Doorgaan naar inhoud

Doorgaan naar secundair menu

Doorgaan naar inhoudsopgave

Jehovah’s Getuigen

Nederlands

Jaarboek van Jehovah’s Getuigen 2017

 GEORGIË | 1924-1990

Vergaderingen helpen iedereen om te groeien in geloof

Vergaderingen helpen iedereen om te groeien in geloof

De vergaderingen waren een belangrijke manier waarop nieuwelingen werden geholpen in geloof te groeien. Het was zelfs zo dat pasgedoopte Getuigen net zo enthousiast hun woning als vergaderplaats aanboden als degenen die al lang in de waarheid waren. Alle aanwezigen werden hartelijk verwelkomd en dat versterkte ook hun onderlinge band van liefde.

Als er doopkandidaten waren, werden er onopvallend speciale vergaderingen georganiseerd. In augustus 1973 planden de broeders zo’n vergadering buiten Soechoemi, aan de kust van de Zwarte Zee. Maar de 35 doopkandidaten kregen niet de tijd om gedoopt te worden. De politie  onderbrak de vergadering en arresteerde een aantal broeders en zusters, onder wie Vladimir Gladjoek.

Onmiddellijk na de vrijlating van Vladimir en de andere broeders en zusters werd er opnieuw contact opgenomen met de doopkandidaten. Twee dagen na de eerste poging werden ze eindelijk gedoopt. Vladimir weet nog: ‘We voelden dat Jehovah aan onze kant stond. Na de doop gingen we samen in gebed om Jehovah te bedanken.’

Tegenstand draagt bij aan de verbreiding van het goede nieuws

Twee dagen na die doop werd Vladimir Gladjoek opnieuw gearresteerd. Later werd hij samen met Itta Soedarenko en Natela Tsjargeisjvili veroordeeld tot gevangenisstraffen van enkele jaren. Hoewel de verkondigers verdrietig waren over deze arrestatie waren ze vastbesloten om door te gaan met de prediking, alleen voorzichtiger.

Omdat de verkondigers niet de aandacht van de autoriteiten wilden trekken, gingen ze in plaats van in hun eigen woonplaats in andere steden en dorpen prediken. Op die manier droeg de tegenstand er eigenlijk toe bij dat het goede nieuws naar nog meer gebieden werd verspreid.

Tijdens het communistische regime predikten de verkondigers uit grote steden vooral in rustige straten en parken. Vaak ontmoetten ze mensen uit andere plaatsen en dorpen die op bezoek waren bij familie of die boodschappen kwamen doen. Als iemand belangstelling toonde, vroegen de verkondigers zijn of haar adres en spraken ze af elkaar weer te ontmoeten.

 Baboetsa Dzjejelava was een van degenen die in veel plaatsen in het westen van Georgië predikte. Ze vertelt: ‘Omdat ik overal familie had, vond niemand het verdacht dat ik zo veel reisde. Na ongeveer twee jaar studeerde ik de Bijbel met meer dan 20 personen in Zoegdidi en 5 in Tsjchorotskoe. Ze werden allemaal gedoopt.’

Dringend behoefte aan lectuur in het Georgisch

Het werd al snel duidelijk dat er dringend behoefte was aan publicaties in het Georgisch. Bij nabezoeken en Bijbelstudies merkten verkondigers dat ze bijbels en Bijbelse lectuur nodig hadden in de taal die hun studenten het beste konden begrijpen. *

Baboetsa weet nog hoe moeilijk het was een Bijbelstudie te leiden zonder publicaties in het Georgisch. Ze vertelt: ‘Omdat ik alleen maar een bijbel en enkele publicaties in het Russisch had, moest ik vaak het studiemateriaal voor mijn Bijbelstudenten vertalen.’ Met een woordenboek als enige hulpmiddel vertaalde ze artikelen uit onze tijdschriften in het Georgisch. Ze slaagde er ook in het hele evangelie van Mattheüs te vertalen!

Moedige Getuigen gebruikten kleine stencilapparaten om thuis publicaties te produceren

Geïnteresseerden hadden zo veel waardering voor de artikelen die in hun moedertaal waren vertaald, dat ze bereid waren de publicaties voor persoonlijk gebruik met de hand over te schrijven. Omdat het moeilijk was aan Georgische bijbels te komen, werden sommige Bijbelstudenten zelfs hedendaagse ‘afschrijvers’ van het Woord van God.

 ‘Ik was de hele dag bezig met overschrijven’

Publicaties die in het Georgisch waren vertaald, circuleerden onder de broeders en zusters en geïnteresseerden. Zo kreeg iedereen de kans om ze binnen een paar dagen of weken te lezen. Toen de broeders een exemplaar van de Griekse Geschriften in modern Georgisch in handen kregen, greep een gezin dan ook de gelegenheid aan om het over te schrijven.

