Toegankelijkheidsinstelling

Search

Taal selecteren

Doorgaan naar secundair menu

Doorgaan naar inhoudsopgave

Doorgaan naar inhoud

Jehovah’s Getuigen

Nederlands

ONTWAAKT! MAART 2013

 DIEREN IN HET WILD

De eland: Een bijzondere woudbewoner

De eland: Een bijzondere woudbewoner

„DE ELAND ziet er bijzonder eigenaardig en onooglijk uit. Waarom staat hij zo hoog op de poten? Waarom heeft hij zo’n langgerekte kop?” Dit schreef Henry David Thoreau in de negentiende eeuw. Hij was vast niet de enige die zo over de eland dacht. Het komische uiterlijk van dit solitaire dier en het feit dat hij zelden in het wild gesignaleerd wordt, heeft hem een dom en onbeholpen imago opgeleverd. Maar is dat terecht? Onderzoekers in Noord-Amerika en Eurazië zijn veel over dit ongewone dier te weten gekomen.

Door zijn lange poten ziet dit enorme dier er lomp uit. Maar met die poten kan hij een hele troep wolven afweren. Elanden leren al een paar dagen na de geboorte zwemmen. Soms zwemmen ze kilometers ver en duiken ze wel zes meter diep naar waterplanten!

Een eland kan zijn ogen zo draaien dat hij bewegingen bijna recht achter zich kan registreren zonder zijn kop te hoeven draaien. Zijn reukvermogen is ook indrukwekkend. Zijn neusgaten staan ver uit elkaar, en onderzoekers denken dat hij daardoor heel precies de locatie van iets kan bepalen. Het gehoor van de eland is nog zo’n gevoelig instrument. Zijn oren kunnen alle kanten op draaien en kunnen geluiden van andere elanden opvangen die wel drie kilometer bij hem vandaan zijn!

 De kalfjes, die weleens omschreven zijn als „belachelijk schattig”, zijn nieuwsgierig en zien geen gevaar. De vrouwtjes of koeien zijn heel zorgzaam en doen alles om hun jong te beschermen. Ze zullen niet alleen dieren aanvallen die een gevaar vormen voor hun kalf, zoals wolven en beren, maar ook mensen die ze als een bedreiging zien. Als het kalf ongeveer een jaar oud is en de moeder weer drachtig is, jaagt ze hem weg en moet hij voor zichzelf gaan zorgen.

OVERLEVEN IN HET KOUDE NOORDEN

Als een eland voornamelijk van planten leeft, hoe komt hij dan de koude winter door? Onder andere door zich vóór die tijd vol te proppen. Elanden eten wel 25 kilo voedsel per dag, van waterplanten tot bladeren uit metershoge bomen. Doordat de eland een maag heeft die uit vier gedeelten bestaat, kan hij zijn voedsel goed verteren. Zo kan hij er zo veel mogelijk voedingsstoffen uit halen en vetreserves opbouwen. Maar de winter kent nog meer uitdagingen.

Extreme kou en diepe sneeuw zijn een test op het uithoudingsvermogen van de eland. Het dier doet het in de winter rustig aan; hij beweegt zo min mogelijk en probeert de warmte onder zijn functionele vacht vast te houden. Het is vooral in de sneeuw moeilijk aan wolven te ontsnappen, maar jagers en automobilisten vormen een nog groter gevaar.

Elanden zijn gek op het zout dat op wegen wordt gestrooid om sneeuw te laten smelten. Maar omdat ze een donkere vacht hebben en meestal na zonsondergang oversteken, zien automobilisten ze vaak te laat. Dat heeft al heel wat mensen en elanden het leven gekost.

EEN SPEELS DIER

Er zijn weleens elanden waargenomen die in de golven van de zee doken of heerlijk een bad namen in een warmwaterbron. In de paartijd valt op hoe teder koeien en stieren met elkaar omgaan, en de trouw van een koe aan haar kalf is echt hartverwarmend. Kalfjes die door mensen zijn grootgebracht, hebben een hechte band met hun verzorgers gekregen. Dr. Valerius Geist zegt: „Dit vreemde dier met zijn onaantrekkelijke uiterlijk kan pienter, aanhankelijk en bijzonder trouw zijn.”

Elandkalfjes zijn nieuwsgierig en zien geen gevaar

Maar pas op: de eland is heel sterk en blijft een wild dier. Als u er een in het wild ziet, wees dan voorzichtig en geef hem de ruimte. Dat is vooral belangrijk als er een kalfje bij is. Maar ook van een veilige afstand zult u onder de indruk zijn van deze bijzondere woudbewoner.