“Gott wees ons siene Leew; wiels mau rajcht aus wie noch Sinda wieren, storf Christus fa ons” (Reema 5:8, Niee-Welt-Äwasatunk).

 “Gott wees ons siene Leew doaren, daut Christus fa ons storf, aus wie noch Sinda wieren” (Reema 5:8, De Plautdietsche Bibel).

Waut bediet Reema 5:8?

 Jehowa a Gott wees, waut vonne groote Leew hee haud, aus hee sienen Sän, Jesus Christus, fa de sindje Menschen stoawen leet (Johanes 3:16). Wiels wie Menschen Sinda sent, denkj un doo wie foaken soont, waut jäajen Gott siene jerajchte Jesazen jeit (Kolossa 1:21-22). Oba Gott muak daut mäajlich, daut wie wada kunnen met am toopjebrocht woaren, “doaderch daut sien Sän fa ons storf” (Reema 5:10). Doawäajen hab wie nu aul de Mäajlichkjeit, goode Frind met Gott to sennen, un haben uk daut eewje Läwen em Verhop (Reema 5:11; 1. Johanes 4:9-10).

Waut halpt ons noch, Reema 5:8 to vestonen?

 De Apostel Paulus schreef dise Wieed aun de Christen, waut en de Staut Room wonden. En daut fefte Kapitel von sienen Breef aun de Reema läd Paulus ut, wuarom dee sikj freien un sikj secha sennen kunnen äwa äare Hopninj (Reema 5:1-2). Dise Hopninj “deit ons nich aunschmäaren,” wiels dee stett sikj opp Gott siene groote Leew, waut hee derch Jesus wees (Reema 5:5-6). Jesus bleef Gott gaunz jehuarsom, waut de ieeschta Mensch, Adam, oba nich deed (Reema 5:19). Wäajen Adam ojjehuarsom wort, worden dän siene Nokomen Sinda un motten stoawen (Reema 5:12). Oba doaderch daut Jesus gaunz jehuarsom wia un sien Läwen opfad, kjennen jehuarsome Menschen de Hopninj haben, noch mol fa emma to läwen (Reema 5:21).