Toegankelijkheidsinstelling

Search

Taal selecteren

Doorgaan naar secundair menu

Doorgaan naar inhoudsopgave

Doorgaan naar inhoud

Jehovah’s Getuigen

Nederlands

DE WACHTTOREN (STUDIE-UITGAVE) SEPTEMBER 2014

Ouders, wees een herder voor je kinderen

Ouders, wees een herder voor je kinderen

„Gij behoort beslist te weten hoe uw kleinvee eruitziet.” — SPR. 27:23.

1, 2. (a) Wat waren enkele verantwoordelijkheden van een herder in het oude Israël? (b) In welke opzichten zijn ouders te vergelijken met herders?

HET leven van een herder in het oude Israël was erg zwaar. Hij moest niet alleen hitte en kou verduren, maar ook zijn kudde beschermen tegen vijanden — dieren en mensen. Een herder inspecteerde zijn schapen regelmatig en behandelde de zieke of gewonde dieren. Hij gaf speciale aandacht aan de lammetjes omdat die kwetsbaarder en zwakker waren dan volwassen schapen (Gen. 33:13).

2 Christelijke ouders zijn in sommige opzichten te vergelijken met herders, omdat ze eigenschappen tonen die een letterlijke herder ook nodig heeft. Ze hebben de verantwoordelijkheid om hun kinderen op te voeden „in het strenge onderricht en de ernstige vermaning van Jehovah” (Ef. 6:4). Is dat een makkelijke taak? Nee! Kinderen worden overspoeld met satanische propaganda en hebben ook te maken met hun eigen onvolmaakte neigingen (2 Tim. 2:22; 1 Joh. 2:16). Als je kinderen hebt, hoe kun je ze dan helpen? Laten we eens drie manieren bekijken waarop je een herder kunt zijn voor je kinderen: door ze te kennen, te voeden en leiding te geven.

 KEN JE KINDEREN

3. Wat wil het zeggen dat ouders moeten weten hoe hun „kleinvee eruitziet”?

3 Een goede herder onderzoekt al zijn schapen nauwkeurig om te kijken of ze gezond zijn. In figuurlijke zin kun je hetzelfde doen bij je kinderen. De Bijbel zegt: „Gij behoort beslist te weten hoe uw kleinvee eruitziet” (Spr. 27:23). Dat is alleen mogelijk als je weet wat je kinderen doen, en ook wat ze denken en voelen. Hoe kun je dat bereiken? Een van de beste manieren is door vaak met je kinderen te praten.

4, 5. (a) Wat kan een kind helpen om zich tegenover zijn ouders te uiten? (Zie beginplaatje.) (b) Wat heb jij gedaan om het je kinderen makkelijker te maken om met je te praten?

4 Sommige ouders hebben gemerkt dat communicatie moeilijker wordt als kinderen in de tienerleeftijd komen. Kinderen zijn dan soms geneigd om zich terug te trekken en willen misschien liever niet over hun gevoelens en gedachten praten. Wat kun je doen als jouw kinderen dat hebben? Dwing je zoon of dochter niet tot lange, serieuze gesprekken, maar probeer ontspannen momenten te benutten (Deut. 6:6, 7). Misschien moet je meer moeite doen om dingen samen te doen. Zo kun je een stukje met ze gaan wandelen of rijden, een spelletje met ze spelen of thuis samen een klusje doen. In zulke informele situaties kan een jongere zich meer op zijn gemak voelen en eerder geneigd zijn zich te uiten.

5 Wat kun je doen als je kind nog steeds niet zo’n zin lijkt te hebben om te praten? Probeer dan eens een andere aanpak. In plaats van je dochter te vragen hoe haar dag was, zou je kunnen vertellen hoe jouw dag was. Misschien begint ze dan ook wel over haar dag te vertellen. Of als je erachter wilt komen hoe je dochter over een bepaald onderwerp denkt, kun je vragen stellen die de aandacht van haar afleiden. Je zou kunnen vragen hoe een vriendin van haar over het onderwerp denkt. Vraag dan wat voor advies ze haar vriendin zou geven.