Raoel Kartsjava was pas 13 jaar toen zijn vader hem vroeg de Griekse Geschriften over te schrijven. Hij vertelt: ‘Mijn vader kocht een hele doos schriften en allerlei soorten pennen en potloden in de hoop dat dit me zou aanmoedigen. Hoewel ik me overweldigd voelde, beloofde ik het te doen. Ik was de hele dag bezig met overschrijven  en stopte alleen maar om mijn vingers een beetje te strekken.’

Handgeschreven kopieën van De Wachttoren en Dagelijks de Schrift onderzoeken in het Georgisch

Gelukkig mocht het gezin dit waardevolle boek een paar weken langer houden zodat Raoel zijn zware klus kon voltooien. Het lukte hem om alle 27 boeken van de christelijke Griekse Geschriften in slechts twee maanden over te schrijven!

Ondanks de inspanningen van die hardwerkende afschrijvers kon de geestelijke honger van het toenemende aantal Bijbelstudenten niet helemaal worden gestild. Om aan die dringende behoefte tegemoet te komen, begonnen moedige broeders en zusters aan de riskante taak om vanuit hun huis Bijbelse publicaties te produceren en verspreiden.

 Het predikingswerk in het westen van Georgië kwam in een stroomversnelling terecht. Maar hoe stond het met het oostelijke deel van het land? Was er iemand in de hoofdstad Tbilisi die oprechte waarheidszoekers — zoals Vaso Kveniasjvili — kon helpen?

De waarheid bereikt de hoofdstad

In de jaren 70 probeerden de Sovjetautoriteiten de Getuigen te ontmoedigen door ze in de ene plaats na de andere uit hun huizen te zetten. Dat hadden Oleksii en Lydia Koerdas, een Oekraïens echtpaar dat naar Tbilisi verhuisde, ook meegemaakt. Ze hadden vanwege hun geloof vele jaren in Sovjetgevangenkampen doorgebracht.

Larisa Kessaeva (later Goedadze) in de jaren 70

Oleksii en Lydia deelden de waarheid met Zaoer en Eteri Kessaev, die erg religieus waren. Hun dochter Larisa, die toen 15 was, vertelt over dit eerste contact: ‘We probeerden te bewijzen dat de orthodoxe kerk de enige ware religie was. Na een aantal gesprekken hadden wij geen argumenten meer, maar zij bleven redeneren aan de hand van de Bijbel.’

Ze vertelt verder: ‘Als we naar de kerk gingen, las ik altijd de tien geboden die op de muur, tussen twee iconen, waren aangebracht. Maar die avond las Oleksii Exodus 20:4, 5 voor, en ik stond versteld. Die nacht kon ik niet slapen want ik dacht maar steeds: zou het echt kunnen dat we door het vereren van iconen in feite Gods gebod overtreden?’

Vastbesloten deze kwestie op te helderen, rende Larisa de volgende ochtend vroeg naar de kerk en las opnieuw het gebod: ‘Gij moogt u geen gesneden beeld maken  (...) Gij moogt u voor die niet buigen.’ Voor het eerst in haar leven besefte ze wat dit gebod van God betekende. Larisa en haar ouders werden ten slotte gedoopt en hoorden bij de eerste Getuigen in Tbilisi.

Zijn zoektocht naar rechtvaardigheid werd beloond

Bijna 20 jaar na zijn eerste contact met de waarheid ontmoette Vaso Kveniasjvili iemand die de bijeenkomsten van Jehovah’s Getuigen in Tbilisi bijwoonde. Vaso was blij dat hij de Getuigen weer zag. Hier had hij lang op gewacht.

Zo’n 24 jaar na zijn eerste contact met de waarheid werd Vaso Kveniasjvili een Getuige

Maar omdat Vaso berucht was om zijn criminele verleden wilden de plaatselijke Getuigen hem in het begin niet graag bij hun activiteiten betrekken. Enkele waren zelfs bang dat hij misschien een spion was van de Sovjetautoriteiten. Zo kwam het dat Vaso vier jaar lang de vergaderingen niet mocht bezoeken.

 Toen duidelijk werd dat Vaso goede motieven had, mocht hij eindelijk deel uitmaken van de plaatselijke gemeente en gedoopt worden. Nu kon Vaso een hechte band krijgen met de God van rechtvaardigheid die hij vanaf zijn jeugd had gezocht! (Jes. 30:18) Tot aan zijn dood in 2014 is hij Jehovah met diezelfde vastberadenheid blijven dienen.

Tegen 1990 werd zowel in het westelijke als het oostelijke deel van Georgië ijverig gepredikt: zo’n 900 verkondigers leidden 942 Bijbelstudies. De basis was gelegd voor de indrukwekkende toename die nog zou komen.

^ ¶12 Hoewel delen van de Bijbel al in de vijfde eeuw in het Georgisch waren vertaald, waren bijbels tijdens het communistische regime schaars. (Zie het kader ‘De Bijbel in het Georgisch’.)