Toegankelijkheidsinstelling

Search

Taal selecteren

Doorgaan naar secundair menu

Doorgaan naar inhoudsopgave

Doorgaan naar inhoud

Jehovah’s Getuigen

Nederlands

Blijf in Gods liefde

 APPENDIX

De Bijbelse kijk op echtscheiding en uiteengaan

De Bijbelse kijk op echtscheiding en uiteengaan

Jehovah verwacht van gehuwden dat ze trouw blijven aan de huwelijksgelofte. Toen hij de eerste man en vrouw in de echt verbond, zei hij: „Een man . . . moet zich hechten aan zijn vrouw en zij moeten één vlees worden.” Later herhaalde Jezus Christus die woorden en voegde eraan toe: „Wat God derhalve onder één juk heeft samengebracht, brenge geen mens vaneen” (Genesis 2:24; Mattheüs 19:3-6). Jehovah en Jezus bezien  het huwelijk dus als een verbintenis voor het leven, die alleen eindigt als een van de partners sterft (1 Korinthiërs 7:39). Omdat het huwelijk heilig is, mag echtscheiding niet licht opgevat worden. Jehovah haat echtscheidingen waarvoor geen Bijbelse grond bestaat. — Maleachi 2:15, 16.

Wat is een Bijbelse grond voor echtscheiding? Jehovah haat overspel en hoererij (Genesis 39:9; 2 Samuël 11:26, 27; Psalm 51:4). Hij vindt hoererij zelfs zo verachtelijk dat hij het als een grond voor echtscheiding beziet. (In hfst. 9, par. 7, wordt uitgelegd wat hoererij inhoudt.) Jehovah geeft de onschuldige partner de keuze tussen getrouwd blijven met de schuldige partner of een echtscheiding aanvragen (Mattheüs 19:9). Als een onschuldige partner tot echtscheiding besluit, is dat dus niet een stap die Jehovah haat. De christelijke gemeente zal echter niemand tot een echtscheiding aanmoedigen. Sommige omstandigheden brengen de onschuldige partner er misschien zelfs toe bij de schuldige te blijven, vooral als die oprecht berouw heeft. Maar uiteindelijk moeten degenen die een Bijbelse grond voor echtscheiding hebben, zelf de beslissing nemen en alle eventuele consequenties daarvan aanvaarden. — Galaten 6:5.

In bepaalde extreme situaties hebben sommige christenen besloten bij hun partner weg te gaan of een echtscheiding aan te vragen zonder dat de ander hoererij heeft gepleegd. In zo’n geval bepaalt de Bijbel dat degene die weggaat ’ongehuwd moet blijven of zich anders weer met de partner moet verzoenen’ (1 Korinthiërs 7:11). Zo’n christen is dus niet vrij om een andere huwelijkspartner te zoeken (Mattheüs 5:32). We gaan nu enkele van die uitzonderlijke situaties bespreken.

Het moedwillig niet nakomen van de onderhoudsplicht. Een gezin zou behoeftig kunnen worden, verstoken van het noodzakelijke levensonderhoud, omdat de echtgenoot niet voor hen zorgt ook al is hij daar wel toe in staat. De Bijbel zegt: ’Indien iemand niet voor de leden van zijn huisgezin zorgt, dan heeft hij het geloof verloochend en is erger dan een ongelovige’ (1 Timotheüs 5:8). Als zo’n man weigert te veranderen, zal de vrouw moeten beslissen of ze voor haar eigen welzijn en dat van de  kinderen een scheiding van tafel en bed zal aanvragen. Uiteraard zullen de ouderlingen zorgvuldig aandacht besteden aan een beschuldiging dat een christen weigert zijn gezin te onderhouden. Als iemand weigert voor zijn gezin te zorgen, kan hij daarvoor uitgesloten worden.

Grove lichamelijke mishandeling. Een mishandelende partner is misschien zo gewelddadig dat de gezondheid en zelfs het leven van de ander gevaar loopt. Als de mishandelende partner een christen is, moeten de ouderlingen de beschuldigingen onderzoeken. Vlagen van toorn en geregeld gewelddadig gedrag zijn gronden voor uitsluiting. — Galaten 5:19-21.

Als iemands geestelijke leven absoluut gevaar loopt. Een partner probeert het de ander misschien constant onmogelijk te maken de ware aanbidding te beoefenen, of probeert hem of haar er misschien zelfs toe te dwingen op de een of andere manier Gods geboden te overtreden. In dat geval zal de bedreigde huwelijkspartner moeten beslissen of een scheiding van tafel en bed de enige manier is om „God als regeerder meer [te] gehoorzamen dan mensen”. — Handelingen 5:29.

In alle gevallen waarbij het om zulke extreme situaties gaat als die we zojuist hebben besproken, mag niemand druk uitoefenen op de onschuldige partner om bij de ander weg te gaan of te blijven. Hoewel ouderlingen en geestelijk rijpe vrienden steun en Bijbelse raad kunnen geven, weten ze niet wat er zich precies tussen een man en een vrouw afspeelt. Alleen Jehovah ziet dat. Een christelijke vrouw toont uiteraard geen respect voor God of voor de huwelijksregeling als ze de ernst van haar huiselijke problemen overdrijft om bij haar man weg te kunnen gaan, en dat geldt andersom ook voor de man. Jehovah ziet of er boos opzet in het spel is, hoe men het ook probeert te verbergen. „Alle dingen liggen naakt en openlijk tentoongesteld voor de ogen van hem aan wie wij rekenschap hebben af te leggen” (Hebreeën 4:13). Maar als een extreem gevaarlijke situatie blijft voortduren, mag niemand kritiek hebben op een christen die als laatste redmiddel besluit bij de partner weg te gaan. Uiteindelijk ’zullen wij allen voor de rechterstoel van God staan’. — Romeinen 14:10-12.