Doorgaan naar inhoud

Doorgaan naar secundair menu

Doorgaan naar inhoudsopgave

Jehovah’s Getuigen

Nederlands

De Wachttoren — studie-uitgave  |  juli 2017

‘Weent met mensen die wenen’

‘Weent met mensen die wenen’

‘Blijft elkaar vertroosten en elkaar opbouwen.’ — 1 THESS. 5:11.

LIEDEREN: 90, 111

1, 2. Waarom is het nuttig om te bespreken hoe we nabestaanden kunnen troosten? (Zie beginplaatje.)

‘NA DE dood van onze zoon voelden we bijna een jaar lang verschrikkelijke, intense pijn’, zegt Susi. Een andere christen zegt dat toen zijn vrouw plotseling overleed, hij ‘onbeschrijfelijke fysieke pijn’ voelde. Helaas maken talloze anderen dit ook mee. Veel broeders en zusters hadden niet verwacht dat ze aan deze kant van Armageddon een dierbare in de dood zouden verliezen. Of je nu zelf iemand van wie je hield in de dood hebt verloren of iemand kent die dat heeft meegemaakt, je vraagt je misschien af: hoe kunnen degenen die rouwen, geholpen worden met hun pijn om te gaan?

2 Misschien heb je weleens horen zeggen dat tijd alle wonden heelt. Maar is het echt zo dat tijd op zich een gebroken hart geneest? Een weduwe zegt: ‘Ik denk dat je beter kunt zeggen dat datgene wat iemand met zijn tijd doet, wonden heelt.’ Net als met een lichamelijke wond kan een emotionele wond geleidelijk herstellen als er op de juiste manier aandacht aan wordt besteed.  Wat kan nabestaanden dan helpen hun emotionele pijn te verzachten?

JEHOVAH — DE GOD VAN ALLE TROOST

3, 4. Waarom kunnen we er zeker van zijn dat Jehovah onze behoefte aan troost begrijpt?

3 De belangrijkste bron van troost is zonder meer onze meelevende hemelse Vader, Jehovah. (Lees 2 Korinthiërs 1:3, 4.) Hij is het grootste voorbeeld van empathie. Hij verzekert zijn aanbidders: ‘Ikzelf ben het die ulieden troost’ (Jes. 51:12; Ps. 119:50, 52, 76).

4 Onze Vader van tedere barmhartigheid heeft zelf personen van wie hij hield in de dood verloren, bijvoorbeeld Abraham, Isaäk, Jakob, Mozes en David (Num. 12:6-8; Matth. 22:31, 32; Hand. 13:22). Gods Woord verzekert ons ervan dat Jehovah sterk verlangt naar het moment dat hij ze weer tot leven zal wekken (Job 14:14, 15). Ze zullen kerngezond en gelukkig zijn. Vergeet ook niet dat Gods geliefde Zoon — degene op wie hij bijzonder gesteld was — een zeer pijnlijke dood stierf (Spr. 8:22, 30). Wat moet dat Jehovah verdriet hebben gedaan (Joh. 5:20; 10:17).

5, 6. Hoe kunnen we door Jehovah getroost worden?

5 We kunnen het volste vertrouwen hebben dat Jehovah ons zal helpen. Daarom moeten we niet aarzelen om ons hart voor hem uit te storten en hem te vertellen wat we voelen. Het is vertroostend te weten dat Jehovah onze pijn begrijpt en de troost geeft die we zo hard nodig hebben. Maar hoe doet hij dat?

6 Eén middel waarmee Jehovah ons helpt is ‘de vertroosting van de heilige geest’ (Hand. 9:31). Gods werkzame kracht is een enorm krachtige bron van troost. Jezus beloofde dat de Vader in de hemel graag ‘heilige geest geeft aan wie hem erom vragen’ (Luk. 11:13). Susi, die eerder is genoemd, zegt: ‘Het is zo vaak gebeurd dat we gewoon op onze knieën vielen en Jehovah smeekten om ons te troosten. En elke keer weer beschermde de vrede van God ons hart en onze geest.’ (Lees Filippenzen 4:6, 7.)