6. Wat houdt het in beschikbaar en benaderbaar te zijn?

6 Natuurlijk zullen je kinderen zich alleen uiten als ze zien dat je beschikbaar en benaderbaar bent. Als ouders nooit tijd lijken te hebben om te praten, houden kinderen hun problemen waarschijnlijk voor zich. En wat wil het zeggen benaderbaar te zijn? Er komt meer bij kijken dan gewoon te zeggen: „Je kunt altijd bij me terecht.” Je kinderen moeten voelen dat je hun problemen niet als onbelangrijk zult afdoen en dat je er ook niet te heftig op zult reageren. Veel ouders geven hierin een goed voorbeeld. Kayla van negentien zegt: „Ik kan met mijn vader overal over praten. Hij valt me niet in de rede en hij oordeelt niet. Hij luistert gewoon. Daarna geeft hij altijd het beste advies.”

7. (a) Welke evenwichtige benadering kan een ouder kiezen om een onderwerp als verkering te bespreken? (b) Hoe zouden ouders hun kinderen onbedoeld kunnen ergeren?

7 Zelfs als een gesprek over een gevoelig onderwerp zoals verkering gaat, moet je oppassen dat je niet zo sterk de nadruk legt op waarschuwingen dat je vergeet je kinderen te leren hoe ze op een goede manier met de kwestie om kunnen gaan. Ter illustratie: Stel dat je in een restaurant een menukaart krijgt waarop alleen maar waarschuwingen voor voedselvergiftiging staan. Waarschijnlijk zou je naar een ander restaurant gaan. Als je kinderen bij je komen voor advies en jij alleen maar strenge waarschuwingen op het ’menu’ hebt staan, reageren ze misschien wel op dezelfde manier. (Lees Kolossenzen 3:21.) Probeer in plaats daarvan een evenwichtige benadering. Een jonge zuster genaamd Emily zegt: „Als mijn ouders met me over  verkering praten, doen ze niet alsof het iets negatiefs is. Ze laten uitkomen dat het leuk is om iemand beter te leren kennen en een huwelijkspartner te vinden. Daardoor vind ik het makkelijker om met ze over dat onderwerp te praten. Ik wil ze liever bij een relatie betrekken dan die voor ze verborgen houden.”

8, 9. (a) Welke voordelen heeft het als je naar iemand luistert zonder hem te onderbreken? (b) Welk succes heb jij gehad door naar je kinderen te luisteren?

8 Zoals uit de woorden van Kayla blijkt, kun je laten zien dat je benaderbaar bent door geduldig naar je kinderen te luisteren. (Lees Jakobus 1:19.) Een alleenstaande moeder die Katia heet, zegt: „In het verleden had ik heel weinig geduld met mijn dochter. Ik liet haar niet uitpraten. Of ik was te moe om te luisteren of ik wilde gewoon met rust gelaten worden. Nu ik mijn gedrag heb bijgesteld, heeft mijn dochter dat ook gedaan. Ze werkt nu veel beter mee.”

Luister en leer ze kennen (Zie alinea 3-9)

9 Ronald had een soortgelijke ervaring met zijn zestienjarige dochter. „Toen ze vertelde dat ze verliefd was op een jongen van school, werd ik eerst heel boos”, zegt hij. „Maar toen ik erover nadacht hoe geduldig en redelijk Jehovah met zijn volk is, leek het me beter mijn dochter eerst de kans te geven om te vertellen hoe ze zich voelde voordat ik zou proberen haar te corrigeren. Ik ben blij dat ik dat heb gedaan! Voor het eerst begreep ik hoe ze zich voelde. Toen ze uitgepraat was, vond ik het makkelijker om op een liefdevolle manier met haar te praten. Tot mijn verbazing reageerde ze erg goed op mijn raad. Ze liet merken dat ze haar gedrag graag wilde veranderen.” Als je geregeld met je kinderen praat, kom je meer te weten over hun gedachten en gevoelens. En dat zal je helpen meer invloed te hebben op de beslissingen die ze nemen in het leven. *

VOED JE KINDEREN

10, 11. Hoe kun je je kinderen helpen niet af te dwalen?

