Onlad karga

Onlad saray karga

 LEKSION 37

Akitongtong si Jehova ed si Samuel

Akitongtong si Jehova ed si Samuel

Say Atagey ya Saserdoten si Eli et walay duaran anak ton laki. Say ngaran da et Hofni tan Finehas. Saserdote ira diad tabernakulo. Agda uunoren iray ganggan nen Jehova tan mauges so gagawaen da ed saray totoo. No mangawit na bagat iray Israelita parad si Jehova, alaen di Hofni tan Finehas so parte na karne ya labalabay da. Naamtaan nen Eli so gagawaen na ananak to, balet agto ra binano. Paulyan labat kasi nen Jehova iyan nagagawa?

Anggano mas ugaw nin maong si Samuel nen si Hofni tan Finehas, agto ra inalig. Maliket si Jehova ed si Samuel. Aminsan ya labi, nen nanaugip si Samuel, walay arengel ton boses ya manatawag ed sikato. Binmangon, tan batik ed si Eli. Kuan nen Samuel: ‘Wadia ak!’ Balet imbaga nen Eli: ‘Agta ka tinawag. Ugip ka la.’ Kanian dinmukol lamet si Samuel. Insan arengel to lamet may boses. Nen komatlo lan arengel nen Samuel imay boses, naisip nen Eli ya si Jehova imay manatawag ed si Samuel. Imbaga tod Samuel ya no narengel to lamet so boses, say iyebat to: ‘Mansalita ka, Jehova, ta ondedengel so lingkor mo.’

Pinmawil si Samuel ed dukolan to. Insan arengel to: ‘Samuel! Samuel!’ Inmebat si Samuel: ‘Mansalita ka ta ondedengel so  lingkor mo.’ Imbaga nen Jehova ed sikato: ‘Ibagam ed si Eli ya dusaen ko tan say pamilya to. Amta to ya mauges iray gagawaen na ananak to diad tabernakulok, balet agto ra binano.’ Kaimbuasan to, nilukasan nen Samuel iray puerta na tabernakulo, ta ontan so gagawaen to kada kabuasan. Antakot ton ibaga ed atagey ya saserdote imay imbaga nen Jehova ed sikato. Balet tinawag nen Eli si Samuel tan tinepetan to: ‘Antoy imbaga nen Jehova ed sika ey? Ibagam ed siak ya amin.’ Kanian imbagan amin nen Samuel ed si Eli.

Legan ya ombabaleg si Samuel, sikatoy tuloytuloy ya tinulongan nen Jehova. Diad interon Israel, amta na amin ya si Samuel so pinili nen Jehova ya magmaliw ya propeta tan ukom.

“Nonot mo sirin so Makapadinayew a Manamalsam legan a wala ka nid kalangweran.”​—Eclesiastes 12:1