JEZUS — EEN HOGEPRIESTER DIE MET ONS MEELEEFT

7, 8. Waarom kunnen we er zeker van zijn dat Jezus ervoor zal zorgen dat we getroost worden?

7 Jehovah’s empathie zien we duidelijk terug in de woorden en daden van zijn Zoon, Jezus, toen die op aarde was (Joh. 5:19). Jezus was gestuurd om ‘de gebrokenen van hart’ en ‘alle treurenden’ te troosten (Jes. 61:1, 2; Luk. 4:17-21). Hij leefde echt met anderen mee; hij was zich sterk bewust van het lijden van anderen en wilde ze graag helpen (Hebr. 2:17).

8 In zijn jongere jaren zal Jezus ongetwijfeld te maken hebben gehad met de dood van familieleden en kennissen. Zijn adoptievader, Jozef, stierf waarschijnlijk toen Jezus nog relatief jong was, misschien nog maar in zijn tienerjaren of begin 20. * Denk je eens in hoe Jezus, die altijd met anderen meeleefde, zich gevoeld moet hebben. Hij had niet alleen zijn eigen verdriet, maar zag ook het verdriet van zijn moeder, broers en zussen.

9. Hoe reageerde Jezus toen Lazarus stierf?

9 Jezus liet tijdens zijn bediening zien dat hij mensen echt begreep en met ze meeleefde. Toen bijvoorbeeld zijn geliefde  vriend Lazarus stierf, wist Jezus dat hij hem een opstanding zou gaan geven. Toch voelde hij de verschrikkelijke pijn die Maria en Martha gevoeld moeten hebben. Hij leefde zo intens met ze mee dat hij begon te huilen (Joh. 11:33-36).

10. Waarom kunnen we er zeker van zijn dat Jezus ook met ons meeleeft?

10 Hoe kunnen Jezus’ uitingen van medeleven en troost ons in deze tijd helpen? De Bijbel verzekert ons ervan dat ‘Jezus Christus gisteren en heden en in eeuwigheid dezelfde is’ (Hebr. 13:8). ‘De Voornaamste Bewerker van het leven’ weet zelf wat het is om verdriet te hebben. Daarom ‘kan hij degenen die op de proef worden gesteld, te hulp komen’ (Hand. 3:15; Hebr. 2:10, 18). We kunnen er dan ook zeker van zijn dat Jezus nog steeds geraakt wordt door de pijn van anderen, hun verdriet begrijpt en hen ‘op de juiste tijd’ van troost zal voorzien. (Lees Hebreeën 4:15, 16.)

‘VERTROOSTING UIT DE SCHRIFTEN’

11. Welke Bijbelteksten vind jij vertroostend?

11 Het verslag over Jezus’ verdriet toen Lazarus was gestorven, is maar een van de talloze vertroostende gedeelten uit de Bijbel. Dat hoeft ons niet te verbazen, ‘want alle dingen die eertijds werden geschreven, werden tot ons onderricht geschreven, opdat wij door middel van onze volharding en door middel van de vertroosting uit de Schriften hoop zouden hebben’ (Rom. 15:4). Heb jij iets ergs meegemaakt? Ook jij kunt misschien troost halen uit bijvoorbeeld de volgende Bijbelteksten:

  • ‘Jehovah is nabij de gebrokenen van hart; en de verbrijzelden van geest redt hij.’ — Ps. 34:18, 19.

  • ‘Wanneer mijn verontrustende gedachten vele werden binnen in mij, waren het uw [Jehovah’s] vertroostingen die mijn ziel gingen strelen.’ — Ps. 94:19.