10 Een goede herder weet dat een schaap van de kudde kan afdwalen. Misschien wordt het aangetrokken door een stuk gras verderop en zondert het zich langzaam maar zeker van de kudde af. Zo zou een kind door slechte omgang of schadelijk amusement verleid kunnen worden geleidelijk een geestelijk gevaarlijk pad op te gaan (Spr. 13:20). Hoe kun  je voorkomen dat er zo’n situatie ontstaat?

11 Als je bij het onderwijzen van je kinderen eventuele zwakke plekken bij ze ontdekt, kom dan snel in actie. Doe je best om de christelijke eigenschappen van je kinderen waar nodig te versterken (2 Petr. 1:5-8). De geregelde periode voor gezinsaanbidding is een bijzonder geschikt moment om dat te doen. In Onze Koninkrijksdienst van oktober 2008 werd over deze regeling gezegd: „Gezinshoofden worden aangemoedigd zich te kwijten van hun verantwoordelijkheid tegenover Jehovah door te zorgen voor een geregeld, zinvol programma van gezinsbijbelstudie.” Maak jij volledig gebruik van deze liefdevolle voorziening om je kinderen als een herder te weiden? Wees ervan overtuigd dat je kinderen het echt waarderen dat je prioriteit geeft aan de zorg voor hun geestelijke behoeften (Matth. 5:3; Fil. 1:10).

Voed je kinderen (Zie alinea 10-12)

12. (a) Wat hebben jongeren gehad aan geregelde gezinsaanbidding? (Zie ook het kader  „Ze waarderen het”.) (b) Wat heb je persoonlijk gehad aan de gezinsaanbidding?

12 Kijk eens wat de negentienjarige Carissa over de voordelen van de gezinsaanbidding zei. „Ik vind het leuk dat we allemaal bij elkaar zitten en praten. Daardoor krijgen we een sterkere band en ontstaan er mooie herinneringen. Mijn vader zorgt ervoor dat de gezinsaanbidding altijd doorgaat. Het is aanmoedigend te zien dat hij die regeling serieus neemt, en daardoor wil ik dat ook. Het geeft me ook meer redenen om hem als vader en geestelijk hoofd te respecteren.” Een jonge zuster die Brittney heet, zei: „Door de gezinsaanbidding heb ik een betere band met mijn ouders gekregen. Ik ben erdoor gaan inzien dat ze graag willen weten waar ik mee zit en dat ze zich er echt voor interesseren. Het helpt ons om een sterk en hecht gezin te zijn.” Je kinderen geestelijk voeden — door middel van de gezinsaanbidding — is dus duidelijk een belangrijke manier om een goede herder te zijn. *

GEEF JE KINDEREN LEIDING

13. Wat kan een kind motiveren om Jehovah te gaan dienen?

13 Een goede herder gebruikt een staf om zijn kudde te leiden en te beschermen. Een van zijn belangrijkste doelen is zijn schapen naar „een goede weide” te leiden (Ezech. 34:13, 14). Als ouder heb je in geestelijk opzicht hetzelfde doel. Je wilt je kinderen zo leiden dat ze Jehovah gaan dienen en zich gaan voelen als de psalmist die schreef: „In het doen van uw wil, o mijn God, heb ik behagen geschept, en uw wet is in mijn inwendige delen” (Ps. 40:8). Als kinderen zo’n waardering ontwikkelen, zullen ze hun leven aan Jehovah opdragen en zich laten dopen. Die stap zullen ze natuurlijk pas zetten als ze rijp genoeg zijn om die beslissing te nemen en een oprecht verlangen hebben om Jehovah te dienen.

14, 15. (a) Wat moet het doel zijn van ouders? (b) Waarom uit een tiener misschien twijfels over de ware aanbidding?

