Doorgaan naar inhoud

Doorgaan naar secundair menu

Doorgaan naar inhoudsopgave

Jehovah’s Getuigen

Nederlands

Jaarboek van Jehovah’s Getuigen 2017

Macau

 RESULTATEN UIT HET WERELDWIJDE VELD

Azië en het Midden-Oosten

Azië en het Midden-Oosten
  • LANDEN 49

  • INWONERS 4.464.374.770

  • VERKONDIGERS 728.989

  • BIJBELSTUDIES 771.272

Het begon met één gesprekje

Op de Filippijnen zat Jonathan te wachten op een arts met wie hij een afspraak had. De receptioniste merkte op dat hij er goedgekleed en verzorgd uitzag en vroeg of hij soms een verzekeringsagent was. Jonathan legde uit dat hij een Getuige was en dat hij gekomen was om een geloofsgenoot te ondersteunen bij een medische kwestie. De receptioniste, die  Laila heette, vond dat heel bijzonder. Ze vertelde dat haar vader, die onlangs overleden was, geregeld De Wachttoren las. Jonathan las haar Johannes 5:28, 29 voor en gaf haar het traktaat Welke hoop is er voor gestorven geliefden?

Filippijnen: Jonathan gaf getuigenis aan de receptioniste

Telkens wanneer Jonathan het ziekenhuis bezocht, nam hij lectuur mee voor Laila. Hij vroeg een zuster om contact met haar op te nemen en die begon de Bijbel met  haar te bestuderen. Al gauw deed niet alleen Laila’s man mee met de Bijbelstudie, maar ook haar zus en moeder, die bij ze inwoonden.

Laila’s buurvrouw, Rose, vroeg Laila waarom ze zo vaak visite had. Laila legde uit dat ze de Bijbel bestudeerde met Jehovah’s Getuigen. Het gevolg? Rose nam ook Bijbelstudie. Toen Rose haar zus Abigail ging opzoeken in haar geboortestreek, vertelde ze haar enthousiast over de dingen die ze uit de Bijbel leerde. Abigail wilde graag meer weten en vroeg ook om Bijbelstudie. De moeder van Rose nam ook studie.

Laila werd gedoopt op een recent regionaal congres. Haar moeder is nu ook gedoopt. Rose en Abigail werden vorig jaar gedoopt. De moeder van Rose bezoekt momenteel geregeld de vergaderingen. En een aantal familieleden van Laila gaan nog steeds door met hun Bijbelstudie. En dat door één gesprekje in een ziekenhuis!

Dove mensen bereiken met behulp van technologie

Momenteel breidt het gebarentaalveld in Sri Lanka zich uit. In 2015 hadden de Getuigen nog geen 80 adressen van doven, en die werden op papier bijgehouden. Sindsdien is de eerste gebarentaalgemeente in Sri Lanka opgericht en is er een database aangelegd met 420 namen en adressen met gps-coördinaten. De broeders en zusters hebben met ongeveer 80 procent van die personen contact gehad door persoonlijke bezoekjes, of door videogesprekken of berichtjes. Een zendelingenechtpaar vertelt: ‘Nu kunnen we onze dove verkondigers een gebiedje meegeven om te bewerken. Vroeger bezochten ze alleen de doven die ze persoonlijk kenden.’

 Een regeringsbeambte is dankbaar

De broeders en zusters in Mongolië nemen actief deel aan speciaal openbaar getuigenis, zelfs als het kwik tot min 30 °C daalt. Nadat een regeringsbeambte een aantal publicaties van de stand had meegenomen, schreef hij een bedankbriefje. Daarin stond: ‘Ik ben boeddhist, maar ik heb al veel andere richtingen onderzocht. Ik leef volgens het principe dat je niet één weg moet volgen, maar dat je ook moet openstaan voor andere wegen. Ik heb een aantal publicaties gelezen die jullie hebben uitgegeven en wil jullie via deze brief laten weten wat ik ervan vind. Ik heb gemerkt dat jullie veel tijd en energie hebben geïnvesteerd in het verstrekken van praktische en nuttige informatie. Uit jullie publicaties heb ik onder andere geleerd dat de Bijbel een boek is dat iedereen gelezen moet hebben. Dit boek bevat de waarheid. In de Bijbel vind je ware leiding voor het leven. Ik wil iedereen bedanken die zo veel moeite doet om de lectuur in het Mongools te vertalen. Ook wil ik graag iedereen bedanken die deze publicaties uitdeelt — of het buiten nu extreem warm of extreem koud is.’

Mongolië: Openbaar getuigenis bij lage temperaturen

Zijn gebed werd verhoord

In Hongkong sprak een pionier, Brett, een jonge man van achter in de 20 aan en gaf hem het traktaat Wat is het geheim van een gelukkig gezin? Toen de man het traktaat zag, kreeg hij tranen in de ogen. Hij legde uit dat hij in de waarheid was opgevoed, maar dat hij van huis was weggelopen toen hij 16 was. Hij had vijf jaar lang op straat geleefd en was verslaafd geweest aan drugs totdat hij hulp kreeg van een liefdadigheidsinstelling.

Hij vertelde dat hij op de ochtend dat hij de broeder ontmoette, gebeden had: ‘Als de religie uit mijn jeugd de ware  religie is, wilt u me dan alstublieft vandaag een teken geven?’ Hij had nu het gevoel dat zijn gebed was verhoord. De twee gingen naar een restaurantje in de buurt en bespraken een gedeelte uit de brochure Kom terug bij Jehovah. Omdat de man die avond terug moest naar Frankrijk, wisselden ze hun contactinformatie uit. Later schreef hij Brett: ‘Lieve broeder, Jehovah heeft mijn gebeden verhoord. Zondag ga ik naar de Koninkrijkszaal.’ Hij nam contact op met de Getuigen in Frankrijk, begon de Bijbel te bestuderen en ging vergaderingen bijwonen.