  • ‘Mogen bovendien onze Heer Jezus Christus zelf en God, onze Vader, die ons heeft liefgehad en door middel van onverdiende goedheid eeuwige troost en goede hoop heeft gegeven, uw hart vertroosten en u standvastig maken.’ — 2 Thess. 2:16, 17. *

DE GEMEENTE — EEN BRON VAN VERTROOSTING

12. Hoe kunnen we iemand troosten?

12 Een andere bron van vertroosting is de christelijke gemeente. (Lees 1 Thessalonicenzen 5:11.) Hoe kun jij degenen die ‘terneergeslagen’ zijn, versterken en troosten? (Spr. 17:22) Onthoud dat er ‘een tijd [is] om zich stil te houden en een tijd om te spreken’ (Pred. 3:7). Een weduwe, Dalene, legt uit: ‘Nabestaanden hebben er behoefte aan hun gedachten en gevoelens te uiten. Het belangrijkste wat je voor ze kunt doen, is dus luisteren — zonder ze te onderbreken.’ Junia, van wie de broer zich van het leven heeft beroofd, voegt eraan toe: ‘Ook al kun je hun verdriet niet helemaal begrijpen, wat telt is dat je hen wilt begrijpen.’

13. Wat moeten we met betrekking tot verdriet in gedachte houden?

13 Houd ook in gedachte dat niet iedereen die rouwt hetzelfde voelt of zijn gevoelens op dezelfde manier uit. Soms weet alleen de persoon zelf hoe diep de emotionele pijn zit en vindt hij het moeilijk om goed uit te leggen wat hij voelt. Gods Woord zegt: ‘Het hart is zich bewust van  de bitterheid [het verdriet] van iemands ziel, en in de verheuging ervan zal geen vreemde zich mengen’ (Spr. 14:10). Zelfs als iemand zijn gevoelens uit, is het niet altijd makkelijk voor een ander om te begrijpen wat hij precies probeert te zeggen.

14. Hoe kunnen we de juiste woorden vinden als we nabestaanden willen troosten?

14 Velen weten dan ook niet goed wat ze moeten zeggen als iemand veel verdriet heeft. Toch zegt de Bijbel dat ‘de tong van de wijzen genezing is’ (Spr. 12:18). Velen hebben iemand kunnen troosten met een mooie gedachte uit de brochure Wanneer iemand die u dierbaar is, sterft. * Maar vaak is ‘wenen met mensen die wenen’ het beste wat je kunt doen (Rom. 12:15). ‘Tranen zijn de taal van mijn hart geworden’, zegt Gaby, van wie de man is overleden. ‘Daarom vind ik het vertroostend als vrienden met me meehuilen. Dan voel ik me niet zo alleen in mijn verdriet.’

15. Hoe kunnen we iemand troosten als we het moeilijk vinden om dat rechtstreeks te doen? (Zie ook het kader ‘ Vertroostende woorden’.)

15 Als je het moeilijk vindt om rechtstreeks iets tegen iemand te zeggen, kun je hem of haar ook troosten door middel van een kaartje, e-mail, berichtje of brief. Citeer een vertroostende Bijbeltekst, vertel wat jij bijzonder vond aan de overleden persoon of deel een mooie herinnering die je koestert. ‘Ik kan nauwelijks onder woorden brengen wat het met me doet als iemand me een korte aanmoedigende boodschap stuurt of me ergens voor uitnodigt’, zegt Junia. ‘Ik voel me dan geliefd en voel de zorg van de broeders en zusters.’

16. Wat in het bijzonder is een goede manier om iemand te troosten?

 16 Onderschat niet de waarde van je gebeden met of voor je broeder of zuster. Ook al is het misschien moeilijk om in zo’n emotionele situatie je gedachten onder woorden te brengen, je oprechte smeking ten behoeve van de persoon — zelfs onder tranen en met een trillende stem — kan een krachtig middel zijn tegen verdriet. ‘Soms als zusters me komen troosten,’ zegt Dalene, ‘vraag ik of ze met me willen bidden. Aan het begin van het gebed komen ze vaak moeilijk uit hun woorden. Maar elke keer wordt, na een paar zinnen, hun stem stabieler en spreken ze de prachtigste gebeden uit. Hun sterke geloof, hun liefde en hun zorg zijn enorm geloofversterkend.’

