Trigj nom Enhault

No de Enhaultslist gonen

Waut haft Gott aul aules jedonen?

Waut haft Gott aul aules jedonen?

Wan du wäm kjanen lieren west, dan es daut goot to weeten, waut deejanja aul jedonen haft un met waut dee foadich jeworden es. Krakjt soo es daut met Gott. Wan du am goot kjanen west, motst du weeten, waut hee aul jedonen haft. Wan du daut weetst, woascht du die wundren, woo sea die daut nu aul un uk noch mol lota togood komen kaun.

GOTT HAFT AULES JEMOAKT ONS TOOM GOODEN

Jehova Gott es de groota Schepfa, un “von don aus Gott de Welt jemoakt haft, es siene eewje Krauft un Gottheit . . . verendach jekomen un to vestonen, derch daut waut hee jeschaufen haft” (Reema 1:20). “De HAR haft de Ieed derch siene Krauft jemoakt. Hee haft aules oppe Ieed en siene Weisheit jeräajelt; hee vestunt aules, waut em Himmel es, to moaken” (Jeremia 10:12). Daut waut Gott jemoakt haft, wiest uk, daut hee sikj fa ons intressieet.

Denkj mol doaräwa no, woo besonda daut es, daut Jehova de Menschen soo muak, daut dee “soo wieren aus hee” (1. Mose 1:27). Daut bediet, hee muak daut mäajlich, daut wie siene besondre Ieejenschoften nodoonen kjennen, wan uk nich volstendich. Wie kjennen jeistelje Sachen vestonen, biejlikj, woo Gott denkjt un waut hee fa rajcht talt. Wan wie doano läwen, feel wie ons schaftja un ons Läwen helt mea en. Un dan muak Jehova ons uk noch soo, daut wie kjennen siene Frind sennen.

Wan wie seenen, waut Gott oppe Ieed jemoakt haft, weet wie, daut Gott ons leeft. De Apostel Paulus schreef äwa Gott: “[Hee] haft . . . sikj nich onen Zeichnis jeloten. Hee deed . . . [ons] goodet, jeef . . . [ons] Räajen vom Himmel un fruchtboare Tieden. Hee jeef . . . [ons] jenuach to äten un muak . . . [ons] daut Hoat froo” (Aposteljeschicht 14:17). Gott jeft ons väl mea, aus wie toom äwaläwen brucken. Hee jeft ons äwajenuach von aules, soo daut ons daut scheen jeit. Oba daut es mau bloos een kjlienet Poat von daut, waut hee noch fa ons doonen woat.

 Jehova muak de Ieed, daut de Menschen eewich doa bowen läwen kunnen. De Schreft sajcht: “De Ieed haft hee de Menschen jejäft” un hee haft dee “nich bloos fa Dommheit jemoakt . . ., oba doaropp, daut dee bewont woat” (Psalm 115:16; Jesaja 45:18NW). Von wäm sull dee bewont woaren, un woo lang? “De jerajchte woaren daut Launt oawen un eewich doabennen bliewen” (Psalm 37:29).

Doatoo muak Jehova de ieeschte Menschen, Adam un Eva, un sad dee en eenen Paradiesgoaden, soo daut dee dän “beoabeiden un besorjen” kunnen (1. Mose 2:8, 15). Gott jeef an tweeatlei opp; hee säd: “Mucht jie Kjinja haben un junt äwa de gaunze Ieed vemieren, un äwa de Ieed rejieren” (1. Mose 1:28). Adam un Eva hauden kunt eewich oppe Ieed läwen. Oba dee wieren Gott leewa ojjehuarsom. Doaderch vespälden see de Jeläajenheit, daut see kunnen mank “de jerajchte” sennen, waut “daut Launt oawen” woaren. Oba soo aus wie noch seenen woaren, endad Jehova sien Väanämen met de Menschen ooda de Ieed nich, wan see uk ojjehuarsom wieren. Well wie nu ieescht mol seenen, waut Gott noch jedonen haft.

GOTT HAFT ONS SIEN WUAT JEJÄFT

De Schreft woat uk “Gott sien Wuat” jenant. Wuarom haft Jehova ons de Schreft jejäft? Eent es, daut wie mea von am weeten kjennen (Spricha 2:1-5). En de Schreft steit nich aules, waut ons veleicht wudd jankren äwa Gott to weeten – doatoo wudd je kjeen Buak toorieekjen (Liera 3:11). Oba doa steit aulet needje bennen toom Gott goot kjanen lieren. De Schreft sajcht biejlikj, woo hee met Menschen omjeit, un daut wiest, woo hee es. Dee sajcht uk, woone Menschen hee jleicht un woone nich (Psalm 15:1-5). Dee wiest, woo Gott well aunjebät sennen, woo wie sellen läwen un woo hee daut irdische aunsitt. En de Schreft steit uk, waut sien Sän Jesus Christus säd un deed, un doaderch lia wie Jehova daut baste kjanen (Johanes 14:9).

Jehova jeef ons sien Wuat, de Schreft, uk toom weeten, woo wie een schaftjet Läwen haben kjennen. En de Schreft sajcht Jehova ons, woo wie kjennen een scheenet Famieljenläwen haben, woo wie kjennen tofräd sennen un woo wie met Sorjen omgonen kjennen. Un soo aus daut lota en dise Tietschreft noch sajcht, finj wie en de Schreft uk de Auntwuaten opp sea wichtje Froagen, soo aus: “Wuarom motten de Menschen soo väl lieden?” un “Woo woat de Tookunft sennen?” De Schreft sajcht uk, waut Gott jedonen haft, daut aules soo romkjemt, aus hee daut von Aunfank aun haben wull.

