Woo kaun ekj de rajchte Jemeent finjen?
Waut de Schreft doatoo sajcht
Enne Schreft finj wie een Jlikjnis, waut dän Unjascheet dietlich moakt von soone, waut no dän woaren Gloowen no läwen un von soone, waut nich. De Schreft sajcht: “Jie woaren dee aun äare Frucht kjanen. Kaun eena Wiendruwen von Spekja-Struck plekjen ooda Fiejen von Spekja-Krut?” (Matäus 7:16). Dauts soo, aun de Frucht kaun eena leicht seenen, aus daut eene Wienrank es ooda een Spekja-Struck. Krakjt soo es daut met de Jemeenten. Wan eena no dee äare Frucht kjikjt, aulsoo no daut, waut dee doonen, kaun eena weeten, aus dee rajcht ooda orrajcht sent. Well wie mol eenjet von daut seenen.
De rajchte Jemeent lieet aundre de Woarheit, waut sikj oppe Schreft stett un nich opp menschelje Iedeeen (Johanes 4:24; 17:17). Doa es de Woarheit äwa de Seel un de Hopninj von daut eewje Läwen en een Paradies oppe Ieed met en (Psalm 37:29; Jesaja 35:5-6; Hesekiel 18:4, JHF). Dee woacht sikj uk, de orrajchte Lieren von de faulsche Jemeenten optodakjen (Matäus 15:9; 23:27-28).
De rajchte Jemeent halpt de Menschen, Gott kjanen to lieren un lieet dee uk Gott sienen Nomen: Jehowa (Markus 12:29; Johanes 17:3, 6). Dee lieet nich, daut Gott onbejrieplich es ooda endoontich. Enne Städ daut lieet dee aundre, daut Gott met ons Frind sennen well (Jakobus 4:8).
De rajchte Jemeent wiest gaunz kloa, daut Jesus Christus deejanja es, derch dän Gott de Menschen rat (Aposteljeschicht 4:10, 12). Dee, waut to de rajchte Jemeent jehieren, komen daut no, waut Jesus lieed, un strenjen sikj sea aun, sien Biespel notodoonen (Johanes 13:15; 15:14).
De rajchte Jemeent lieet, daut Gott sien Kjennichrikj de eensje Hopninj es fa de Menschen. Dee, waut to de rajchte Jemeent jehieren, vetalen uk aundre äwa daut Kjennichrikj (Matäus 10:7; 24:14).
De rajchte Jemeent lieet de Menschen woare Leew unjarenaunda to haben, onen waut trigj to velangen (Johanes 13:35). Dee lieet uk, daut eena aule Sorten Menschen respakjten saul un mank dee sent uk aule Sorten Menschen welkom, endoont von waut von Launt dee komen, woone Sproak dee räden ooda woo dee oppjewossen sent (Aposteljeschicht 10:34-35). Wäajen dee von de rajchte Jemeent soone groote Leew haben, gonen dee nich nom Kjrich (Micha 4:3; 1. Johanes 3:11-12).
De rajchte Jemeent haft nich Jemeenten-Leidasch, waut betolt kjrieen, un de Leidasch woat uk nich eenen besondren Nomen jejäft toom dee ieren (Matäus 23:8-12; 1. Petrus 5:2-3).
De rajchte Jemeent menjt sikj verheipts nich manke Politikj (Johanes 17:16; 18:36). Oba dee, waut to de rajchte Jemeent jehieren, respakjten un jehorchen de Rejierunk von doa, wua dee wonen. Dauts krakjt daut, waut de Schreft lieet, wan dee sajcht: “Tolt dän Kjeisa [aulsoo dee, waut een Aumt bie de Rejierunk haben] daut trigj, waut dän Kjeisa sient es, oba jäft Gott daut, waut Gott sient es” (Markus 12:17; Reema 13:1-2).
Bie de rajchte Jemeent es mea met en aus bloos Sindach to Kjoakj wanken. Dee haft met eenem sien gaunzet Läwen to doonen. Dee, waut to de rajchte Jemeent jehieren, hoolen sikj en aules aun daut, waut de Schreft fa rajcht talt (Efeesa 5:3-5; 1. Johanes 3:18). Oba dee sent doawäajen verheipts nich emma iernsthauft, wiels dee jeit daut scheen, “dän freidjen Gott” to deenen (1. Timotäus 1:11).
Dee, waut to de rajchte Jemeent jehieren, woaren nich de Mierheit sennen (Matäus 7:13-14). Rajcht jesajcht woat foaken opp dee raufjekjikjt; dee woat vespott un vefolcht, wiels dee Gott sienen Wellen doonen (Matäus 5:10-12).
De rajchte Jemeent es nich onbedinjt dee, wua eena sikj maklich feelt
Wan eena sikj eene Jemeent sieekjt, bloos toom sikj doa maklich feelen, kaun daut eene Jefoa sennen. De Schreft säd eene Tiet verut, wua de Menschen sikj wudden “Lierasch sieekjen, waut . . . äant de Uaren kjitlen” (2. Timotäus 4:3). Oba enne Städ daut rät de Schreft von soonen “Gloowen, waut fa onsen Gott un Voda to beseenen rein un nich veorreinicht es”, un muntat ons opp, disen Gloowen auntonämen, wan dee uk nich huach aunjeseenen es (Jakobus 1:27, Footnoot; Johanes 15:18-19).