BLIJF ZE TROOSTEN

17-19. Waarom moeten we iemand blijven troosten?

17 Het rouwproces is voor iedereen anders. Wees er daarom niet alleen de eerste paar dagen voor een nabestaande, als er veel vrienden en familie in de buurt zijn. Wees ook een steun in de maanden erna, als anderen naar hun normale routine zijn teruggekeerd. ‘Een ware metgezel heeft te allen tijde lief, en is een broeder die geboren wordt voor de tijd dat er benauwdheid is’ (Spr. 17:17). Blijf je broeder of zuster dus troost geven zolang hij of zij nog rouwt. (Lees 1 Thessalonicenzen 3:7.)

18 Houd in gedachte dat nabestaanden ineens heel verdrietig kunnen worden bij jubileums, bij bepaalde muziek, foto’s of activiteiten of zelfs bij een specifieke geur, een specifiek geluid of een bepaald seizoen. Wat ook erg pijnlijk kan zijn voor iemand die zijn of haar huwelijkspartner heeft verloren, zijn de dingen die hij of zij voor het eerst alleen doet, zoals het bezoeken van een kringvergadering of Avondmaal. ‘Ik zag er enorm tegenop dat ik de dag dat we zoveel jaar getrouwd zouden zijn voor het eerst zonder haar zou moeten doorbrengen’, zegt een broeder. ‘En het was ook niet makkelijk. Maar een paar broeders en zusters hadden een gezellig avondje georganiseerd met mijn beste vrienden, zodat ik niet alleen zou zijn.’

19 Onthoud ook dat nabestaanden niet alleen bij speciale gelegenheden aanmoediging nodig hebben. ‘De hulp en het gezelschap op gewone dagen zijn heel belangrijk’, zegt Junia. ‘Die spontane momenten zijn enorm waardevol en geven veel troost.’ Het is waar dat we het verdriet niet helemaal kunnen wegnemen en de leegte die is veroorzaakt door de dood van een geliefde niet volledig kunnen opvullen. Maar we kunnen wel een mate van troost geven door dingen voor de nabestaanden te doen (1 Joh. 3:18). Gaby vertelt: ‘Ik ben Jehovah echt dankbaar voor de lieve ouderlingen die me overal doorheen hebben geloodst. Door hen voelde ik Jehovah’s liefdevolle armen om me heen.’

20. Waarom zijn Jehovah’s beloften een grote bron van troost?

20 Wat is het vertroostend te weten dat Jehovah, de God van alle troost, een eind zal maken aan alle verdriet. Hij zal voorzien in blijvende troost als ‘allen die in de herinneringsgraven zijn, [Christus’] stem zullen horen en te voorschijn zullen komen’ (Joh. 5:28, 29). Jehovah belooft dat hij voor altijd een eind zal maken aan de dood en de tranen van elk gezicht zal wissen (Jes. 25:8). Dan zullen we niet meer hoeven ‘wenen met mensen die wenen’. We zullen ‘ons verheugen met mensen die zich verheugen’ (Rom. 12:15).

^ ¶8 De laatste keer dat Jozef wordt genoemd, was toen Jezus 12 was. Bij Jezus’ eerste wonder, water in wijn veranderen, wordt geen melding gemaakt van Jozef — en daarna ook niet meer. Toen Jezus aan de paal hing, vertrouwde hij Maria toe aan de zorg van de apostel Johannes, wat Jezus waarschijnlijk niet gedaan zou hebben als Jozef nog leefde (Joh. 19:26, 27).

^ ¶14 Zie ook het artikel ‘Volg Jezus’ voorbeeld en troost nabestaanden’ in De Wachttoren van 1 november 2010.