DE 7. FROAG
Waut es en de Schreft fa onse Tiet verutjesajcht?
“Eene Sort Menschen woat jäajen de aundre Sort Menschen feiten un een Launt jäajen daut aundre ... Aul dit es de Aunfank von sea schwoare Tieden.”
“Väl faulsche Profeeten woaren verendach komen un väle veleiden. Un wäajen doa emma mea Menschen woaren jesazloos haundlen, woat de Leew von de Mierheit kolt woaren.”
“Wan jie von Kjrich hieren un von Norechten äwa Kjrich, dan lot junt nich enenjsten. Dit mott aula passieren, oba dauts noch nich daut Enj.”
“Daut woat groote Ieedbäben jäwen; doa woat opp eene Städ no de aundre Hungaschnoot sennen un äwaschlapende Krankheiten. Un doa woaren Sachen to seenen sennen, waut toom grulen sent, un de Menschen woaren groote Tieekjens seenen vom Himmel komen.”
“En de latste Doag woaren schwoare Tieden sennen, met dee meist nich woat foadich to woaren sennen. Wiels de Menschen woaren sikj selfst leewen un daut Jelt leewen; dee woaren sikj brow doonen; huachnäsich sennen; lastren; äare Elren nich jehorchen; ondankboa sennen; ontru sennen; onen Jefeel fa dän Näakjsten; nich reed sennen, sikj met dän Aundren eenich to woaren; äwa aundre utholen toom dee eenen schlajchten Nomen moaken; sikj nich kontrollen kjennen; grausom sennen; daut Goode nich leewen. Dee woaren aundre veroden; ieejenkoppich sennen; voll Stolt sennen un daut Scheengonen leewen enne Städ Gott leewen. Dee woaren väajäwen, daut see Gott deenen, oba nich doano läwen”.
