talen. Oba en de vondoagsche Tiet es daut nich soo eefach gootjesonnen to sennen. Väle kjennen “daut goode nich lieden” (2. Tim. 3:3). Veleicht rechten dee sikj no daut, waut see selfst fa rajcht un orrajcht talen, un jleewen, “daut de Sind eendoont es, un daut daut goode schlajcht es” (Jes. 5:20). Un fa ons aulem es daut schwoa gootjesonnen to sennen, wiels wie onvolkomen sent un woomäajlich aul väl schlajchtet beläft haben. Doawäajen jeit ons daut veleicht soo aus Anne, * waut Jehova aul Joaren deent. See sajcht: “Daut es fa mie schwoa to jleewen, daut ekj kaun een gooda Mensch sennen.”

Daut goode es, daut wie aula lieren kjennen, gootjesonnen to sennen. Gootjesonnen sennen kjemt von Gott sienen heiljen Jeist un dee es väl stoakja aus aules, waut ons doavon aufhoolen kaun goot to sennen, biejlikj de Welt, de Menschen rom ons ooda onse ieejne Onvolkomenheit. Well wie noch mea äwa gootjesonnen sennen lieren un uk seenen, woo wie ons doarenn vebätren kjennen.

WAUT MEENT GOOTJESONNEN SENNEN?

Eefach jesajcht bediet daut, goot to sennen ooda goodet to doonen. Doa es met en frie to sennen von schlajchtet un beeset un uk veninftich to sennen. Een gooda Mensch kjikjt emma doano, woo dee aundre halpen kaun, un deit dee goots.

Secha best du enjeworden, daut eenje wellich waut goodet fa äare Famielje ooda Frind doonen. Oba daut es nich jenuach. Wiels wie onvolkomen sent, jlekjt ons daut nich emma gootjesonnen to sennen. De Schreft sajcht je: “Kjeen Mensch oppe Ieed es soo jerajcht, daut hee bloos goodet, un nuscht orrajchtet deit” (Liera 7:20). De Apostel Paulus wia opprechtich un säd: “Ekj weet, daut en mie, daut es en mien Fleesch, wont nuscht goodet” (Reem. 7:18). Doawäajen mott wie daut von Jehova lieren gootjesonnen to sennen, wiels aulet goode kjemt von am.

“DE HAR ES . . . GOOT”

Jehova Gott bestemt, waut goot es. Von am sajcht daut: “Du best goot en deist goot – lea mie diene Fäaschrefte” (Psa. 119:68, Reimerbibel). Well wie mol tweeatlei seenen, waut wie von disen Varsch lieren kjennen.

Jehova es goot. Jehova es gaunz un goa gootjesonnen. Hee säd mol to Moses: “Ekj woa aules, waut goot en mie es, loten ver die vebie komen”. Aus Jehova Moses seenen leet, woo harlich un goot hee wia, hieed Moses de Wieed: “De HAR. De HAR es Gott, metliedent, voll Jnod, nich leicht doll, un sea leeftolich un truhoatich. Ekj hab truhoatje Leew fa dusende Jennerazionen, daut ekj june Sind, jun beeset benämen, un jun wadaspanstjet vejäw. Oba ekj hool de schuldje nich onbestroft” (2. Mo. 33:19; 34:6-7). Von daut kjenn wie lieren, daut Jehova en aule Stekjen goot es. Wan Jesus uk daut baste Biespel wia, een gooda Mensch to sennen, säd hee doch: “Doa es bloos eena dee goot es, un daut es Gott” (Luk. 18:19).

Wie kjennen aun Jehova siene Schepfunk seenen, woo goot hee es

 Jehova deit goodet. Aun aules, waut hee deit, es to seenen, woo goot hee es. De Schreft sajcht: “De HAR es to aulem goot, un sien Metleet rieekjt äwa aules, waut hee jemoakt haft” (Psa. 145:9). Jehova moakt kjeenen Unjascheet manke Menschen un jeft dee daut Läwen un aules, waut dee doatoo brucken (Apj. 14:17). Daut hee goot es, jeit uk doaraun to seenen, daut hee ons vejeft. De Psalmenschriewa säd: “Du, Har, best goot un reed to vejäwen” (Psa. 86:5). Wie kjennen ons secha sennen, daut Jehova “fa dee nuscht goodet trigj[helt], dee opprechtich en siene Wäaj gonen” (Psa. 84:12).

“EEFT JUNT EN GOODET DOONEN”

Wie sent soo jemoakt, daut wie Gott likjnen, un doawäajen kjenn wie uk goot sennen un goodet doonen (1. Mo. 1:27). Gott sien Wuat rot ons too: “Eeft junt en goodet doonen” (Jes. 1:17). Oba woo kjenn wie ons doarenn eewen? See wie mol dreeatlei.

Ieeschtens kjenn wie om dän heiljen Jeist bäden, waut ons halpt opp iernst gootjesonnen to sennen (Gal. 5:22). Dee kaun ons halpen, goodet to leewen un schlajchtet to haussen (Reem. 12:9). De Schreft wiest, daut Jehova ons kaun “stoakj moaken en aul goodet doonen un räden” (2. Tess. 2:16-17).

Tweedens sell wie Gott sien Wuat läsen. Wan wie daut doonen, dan kaun Jehova ons “aule goode Wäaj” lieren un ons halpen “en goode Woakjen jeschekjt to sennen” (Spr. 2:9; 2. Tim. 3:17). Wan wie de Schreft läsen un doaräwa nodenkjen, dan woat ons Hoat voll von goodet, waut met Gott un met sienen Wellen to doonen haft. Soo kjenn wie väl goodet en ons Hoat oppsaumlen fa lota (Luk. 6:45; Efs. 5:9).

