Trigj nom Enhault

No de Enhaultslist gonen

 KAPITEL 100

Paulus un Timotäus

Paulus un Timotäus

Timotäus wia een junga Brooda en de Vesaumlunk en Liestra. Dee haud eene griechische Pape un eene judische Mame. Siene Mame Eunike un siene Groosmame Lois lieeden am von kjlien aun von Jehova.

Aus Paulus opp siene tweede Prädichtreis no Liestra kjeem, sach dee, daut Timotäus de Breeda werkjlich leewd un dee halpen wull. Paulus neem Timotäus opp siene Reis met un lieed dän, woo dee de goode Norecht fein prädjen un lieren kunn.

De heilja Jeist holp Paulus un Timotäus, wuaemma dee hanjinjen. Eene Nacht sach Paulus en eene Vision eenen Maun. Dee säd, hee sull no Mazedonien komen un an doa halpen. Dan reisden Paulus, Timotäus, Silas un Lukas doahan un deeden doa prädjen un Vesaumlungen oppstalen.

En de Staut Tessalonich en Mazedonien worden väl Mana un Frues Christen. Oba eenje Juden wieren Paulus un siene Poatna aufjenstich. Dee holden Menschen toop un schlapten de Breeda no de Väaschte en de Staut un brelden: “Dise Mana schaufen jäajen de reemische Rejierunk!” Aus daut dan ieescht Nacht wia, brochten Paulus un Timotäus sikj fuat no Beria, wäajen äa Läwen en Jefoa wia.

De Menschen en Beria wieren wellich reed, no de goode Norecht to horchen, un doa kjeemen Griechen uk Juden toom Gloowen. Oba aus doa dan waut Juden von Tessalonich kjeemen un Trubbel muaken, reisd Paulus no Ateen. Timotäus un Silas bleewen en Beria un stoakjten de Breeda. Eene Tiet lota schekjt Paulus Timotäus trigj no Tessalonich toom de Breeda doa halpen, waut sea vefolcht worden. Lota schekjt Paulus Timotäus noch no een deel aundre Vesaumlungen, daut dee de Breeda Moot toospräakjen sull.

 Paulus säd to Timotäus: “Dee, waut Jehova deenen wellen, woaren vefolcht woaren.” Timotäus wort wäajen sienen Gloowen vefolcht un enjestopt. Dee freid sikj, daut hee bewiesen kunn, daut hee Jehova tru wia.

Paulus säd to de Filippa: “Ekj schekj junt Timotäus. Dee woat junt lieren, waut daut bediet soo to läwen, aus Jehova daut jefelt, un woat junt em Deenst utlieren.” Paulus wist, hee kunn sikj opp Timotäus veloten. Dee beid wieren goode Frind un oabeiden joarenlank toop em Deenst.

“Ekj hab sest kjeenem aus am, dee soo opprechtich om jun gootgonen besorcht es. De aundre sieekjen äaren ieejnen nutzen, un nich Jesus Christus siene Sach” (Filippa 2:20-21)