Doorgaan naar inhoud

Doorgaan naar inhoudsopgave

Wist u dit?

Wist u dit?

 Wist u dit?

Wat voor misdrijven had Barabbas begaan?

In alle vier de evangeliën wordt over Barabbas gesproken, die door de Romeinse bestuurder Pontius Pilatus werd vrijgelaten in plaats van Jezus. Hij wordt een „beruchte gevangene” en een „rover” genoemd (Mattheüs 27:16; Johannes 18:40). Hij werd door de Romeinen in Jeruzalem vastgehouden, samen met „de oproermakers, die bij hun oproer een moord hadden begaan” (Markus 15:7).

Er zijn geen wereldlijke bewijzen voor wat Barabbas misdaan had, maar omdat hij in één adem genoemd wordt met „de oproermakers”, brengen sommige Bijbelgeleerden hem in verband met revolutionaire groeperingen die er in de eerste eeuw in Israël waren. De historicus Flavius Josephus zegt dat benden vogelvrijverklaarden een belangrijke rol speelden in de maatschappelijke strijd die in die dagen gaande was; deze criminelen beweerden op te komen voor onderdrukte Joodse boeren. De opstand tegen de vermeende onrechtvaardige behandeling door de Romeinen en de Joodse aristocratie nam tegen het midden van de eerste eeuw epidemische vormen aan. De Joodse troepen die in het jaar 66 de Romeinen uit Judea verjoegen, bestonden voor een groot deel uit vogelvrijverklaarden.

„Barabbas was misschien een van de rovers die op het platteland actief waren”, zegt The Anchor Bible Dictionary. „Deze rovers waren geliefd bij het gewone volk omdat ze de rijke klasse van Israël bestalen en het Romeinse bestuur in grote problemen brachten.”

Bij welke misdrijven pasten de Romeinen een terechtstelling toe zoals Jezus die heeft ondergaan?

De Romeinen straften revolutionairen, vogelvrijverklaarden en andere opstandelingen door hen aan een martelwerktuig te hangen en daar te laten sterven. Die straf werd als de meest vreselijke dood beschouwd.

„Het was openbaar, vernederend en pijnlijk,” zegt het boek Palestine in the Time of Jesus, „en het was bedacht om iedereen die het waagde een bedreiging te vormen voor de status-quo, angst aan te jagen.” Een Romeinse schrijver uit de oudheid zei over de terechtstelling van misdadigers: „De drukste wegen worden uitgekozen, waar zo veel mogelijk mensen het kunnen zien en aangegrepen kunnen worden door deze angst.”

Volgens Josephus werd één man die tijdens het beleg van Jeruzalem in het jaar 70 door Titus’ troepen gevangen was genomen, op deze manier voor de stadsmuren terechtgesteld om de verdedigers zo bang te maken dat ze zich zouden overgeven. Toen de stad tenslotte viel, werden vele anderen op dezelfde manier omgebracht.

De grootste massale terechtstelling uit de geschiedenis die op deze manier werd uitgevoerd, vond plaats na een door Spartacus geleide opstand (73-71 voor onze jaartelling), toen zesduizend slaven en gladiatoren langs de weg van Capua naar Rome werden terechtgesteld.

[Illustratie op blz. 10]

„Geef ons Barabbas” door Charles Muller (1878)