(Zalmu̱na).

Een koning van Midian wiens strijdkrachten en bondgenoten Israël zeven jaar lang onderdrukten voordat Gideon rechter werd (Re 6:1). Met zijn kleine strijdmacht verdreef Gideon de binnendringers en joeg de vluchtende  strijdkrachten achterna. Hij nam de koningen Zebah en Zalmuna gevangen en bracht hen ter dood. — Re 6:33; 8:4-21; Ps 83:11, 12; zie ZEBAH.