Doorgaan naar inhoud

Doorgaan naar secundair menu

Doorgaan naar inhoudsopgave

Jehovah’s Getuigen

Nederlands

Jaarboek van Jehovah’s Getuigen 2016

Australië: De whiteboard-animatie Wat is een echte vriend?

 RESULTATEN UIT HET WERELDWIJDE VELD

Oceanië

Oceanië
  • LANDEN 29

  • INWONERS 40.642.855

  • VERKONDIGERS 98.353

  • BIJBELSTUDIES 66.022

Een moedig meisje

Emily (12) woont in Australië. Op een dag sprak haar lerares met de klas over het belang van goede vrienden. Dat motiveerde Emily om de whiteboard-animatie Wat is een echte vriend? aan haar lerares te laten zien. Toen haar lerares het filmpje later aan de klas liet zien, waren de leerlingen er echt door geboeid. Er volgde een klasgesprek van een uur. De lerares liet het filmpje  ook aan andere klassen zien. Emily vertelde haar lerares en klasgenoten vervolgens over jw.org. Ze vertelt: ‘Jehovah gaf me de moed om honderden medescholieren te informeren over de website. Hij heeft me echt gezegend.’

Prediken op een markt ver van huis

In Oost-Timor ondernamen vijf verkondigers een reis van negen uur door bergachtig gebied om met een lectuurstand op een markt in Suai te staan. De mensen die bij de stand kwamen kijken, waren verbaasd dat ze Bijbelse lectuur in 12 plaatselijke talen hadden. In de meeste van die talen is er namelijk niets, of bijna niets, uitgegeven. Een vrouw zag de titel van een brochure en riep: ‘Dat is mijn taal!’ Het was de eerste keer dat ze lectuur zag in het Bunak, haar moedertaal. De verkondigers verspreidden in vier dagen 4571 publicaties en veel mensen vroegen of ze hen thuis wilden bezoeken. De meesten hadden nog nooit Jehovah’s Getuigen ontmoet. Kinderen zaten uren naar filmpjes van Word Jehovah’s vriend in het Tetun Dili te kijken. Sommige kinderen leerden zelfs de liedjes uit hun hoofd en zongen die vrolijk mee.

Oost-Timor: Kinderen die naar filmpjes van Word Jehovah’s vriend kijken

 Precies wat de studenten nodig hadden

Zendelingen Brian en Roxanne vroegen toestemming om bij een hogeschool op Palau met een lectuurstand te staan. Ze spraken met het hoofd van de school en lieten hem op jw.org een filmpje over openbaar getuigenis zien. Ook toonden ze hem welke lectuur ze op het karretje zouden plaatsen. Het hoofd zei dat ze voor toestemming bij de contactpersoon  voor studenten moesten zijn. En die stuurde ze naar de decaan.

Brian vertelde: ‘We hadden een goed gesprek met de decaan, maar die verwees ons weer naar het hoofd van de school. Op zijn kantoor kregen we te horen dat we een schriftelijk verzoek moesten indienen. We hadden de indruk dat we van het kastje naar de muur werden gestuurd en voelden ons wat ontmoedigd. Maar toch schreven we de brief.’

Palau: Roxanne en Brian stonden met een lectuurstand bij een campus en hadden veel leuke gesprekken met studenten

In de veronderstelling dat hun verzoek afgewezen zou worden, gingen Brian en Roxanne voor een tweede  maal naar de decaan. Brian vertelt: ‘We waren erg verrast toen de decaan zei dat hij de boeken gelezen had en ze geweldig vond. Hij zei dat dit precies was wat de studenten nodig hadden.’ Ze kregen toestemming!

Brian zegt verder: ‘De contactpersoon voor studenten vertelde ons dat studenten die op de campus wonen op zondag vervoer kunnen krijgen naar een kerk naar keuze. Hij zei: “Als ze naar jullie kerk willen, kunnen wij ze brengen.” Roxanne en ik stonden perplex. In plaats dat ons verzoek afgewezen werd, bood de school aan studenten naar de Koninkrijkszaal te brengen!’

Op de eerste dag dat Brian en Roxanne met een lectuurstand op de campus stonden, verspreidden ze 65 boeken, 8 tijdschriften en 11 brochures. Ze hadden ook veel leuke gesprekken met de studenten. Zowel de decaan als de contactpersoon voor studenten vroeg hun om terug te komen.

Onze filmpjes in de winkel

Toen Lipson, een Betheliet op de Solomoneilanden, na een ochtend prediken onderweg was naar huis, hoorde hij uit een winkel een Koninkrijkslied klinken. Hij besloot een kijkje te gaan nemen. Tot zijn verrassing zag hij een groep kinderen en volwassenen die op een tv naar een filmpje van Word Jehovah’s vriend keken. Het was het filmpje van lied 55, ‘Eindelijk leven in eeuwigheid!’ Toen het lied afgelopen was, zei de winkelier: ‘Ik heb nog een filmpje voor jullie’, en hij liet Stelen is verkeerd zien. Daarna zei hij dat ze niet uit zijn winkel mochten stelen.

Omdat er in de tussentijd veel anderen de winkel waren binnengekomen, zei de winkelier: ‘Ik wil jullie mijn  lievelingslied laten horen.’ En hij speelde lied 55 opnieuw af. Toen liet hij de filmpjes De Bijbel onderzoeken — Waarom? en Wat houdt onze Bijbelcursus in? in het Solomoneilandenpidgin zien.

Solomoneilanden: Een winkelier laat filmpjes van jw.org aan zijn klanten zien

Op de Solomoneilanden hebben weinig mensen internet omdat het erg duur is en ook niet overal beschikbaar is. Maar deze winkelier, die geen Getuige van Jehovah is, helpt bij het bekendmaken van de waarheid door onze video’s aan zijn klanten te laten zien.

Ze vond Gods naam in een boek

Elke maandag staat een jong echtpaar met een lectuurstand in Nouméa, de hoofdstad van Nieuw-Caledonië. Op een dag stapte een vrouw verlegen op de stand af, pakte een Leert de bijbel-​boek en liep meteen weer weg.  Maar een halfuur later kwam ze terug, met het boekje in haar hand. Ze zei tegen de broeder en zuster: ‘Hebben jullie dit gezien?’ Ze wees in het boekje naar de naam Jehovah en zei: ‘Dat is Gods naam! Ik ben al weken in de bibliotheek op zoek naar de waarheid over God. Maar toen ik in de auto stapte en jullie boek inkeek, zag ik meteen Gods naam staan, Jehovah. Ik moest even terugkomen om jullie te bedanken.’ Het echtpaar had een leuk gesprek met de vrouw en liet haar de appendix ‘Het gebruik en de betekenis van Gods naam’ in het Leert de bijbel-​boek zien. De vrouw zei dat ze eerst haar eigen onderzoek in de bibliotheek wilde afronden, maar dat ze nu weet waar ze de lectuurstand elke maandag kan vinden.