“Oh Mensch, hee haft die daut jesajcht, waut goot es. Un waut velangt Jehowa von die? Bloos, daut du jerajcht haundelst, daut du tru sennen väl räakjenst, un daut du bescheiden met dienen Gott waundelst!” (Micha 6:8, Niee-Welt-Äwasatunk).

 “Oba Mensch, hee haft die weeten jeloten waut goot es un waut de HAR von die velangt: See nom rajchten; komm emma wada en Leew fa däm aundren opp; un bliew truhoatich leeftolich un deemootich ver Gott derch daut Läwen” (Micha 6:8, De Plautdietsche Bibel).

Waut bediet Micha 6:8?

 De Profeet Micha moakt kloa, daut et fa Menschen nich too schwoa es, Jehowa a Gott to jefaulen (1. Johanes 5:3). Daut, waut Gott von ons velangt, es en disen Varsch met dree Saza beschräwen. De ieeschte beid Saza gonen doarom, woo wie to aundre Menschen sent un de dredda jeit om ons Veheltnis met Gott.

 “Daut du jerajcht haundelst”. Gott velangt von siene Deena, daut dee daut doonen, waut jerajcht es. Hia es met en, daut wie soo denkjen un haundlen, daut et met daut tooppaust, waut Gott fa rajcht un orrajcht talt (5. Mose 32:4). Dee, waut sikj biejlikj no daut rechten, waut Gott fa rajcht un orrajcht talt, strenjen sikj aun, to aule Menschen opprechtich to sennen un moaken kjeenen Unjascheet, krakjt endoont, woo dee oppjewossen sent, von woon Launt dee sent ooda woo aunjeseenen dee sent (3. Mose 19:15; Jesaja 1:17; Hebräa 13:18).

 “Daut du tru sennen väl räakjenst”. Disen Sauz wudd eena uk kjennen äwasaten met: “truhoatje Leew leefst” (Micha 6:8, Footnoot). En daut ieeschtemmasche Hebräisch bedied daut Wuat fa “tru sennen” nich bloos, wäm tru sennen, oba to dän uk leeftolich un metliedent sennen, aulsoo mea fa dän doonen, aus doa velangt es. Gott well haben, daut dee, waut am jefaulen wellen, nich bloos leeftolich un metliedent sent, oba dise Ieejenschoften uk väl räakjnen. Dit meent, daut siene Deena daut saul scheen gonen, aundre to halpen, besonda dee, waut daut aun Help fält. De Freid kjemt je von jäwen (Aposteljeschicht 20:35).

 “Daut du bescheiden met dienen Gott waundelst”. Daut Wuat “waundlen” kaun enne Schreft bedieden: “Daut nogonen, woo waut jedonen woat.” Eena waundelt met Gott, wan eena opp soone Wajch läft, aus am daut jefelt. Fa dit es Noah een goodet Väabilt. Hee “waundeld met dän woaren Gott”, wiels hee wia fa Gott to beseenen jerajcht un “fieed een fälalooset Läwen mank de Menschen to siene Tiet” (1. Mose 6:9, NW). Vondoag dän Dach waundel wie met Gott, wan wie soo läwen, aus de Lieren en sien Wuat, de Bibel, daut sajen. Hia es met en, daut wie bescheiden sent, aulsoo vestonen kjennen, wua onse Jrensen sent, un daut wie enseenen, daut wie bie aules von Gott aufhenjich sent (Johanes 17:3; Aposteljeschicht 17:28; Openboarunk 4:11).

Waut halpt ons noch, Micha 6:8 to vestonen?

 Micha wia een Profeet en Israel von daut Joa 777 bat 717 v. Chr. To dee Tiet deeden de Menschen aulawäajen em Launt Aufjetta aunbäden, wieren onopprechtich un de Menschen worden uk unjadrekjt (Micha 1:7; 3:1-3, 9-11; 6:10-12). De mieeschte Israeliten kjeemen de Jebooten nich no, waut Gott haud loten en daut Jesaz oppschriewen, waut hee Moses jeef; daut wort daut Jesaz Moses jenant. Väle hauden uk de orrajchte Iedee, daut see Gott jefaulen kunnen, wan see sikj bloos aun Gloowes-Jewanheiten hilden un Opfa brochten (Spricha 21:3; Hosea 6:6; Micha 6:6-7).

 Hundade Joaren no dän Profeet Micha siene Tiet säd Jesus uk, daut sien Voda aun dee eenen Jefaulen haft, waut Leew, Jerajchtichkjeit un Metleet wiesen. Hee säd uk, daut sien Voda nich eenen Jefaulen aun dee haft, waut de Sachen bloos doonen, daut et saul soo loten, daut see Gott deenen (Matäus 9:13; 22:37-39; 23:23). Daut, waut Jesus säd, halpt ons to vestonen, waut Gott vondoag dän Dach von siene Deena haben well.

 Kjikj dit korte Video toom seenen, von waut sikj daut Buak Micha haundelt.