“Siet om nuscht beduat. Enne Städ daut lot Gott bie aules derch bäden un prachren weeten, waut junt oppem Hoaten licht, un dankt am uk emma. Wan jie dit doonen, dan woat Gott sien Fräd, waut wieda jeit, aus waut Menschen vestonen kjennen, june Hoaten un jun Denkjen derch Christus Jesus beschitzen” (Filippa 4:6-7, Niee-Welt-Äwasatunk).

 “Sorcht junt om nuscht. Lot Gott met bäden un prachren un dankscheen sajen aules weeten waut junt fält! Un Gott sien Fräd, dee wiet äwa aules jeit waut Menschen vestonen kjennen, woat june Hoaten un Jedanken en Christus Jesus bewoaren!” (Filippa 4:6-7, De Plautdietsche Bibel).

Waut bediet Filippa 4:6-7?

 Wan Gott siene Deena sikj äwamotich Sorjen moaken ooda groote Angst haben, dan kjennen dee to Gott bäden, om Troost to kjrieen. Hee vesprakjt dee, dee ennalich Fräd to jäwen, waut dee halpen woat, met äare groote Angst foadich to woaren, un äare Jedanken un Jefeelen to beschitzen. En Varsch 6 jeit daut om veschiedne Wäaj to bäden, wuaderch Gott siene Deena disen Fräd kjrieen kjennen.

 Wan eena em Jebäd prachat, es doa met en, daut eena Gott iernstlich no Help frajcht. Een Mensch deit Gott veleicht prachren, wan dee unja Druck ooda en Jefoa es, soo aus Jesus deed (Hebräa 5:7). Soone Jebäda woaren dan foaken emma wada jesajcht.

 Gott weeten to loten, waut ons oppem Hoaten licht, bediet, am krakjt to sajen, waut ons fält, “wautemma daut es” ooda endoont en woone Omstend daut es. Oba soone Jebäda motten met Gott sienen Wellen stemmen, soo aus de Schreft daut sajcht (1. Johanes 5:14).

 Wan wie Gott em Jebäd danken, dan wies wie, daut wie daut wieetschazen, waut hee fa ons jedonen haft un noch doonen woat. Ons woat daut halpen, schaftich to bliewen, wan wie doano kjikjen, fa waut wie Gott danken kjennen (1. Tessalonicha 5:16-18).

 Gott beauntwuat soone Jebäda von siene Deena, doaderch daut hee dee Fräd jeft. “Gott sien Fräd” es de Ru, waut eena kjricht, wan eena een gooda Frint met Gott es (Reema 15:13; Filippa 4:9). Dis Fräd jeit wieda, “aus waut Menschen vestonen kjennen”, wiels dee von Gott kjemt un ons noch dolla halpen kaun, aus waut wie ons väastalen kjennen.

 Dis Bibelvarsch sajcht, daut Gott sien Fräd ons Hoat beschizt. Daut griechische Wuat, waut hia met “beschitzen” äwasat woat, wort uk em Millitäa jebrukt toom daut beschriewen, waut Soldoten deeden, om eene vesechade Staut to beschitzen. Biejlikj soo beschizt Gott sien Fräd onse Jedanken un onse Jefeelen. Daut halpt ons, daut groote Trubbels ons nich unjakjrieen.

 De Fräd, waut Gott ons jeft, beschizt ons “derch Christus Jesus”, wiels daut es je derch Jesus, daut wie kjennen Frind sennen met Gott. Jesus jeef sien Läwen aus Leesjelt fa onse Sinden. Wan wie Gloowen aun am haben, dan kjenn wie Gott siene Säajnungen beläwen (Hebräa 11:6). Jesus es uk de Wajch, daut wie to Gott bäden kjennen. Hee säd je: “Kjeena kaun no dän Voda komen, buta dee deit daut derch mie” (Johanes 14:6; 16:23).

Waut halpt ons noch, Filippa 4:6-7 to vestonen?

 Daut Bibelbuak Filippa, es een Breef, waut de Apostel Paulus aun de Christen en de Staut Filippi schreef. a En Kapitel 4 von Filippa, root Paulus dee en de Vesaumlunk too, daut dee sikj freien sullen, un hee bedankt sikj bie dee, daut dee soo friejäwrich wieren, wiels daut brocht am Freid (Filippa 4:4, 10, 18). Hee läd daut ut, woo eena derch daut Jebäd Gott sienen Fräd kjrieen kaun. Hee säd uk, waut vonne Jedanken eena haben saul un waut eena doonen saul toom de Help von dän “Frädensgott” kjrieen (Filippa 4:8-9).