Dreddens strenj wie ons aun, ons “daut goode toom Biespel” to nämen (3. Joh. 11). En de Schreft sent väl goode Biespels bennen. De baste Väabilda sent Jehova un Jesus. Oba wie kjennen uk äwa aundre nodenkjen, waut sea gootjesonnen wieren. Veleicht denkj wie aun Tabita un aun Barnabas (Apj. 9:36; 11:22-24). Wie kjennen väl von dee lieren, wan wie ons doamet aufjäwen, woo dee aundre krakjt holpen. Waut wudd wie doonen kjennen toom wäm en onse Famielje ooda en onse Vesaumlunk halpen? Un denkj wie uk doaräwa no, woo dise beid daut togood kjeem, gootjesonnen to sennen. Ons kaun daut uk togood komen, wan wie gootjesonnen sent.

Wie kjennen uk äwa soone en onse Tiet nodenkjen, waut goodet doonen, biejlikj äwa de flietje Eltestasch, waut “no daut goode hinjaraun” sent. Ooda äwa de true Sestren, waut derch äare Wieed  un äa Biespel “aundre goodet lieren” (Tit. 1:8; 2:3). Eene Sesta, waut Roslyn heet, sajcht: “Miene Frindin bemieecht sikj sea, aundre von de Vesaumlunk to halpen un Moot tootospräakjen. See denkjt äwa dee äare Omstend no un foaken jeft see dee kjliene Jeschenkja ooda halpt dee opp eene aundre Wajch. Ekj tal ar fa eenen werkjlich gooden Mensch.”

Jehova rot siene Deena too: “Bemieecht junt met goodet doonen” (Amos 5:14). Wan wie daut doonen, woa wie daut leewen lieren, waut Jehova fa goot talt, un daut dan uk doonen wellen.

Wie bemieejen ons, goot to sennen un goodet to doonen

Goodet to doonen bediet nich, daut eena waut butajeweeneljet fa aundre doonen ooda jäwen mott. See wie mol een Jlikjnis: Wan een Mola eenen Mensch aufmolt, woo deit dee daut dan? Rieekjt daut too, doa bloos eent ooda tweemol äwa daut Papia to penslen? Nä, daut et een schmocket Bilt jeft, mott dee daut foaken doonen. Krakjt soo wiest gootjesonnen sennen sikj doaderch, daut wie foaken waut doonen toom aundre halpen.

De Schreft sajcht, daut wie sellen “reed sennen” goodet to doonen (2. Tim. 2:21; Tit. 3:1). Wan wie oppmoakjsom sent, woo aundre daut jeit, dan woa wie seenen, woo wie kjennen “onsen näakjsten toom Jefaulen läwen, daut am daut toom gooden un toom oppbuen deenen kaun” (Reem. 15:2). Doa kaun met en sennen, aundre waut von ons to loten (Spr. 3:27). Wie kjennen uk wäm hankroagen toom een bät waut äten ooda fa eene scheene Unjahoolunk. Un wan doa wäa krank es, kjenn wie dän eene Koat schriewen, dän besieekjen ooda dän fonen. Daut jeft werkjlich väl Jeläajenheiten, soont to sajen, “wuaderch dee jeholpen woaren, dee . . . [ons] hieren” (Efs. 4:29).

Krakjt soo aus Jehova well wie aulem goodet doonen. Doawäajen moak wie kjeenen Unjascheet manke Menschen. Daut es besonda doaraun to seenen, daut wie aulem de goode Norecht vom Kjennichrikj prädjen. Soo aus Jesus säd, sell wie mau rajcht dee goodet doonen, waut ons veleicht schlajcht lieden kjennen (Luk. 6:27). Daut es nienich orrajcht, leeftolich to sennen un aundre goots to doonen, wiels jäajen soont “es daut Jesaz nich” (Gal. 5:22-23). Wan wie ons mau rajcht dan goot benämen, wan wie Trubbels haben ooda vefolcht woaren, dan woat Gott doaderch jeieet un daut kaun aundre no de Woarheit trakjen (1. Pet. 3:16-17).

WOO GOOTJESONNEN SENNEN BELOONT WOAT

“De fromme [ooda Goode] kjrieen äaren Loon fa äare Woakjen” (Spr. 14:14). Waut es daut fa een Loon? Wan wie aundre goot behaundlen, dan woaren dee ons woomäajlich uk (Spr. 14:22). Un mau rajcht wan dee daut nich doonen, sell wie dee doawäajen wieda goots doonen. Veleicht endren dee sikj dan un behaundlen ons bäta (Reem. 12:20).

Väle haben utjefungen, daut an daut sea togood kjeem, goodet to doonen un schlajchtet tochtoloten. Nancy sajcht: “Aus ekj oppwoss, jeef ekj nich väl om aundre rom, haud een orreinet Läwen un haud weinich Respakjt. Oba aus ekj lieed, waut Gott fa goot tald, un daut nokjeem, wort ekj schaftja. Nu feel ekj mie waut wieet.”

Waut es de jratste Uasoak, wuarom wie daut lieren wellen, gootjesonnen to sennen? Daut es, daut Jehova daut schaftich moakt. Hee sitt, waut wie doonen, wan väl aundre daut uk nich seenen. Hee weet om aul onse goode Woakjen un Jedanken om (Efs. 6:7-8). Woo beloont hee ons? De Schreft sajcht: “Eenen gooden Maun lat de HAR goodet tookomen”, ooda haft eenen Jefaulen aun dän (Spr. 12:2). Doawäajen well wie ons wieda bemieejen gootjesonnen to sennen. Jehova vesprakjt “Iea, Harlichkjeit un Fräd fa aul dee, dee daut goode wälen” (Reem. 2:10).

^ Varsch 2 Eenje Nomes hab wie hia jeendat.