Toegankelijkheidsinstelling

Search

Taal selecteren

Doorgaan naar secundair menu

Doorgaan naar inhoudsopgave

Doorgaan naar inhoud

Jehovah’s Getuigen

Nederlands

ONTWAAKT! JULI 2013

 HULP VOOR HET GEZIN | OPVOEDING

Omgaan met driftbuien

Omgaan met driftbuien

HET PROBLEEM

Als uw kind van twee van streek is, begint hij * te schreeuwen, te stampen en wild om zich heen te slaan. U vraagt u af: Is mijn kind wel normaal? Krijgt hij driftbuien omdat ik iets verkeerd doe? Groeit hij hier ooit overheen?

U kunt iets aan het gedrag van uw peuter doen. Maar het is goed u eerst te verdiepen in de oorzaken van het gedrag.

HOE HET KOMT

Kleine kinderen weten nog niet goed hoe ze met hun emoties moeten omgaan. Dat op zich kan al tot driftbuien leiden. Maar er zijn meer oorzaken.

Denk bijvoorbeeld aan de verandering die een kind rond zijn tweede meemaakt. Vanaf zijn geboorte hebben zijn ouders hem altijd op zijn wenken bediend. Als hij huilde, kwamen ze direct aanrennen. Was de baby ziek? Moest hij gevoed, getroost of verschoond worden? De ouders deden alles wat nodig was om de baby te helpen. En dat hoort ook zo, want een baby is volledig afhankelijk van zijn ouders.

Maar rond zijn tweede gaat een kind beseffen dat zijn ouders steeds minder aan zijn wensen tegemoetkomen. In plaats van te doen wat hij wil, verwachten ze dat hij zich naar hun wensen schikt. De rollen zijn nu omgedraaid en de tweejarige zal die verandering waarschijnlijk niet zonder protest accepteren — misschien met driftbuien als resultaat.

Meestal went een kind er na een tijdje aan dat zijn ouders zijn opvoeders zijn en niet alleen zijn verzorgers. Hopelijk gaat hij ook inzien dat het zijn rol is om zijn ouders te gehoorzamen (Kolossenzen 3:20). Maar ondertussen kan een kind het geduld van zijn ouders tot het uiterste op de proef stellen met de ene driftbui na de andere.

 WAT U KUNT DOEN

Toon begrip. Uw kind is geen minivolwassene. Omdat hij zich nog geen raad weet met zijn emoties, kan hij overdreven reageren als hij van streek is. Probeer de situatie door zijn ogen te zien. — Bijbels principe: 1 Korinthiërs 13:11.

Blijf rustig. Als uw kind een driftbui heeft, helpt het niet als u zelf boos wordt. Reageer nuchter en probeer de driftbui zo veel mogelijk te negeren. Als u bedenkt wat de reden voor de driftbui is, zal dat u helpen rustig te blijven. — Bijbels principe: Spreuken 19:11.

Houd voet bij stuk. Als u altijd toegeeft, zal het kind de volgende keer dat hij iets wil waarschijnlijk weer een driftbui krijgen. Blijf kalm en laat zien dat u meent wat u zegt. — Bijbels principe: Mattheüs 5:37.

Als u bedenkt wat de reden voor de driftbui is, zal dat u helpen rustig te blijven

Heb geduld. Verwacht niet dat driftbuien van de ene dag op de andere ophouden, vooral niet als uw kind het idee heeft dat zijn gedrag iets met u doet. Maar als u steeds goed reageert en consequent blijft, zullen de driftbuien waarschijnlijk minder worden. Na verloop van tijd zullen ze helemaal ophouden. De Bijbel zegt dat ’de liefde geduldig is’ (1 Korinthiërs 13:4, De Nieuwe Bijbelvertaling).

Probeer ook het volgende:

  • Als de driftbui begint, houd uw kind dan in uw armen (als dat mogelijk is) en probeer zonder hem pijn te doen te voorkomen dat hij wild om zich heen slaat. Schreeuw niet tegen uw kind. Wacht gewoon tot de bui over is. Uiteindelijk zal hij beseffen dat de driftbui niets heeft opgeleverd.

  • Kies een plek in huis waar u uw kind neerzet als hij een driftbui heeft. Zeg dat hij terug mag komen als hij weer rustig is, en laat hem dan daar.

  • Als uw kind in het openbaar een driftbui krijgt, neem hem dan even apart. Geef niet gewoon toe omdat hij een scène maakt. Daardoor geeft u uw kind alleen maar het signaal dat hij met een driftbui alles voor elkaar kan krijgen.

^ par. 4 Hoewel het kind in dit artikel overal als mannelijk wordt aangeduid, gelden de besproken principes ook voor meisjes.