“Hab diene Freid aum HARN; dee woat die jäwen, waut dien Hoat sikj wenscht” (Psalm 37:4, De Plautdietsche Bibel).

 “Erjats die aum Harn; soo woat hee die jäwen om waut dien Hoat bedd” (Psalm 37:4, Friesenbibel).

Waut bediet Psalm 37:4?

 De Psalmenschriewa foddat Gott siene Deena opp, Freid doaraun to haben, goode Frind met Gott to sennen. Aul dee, waut soone goode Frind met Jehowa a Gott sent, kjennen sikj secha sennen, daut hee äare opprechtje Wenschen erfellen woat.

 “Hab diene Freid aum HARN”. Eena wudd uk kjennen sajen: “Hab diene jratste Freid aun Jehowa”, “hab dien Scheengonen doaraun, dän HARN to deenen” ooda “hab dien Scheengonen aun daut, waut de HAR die vesproaken haft.” Eefach jesajcht, woa wie werkjlich schaftich sennen, wan wie dän woaren Gott deenen. Wuarom kjenn wie daut sajen?

 Dee, waut Jehowa deenen, kjikjen aun Sachen soo naun, aus hee doa naunkjikjt, soo aus de Schreft daut wiest. Dee kjanen Gott nich bloos, oba dee weeten uk, daut et weis es, am to jehorchen. Doawäajen kjennen dee een deel Fäla un schlajchte Entscheidungen väabieejen un haben een reinet Jewessen (Spricha 3:5-6). Gott siene Deena woaren sikj biejlikj nich oajren ooda aufjenstich woaren un doaderch nich mea ennalich Fräd haben, wan onopprechtje un bejieeje Menschen een goodet Wiedakomen haben (Psalm 37:1, 7-9). Gott siene Deena freien sikj to weeten, daut Gott boolt woat met aule Ojjerajchtichkjeit een Enj moaken un dee beloonen woat, waut tru sent un een goodet Läwen fieren (Psalm 37:34). Dee freien sikj uk sea to weeten, daut äa himlischa Voda met äant tofräd es (Psalm 5:13; Spricha 27:11).

 “Dee woat die jäwen, waut dien Hoat sikj wenscht.” Eena wudd disen Sauz uk kjennen soo aus dit äwasaten: “Hee woat diene Jebäda beauntwuaten” ooda “hee woat die daut jäwen, waut du die daut dolste wenschst.” Na jo, Jehowa woat je ons nich aules jäwen, wua wie am no froagen. Soo aus een gooda Voda, weet Jehowa, waut daut Baste fa siene Kjinja es. Ons Läwen un daut, wua wie am no froagen, mott met sienen Wellen tooppaussen un met daut, waut hee fa rajcht un orrajcht talt (Spricha 28:9; Jakobus 4:3; 1. Johanes 5:14). Wan wie daut doonen, dan kjenn wie to dänjanjen bäden, waut de Jebäda hieet un ons gaunz secha sennen, daut hee no ons horchen woat (Psalm 65:3; Matäus 21:22).

Waut halpt ons noch, Psalm 37:4 to vestonen?

 Psalm 37 wort von David jeschräwen, waut Kjennich äwa Israel wia. Hee schreef disen Psalm opp soone Wajch opp, aus daut hebräische Aubeetsee wia. b

 David wort foaken ojjerajcht behaundelt. Hee must fa Kjennich Saul un aundre utkleiwen, waut am wullen dootmoaken (2. Samuel 22:1). Oba David vetrud emma gaunz opp Gott. David wist, daut Jehowa de Schlajchte met de Tiet bestrofen wudd (Psalm 37:10-11). Wan ons daut uk soo lat, daut de Schlajchte een feinet Wiedakomen haben, soo aus daut “jreene Graus” waust, woaren dee oba met de Tiet veschwinjen (Psalm 37:2, PB; 37:20, 35-36).

 Psalm 37 wiest, woo daut met dee utkomen woat, waut sikj aun daut hoolen, waut Gott fa rajcht un orrajcht talt, un woo daut bie dee sennen woat, waut sikj doa nich aun hoolen (Psalm 37:16-17, 21-22, 27-28). Doawäajen halpt dis Psalm ons, Weisheit to kjrieen un soone Menschen to woaren, aun dee Gott eenen Jefaulen haft.

 Kjikj dit korte Video toom seenen, von waut sikj daut Buak Psalm haundelt.