“Vetru opp Jehowa met dien gaunzet Hoat un velot die nich opp dien ieejnet Vestentnis. Denkj aun am bie aules, waut du deist, un hee woat diene Stäaj jlikj moaken” (Spricha 3:5-6, Niee-Welt-Äwasatunk).

 “Velot die opp däm HARN met dien gaunzet Hoat, un velot die nich opp dien ieejnet Vestaunt. Denkj aun am en aules waut du deist, un hee woat die dän rajchten Wajch wiesen” (Spricha 3:5-6, De Plautdietsche Bibel).

Waut bediet Spricha 3:5-6

 Bie wichtje Entscheidungen wudd wie sellen bie Jehowa a no Rot sieekjen, enne Städ ons opp ons selfst veloten.

 “Vetru opp Jehowa met dien gaunzet Hoat”. Wie wiesen, daut wie opp Gott vetruen, wan wie Sachen soo doonen, aus hee daut haben well. Wie motten gaunz opp Gott vetruen, aulsoo met ons gaunzet Hoat. Jeweenlich es en de Bibel met daut Hoat jemeent, woo eena ennalich es. Doa es met en: eenem siene Jefeelen un waut eenem drift, de Jedanken un de Enstalunk. Met ons gaunzet Hoat opp Gott vetruen es aulsoo mea aus bloos een Jefeel. Daut es eene Entscheidunk, waut wie moaken, wäajen wie ons gaunz secha sent, daut Jehowa, dee ons jemoakt haft, weet, waut daut baste fa ons es (Reema 12:1).

 “Velot die nich opp dien ieejnet Vestentnis”. Wie motten opp Gott vetruen, wäajen wie ons nich opp ons ieejnet onvolkomnet Denkjen veloten kjennen. Wan wie ons bloos opp ons selfst veloten un ons von Jefeelen leiden loten, dan woa wie veleicht Entscheidungen moaken, waut aum Aunfank soo loten, daut dee goot sent, oba tolatst schlajcht utkomen (Spricha 14:12; Jeremia 17:9, NW). Gott siene Weisheit rieekjt väl wieda aus onse (Jesaja 55:8-9). Wan wie ons von am leiden loten, woat daut fa ons goot utkomen (Psalm 1:1-3; Spricha 2:6-9; 16:20).

 “Denkj aun am bie aules, waut du deist”. Bie aule wichtje Sachen un aule wichtje Entscheidungen en ons Läwen, wudd wie sellen doano kjikjen, woo Gott doaräwa denkjt. Daut doo wie, wan wie am em Jebäd no Rot froagen un daut nokomen, waut hee ons en sien Wuat, de Bibel, sajcht (Psalm 25:4; 2. Timotäus 3:16-17).

 “Hee woat diene Stäaj jlikj moaken”. Gott moakt onse Stäaj doaderch jlikj, daut hee ons halpt, soo to läwen, aus hee daut fa rajcht talt (Spricha 11:5) Opp dee Wajch go wie onneedje Trubbels utem Stich un wie sent väl schaftja (Psalm 19:8-9; Jesaja 48:17-18).

Waut halpt ons noch, Spricha 3:5-6 to vestonen?

 Daut Buak Spricha haft gooden Rot, woo wie kjennen een goodet Läwen haben, waut Gott jefelt, un schaftich sennen. De ieeschte 9 Kapitels sent soo jeschräwen, aus Rot von eenen Voda to eenen leewen Sän. Daut 3de Kapitel wiest de Säajnungen, waut soone kjrieen, waut onsen Schepfa siene Weisheit jleichen un doano haundlen (Spricha 3:13-26).