14 Maar wat als je kinderen geen geestelijke vorderingen lijken te maken en misschien zelfs vraagtekens zetten bij hun geloof? Probeer ze niet alleen liefde voor Jehovah bij te brengen maar ook waardering voor alles wat hij gedaan heeft (Openb. 4:11). Dan kunnen ze, als ze er klaar voor zijn, zelf de beslissing nemen om hem te gaan aanbidden.

15 Wat kun je in de tussentijd doen als je kinderen twijfels beginnen te uiten? Hoe kun je een herder voor ze zijn en ze helpen in te zien dat Jehovah dienen de beste manier van leven is die tot eeuwig  geluk zal leiden? Probeer vast te stellen hoe het eigenlijk komt dat ze twijfelen. Is je zoon het bijvoorbeeld echt oneens met Bijbelse leerstellingen of mist hij gewoon het zelfvertrouwen om ze tegenover zijn leeftijdgenoten te verdedigen? Vindt je dochter het echt moeilijk de wijsheid van Gods normen in te zien of voelt ze zich gewoon eenzaam en buitengesloten?

Geef ze leiding (Zie alinea 13-18)

16, 17. Op welke manieren kunnen ouders hun kinderen helpen zich de waarheid eigen te maken?

16 Hoe kun je je kind helpen de oorzaak van zijn twijfels over de waarheid weg te nemen? Eén suggestie die veel ouders nuttig en doeltreffend vinden, is hun zoon of dochter aan het praten te krijgen door te vragen: ’Vind je het makkelijk of moeilijk om een Getuige te zijn? Wat zijn volgens jou de voordelen? Welke offers moet je ervoor brengen? Vind je dat de vele voordelen die we nu hebben en die ons beloofd zijn voor de toekomst duidelijk opwegen tegen de offers? Waarom?’ Je kunt natuurlijk zelf bepalen hoe je zulke vragen formuleert. Laat ook merken dat je geen verhoor wilt afnemen, maar liefde en belangstelling voor hem of haar hebt. Je zou tijdens het gesprek Markus 10:29, 30 kunnen bespreken. Voor sommige kinderen is het een hulp hun gedachten in twee kolommen op te schrijven: een met de offers en een met de voordelen. Door te bekijken wat ze hebben opgeschreven, kun je misschien vaststellen of er problemen zijn en ze helpen om oplossingen te vinden. Als het al nodig is het Leert de bijbel- en het Gods liefde-boek met geïnteresseerden te bestuderen, dan moeten we dat zeker met onze kinderen doen! Doe jij dat ook?

17 Uiteindelijk zullen je kinderen zelf moeten beslissen wie ze gaan dienen. Maar denk niet dat ze het geloof dat jij hebt vanzelf zullen overnemen. Ze moeten zich de waarheid eigen maken (Spr. 3:1, 2). Misschien lijkt het erop dat je kind daar moeite mee heeft. Waarom zou je dan niet teruggaan naar de basis? Help hem of haar na te denken over vragen als: ’Hoe weet ik dat God bestaat? Wat overtuigt mij ervan dat ik waarde heb in Jehovah’s ogen? Waarom geloof ik dat Jehovah’s normen echt goed voor mij zijn?’ Laat zien dat je een goede herder bent door je kind of kinderen geduldig te helpen voor zichzelf te bewijzen dat het dienen van Jehovah de beste manier van leven is (Rom. 12:2). *

18. Hoe kunnen ouders Jehovah, de Opperherder, navolgen?

18 Alle ware christenen willen navolgers zijn van de Opperherder (Ef. 5:1; 1 Petr. 2:25). Vooral ouders moeten weten hoe hun „kleinvee eruitziet” en er alles aan doen om hun dierbare kinderen naar de zegeningen te leiden die Jehovah belooft. Wees dus een herder voor je kinderen door ze in de waarheid te blijven opvoeden!

^ ¶12 Zie voor meer informatie het artikel „Gezinsaanbidding — Van levensbelang!” in De Wachttoren van 15 oktober 2009, blz. 29-31.

^ ¶17 Dit aspect wordt verder besproken in De Wachttoren van 1 februari 2012, blz. 18-21.