Doa es noch väl, waut wiest, daut de Schreft een besondret Buak es, waut bloos kaun von Gott komen. Dee wort von ojjefäa 40 Mana jeschräwen en eene Tiet von 1 600 Joa, un doch haundelt de gaunze Schreft sikj om een eensjet Teema. Daut es, wiels dee werkjlich von Gott kjemt (2. Timotäus 3:16). Aundre oole Bieekja haben se met de Tiet veendat, oba de Schreft nich. Dusende oole Schreften von de Bibel bewiesen daut. Menschen haben foaken jeprooft waut to doonen, daut de Schreft nich sull opp aundre Sproaken äwasat woaren, daut dee nich vedeelt sull ooda daut aundre dee nich läsen sullen. Vondoag dän Dach es kjeen aundret Buak soo wiet vebreet un opp soo väl Sproaken äwasat aus de Schreft. Daut et de Schreft vondoag dän Dach noch jeft, bewiest: “Ons Gott sien Wuat blift emma stonen” (Jesaja 40:8).

GOTT HAFT DOAFÄA JESORCHT, DAUT SIEN WELLEN SIKJ ERFELT

Doa es noch waut, waut Gott deed: Hee haft doafäa jesorcht, daut sien Wellen met de Menschen sikj secha erfellen woat. Gott wull je haben, daut de Menschen eewich oppe Ieed läwen sullen. Oba aus Adam Gott nich jehorcht un sindijd, vespäld hee sien ieejnet eewjet Läwen un uk daut von aul siene Nokomen. “Derch eenen Mensch [kjeem] de Sind en de Welt nenn . . . un derch de Sind de Doot, [un] soo haft sikj de Doot äwa aule Menschen jespreet, wiels see aula sindijden” (Reema 5:12). Wäajen Adam Gott ojjehuarsom wia, leet daut soo, Gott sien Wellen met de Ieed wudd sikj nich erfellen. Waut deed Jehova?

Jehova jinkj soo doamet om, aus hee es. Wiels hee jerajcht es, bestroft hee Adam un Eva fa äare Sind, oba wiels hee leeftolich es, sach hee doano, daut äare Nokomen wudden daut eewje Läwen kjrieen. En siene Weisheit wist Jehova, woo hee  met dise Sach omgonen must, un säd uk fuaz, daut doa eene Leesunk wia (1. Mose 3:15). De Wajch, von de Sind un dän Doot loostokomen, wudd derch Gott sienen Sän Jesus Christus sennen. Waut wia doatoo needich?

Om de Menschen von daut frietomoaken, waut Adam sien Ojjehuarsom äwa an brocht, schekjt Jehova Jesus no de Ieed, om dee dän Wajch fa daut eewje Läwen to wiesen un “sien Läwen hantojäwen, väle loostokjeepen” (Matäus 20:28; Johanes 14:6). * Jesus kunn de Menschen looskjeepen, wiels hee een volkomna Mensch wia, soo aus Adam. Oba Jesus bleef Gott emma jehuarsom, un daut bat aum Doot. Wäajen Jesus daut nich vedeent haud to stoawen, wuak Jehova am wada opp toom em Himmel läwen. Nu kunn Jesus daut doonen, waut Adam nich jedonen haud: jehuarsome Menschen de Jeläajenheit jäwen, eewich to läwen. “Soo aus derch eenen Mensch sien onjehuarsom sennen väle to Sinda worden, soo woaren derch dän eenen sien jehuarsom sennen, väle jerajcht jemoakt” (Reema 5:19). Wäajen Jesus de Menschen looskoft, woat Gott sien Vespräakjen erfellen, daut Menschen noch mol eewich oppe Ieed läwen kjennen.

Wie lieren väl äwa Jehova, wan wie seenen, woo hee met dän Trubbel omjinkj, waut derch Adam sienen Ojjehuarsom kjeem. Biejlikj lia wie, daut nuscht daut vehinjren kaun, waut Jehova sikj väanemt. Daut kjemt emma aules soo rom, aus hee sajcht (Jesaja 55:11). Wie seenen uk, woo sea Jehova ons leeft. “Gott wees ons woo goot hee ons wia aus hee sienen eensjen Sän en de Welt schekjen deed, daut wie derch am läwen sellen. Derch dit see wie, waut Leew werkjlich es. Daut wia nich onse Leew fa Gott. Daut wia siene Leew fa ons, daut hee ons sienen Sän schekjt, ons de Sinden auftonämen” (1. Johanes 4:9-10).

Wan Gott “sienen ieejnen Sän fa ons aula hanjeef”, dan kjenn wie ons secha sennen, daut hee ons uk aulet aundre schenkjen woat, waut hee vesproaken haft (Reema 8:32). Waut haft Gott ons noch aules vesproaken? Läs wieda.

WAUT HAFT GOTT AUL AULES JEDONEN? Jehova haft de Menschen jemoakt, daut dee eewich oppe Ieed läwen sellen. Hee jeef ons de Schreft, daut wie mea von am lieren kjennen. Derch Jesus Christus koft Jehova de Menschen loos, un doamet vesechat hee, daut aules soo romkomen woat, aus hee sajcht

^ Varsch 16 En daut 5. Kapitel von daut Buak Waut lieet de Schreft werkjlich? jeit noch mea notoläsen äwa daut Leesjelt. Daut es bie Jehova siene Zeijen to haben ooda em Internet opp www.jw.org.