रोमी १४:१-२३

  • एकअर्कालाई दोषी नठहराओ (१-१२)

  • अरूलाई ठेस नपुऱ्‍याओ (१३-१८)

  • शान्ति र एकता कायम हुने काम गर (१९-२३)

१४  विश्‍वास कमजोर भएको मानिसलाई स्विकार+ तर उसको विचार तिम्रो भन्दा फरक छ भन्दैमा* उसलाई गलत नठहऱ्‍याऊ। २  कुनै मानिसले सबै कुरा खानु हुन्छ भनी विश्‍वास गर्छ तर विश्‍वास कमजोर हुनेले भने सागसब्जी खान्छ। ३  खानेले नखानेलाई तुच्छ नठानोस्‌ न त नखानेले खानेलाई दोष लगाओस्‌+ किनकि परमेश्‍वरले उसलाई स्विकार्नुभएको छ। ४  अर्काको नोकरको न्याय गर्ने तिमी को हौ?+ ऊ खडा हुने हो वा लड्‌ने, त्यो उसकै मालिकको हातमा छ।+ ऊ पक्कै खडा हुनेछ किनकि यहोवा* परमेश्‍वरले उसलाई खडा गराउन सक्नुहुन्छ। ५  एक जना मानिसले कुनै दिनलाई अर्को दिनभन्दा महत्त्वपूर्ण ठान्छ+ तर अर्को मानिसले भने सबै दिनलाई बराबर ठान्छ।+ हरेक मानिस आफैले सोचविचार गरेर पूर्णतया विश्‍वस्त होस्‌। ६  जसले कुनै एक दिनलाई महत्त्वपूर्ण ठान्छ, उसले यहोवा* परमेश्‍वरको निम्ति नै त्यसो गर्छ। त्यसैगरि जसले खान्छ, उसले यहोवा* परमेश्‍वरको निम्ति खान्छ किनकि उसले परमेश्‍वरलाई धन्यवाद चढाउँछ।+ अनि जसले खाँदैन, उसले यहोवा* परमेश्‍वरको निम्ति खाँदैन तैपनि परमेश्‍वरलाई धन्यवाद चढाउँछ।+ ७  वास्तवमा हामीमध्ये कोही पनि आफ्नै लागि मात्र बाँच्दैनौँ + न त कोही आफ्नै लागि मात्र मर्छ। ८  यदि हामी बाँच्छौँ भने यहोवा* परमेश्‍वरको निम्ति बाँच्छौँ + अनि मर्छौँ भने यहोवा* परमेश्‍वरकै निम्ति मर्छौँ। त्यसकारण चाहे हामी बाँचौँ या मरौँ, हामी यहोवा* परमेश्‍वरकै हौँ।+ ९  ख्रिष्ट यही कारणले मर्नुभयो र फेरि जीवित हुनुभयो ताकि मरेका अनि जिउँदा दुवैको उहाँ प्रभु हुन सकून्‌।+ १०  तर तिमी किन आफ्नो भाइलाई दोष लगाउँछौ?+ अनि तिमीचाहिँ किन आफ्नो भाइलाई तुच्छ ठान्छौ? हामी सबै जना परमेश्‍वरको न्यायासनसामु खडा हुनेछौँ।+ ११  जस्तो लेखिएको छ: “यहोवा* परमेश्‍वर भन्‍नुहुन्छ, ‘म आफ्नै कसम खाएर भन्छु,+ हरेक मानिसले मसामु घुँडा टेक्नेछ र म नै परमेश्‍वर हुँ भनी हरेकले खुलेआम स्विकार्नेछ।’”+ १२  तसर्थ हामी सबैले परमेश्‍वरलाई आ-आफ्नो लेखा दिनुपर्नेछ।+ १३  त्यसकारण अब उप्रान्त हामी एकअर्कालाई दोष नलगाऔँ।+ बरु तिमीहरू आफ्नो भाइसामु ठेस खाने ढुङ्‌गा वा ठक्कर दिने कुरा नराख्ने अठोट गर।+ १४  कुनै कुरा आफैमा अशुद्ध हुँदैन भनेर प्रभु येसुको चेला भएको नाताले मलाई थाह छ अनि म त्यसमा विश्‍वस्त छु।+ मानिसले कुनै कुरालाई अशुद्ध ठान्छ भने मात्र त्यो उसको निम्ति अशुद्ध हुन्छ। १५  यदि तिमीले खाएको कुराले गर्दा तिम्रो भाइलाई ठेस पुगेको छ भने तिमी प्रेममा चलिरहेका हुँदैनौ।+ जुन भाइको निम्ति ख्रिष्ट मर्नुभयो, आफ्नो खानेकुराद्वारा तिमीले उसलाई नाश नगर।+ १६  त्यसैले तिमीहरूले गर्ने राम्रा कुराहरूको अरूले बदनाम गर्न नपाऊन्‌। १७  किनकि परमेश्‍वरको राज्यको सरोकार खानु र पिउनुसित होइन+ तर पवित्र शक्‍तिमार्फत पाइने धार्मिकता,* शान्ति अनि खुसीसित छ। १८  जसले यसरी ख्रिष्टको दास बनेर उहाँको सेवा गर्छ, उसलाई परमेश्‍वरले स्विकार्नुहुन्छ र उसले मानिसहरूबाट प्रशंसा पाउँछ। १९  त्यसैले अब हामी आपसमा शान्ति कायम हुने+ अनि एकअर्काको उत्थान हुने+ कुराहरूको पछि लागौँ। २०  खानेकुराको खातिर हामी परमेश्‍वरको कामलाई नबिगारौँ।+ हो, सबै कुरा शुद्ध छन्‌ तर यदि कुनै खानेकुराले गर्दा अरूलाई ठक्कर पुग्छ भने त्यो खानु गलत हो।+ २१  तिमीले मासु खाँदा, मद्य पिउँदा वा अरू केही गर्दा तिम्रो भाइलाई ठक्कर पुग्छ भने त्यसो नगर्नु नै बेस हो।+ २२  यस्ता कुराहरूको सन्दर्भमा तिमी जे विश्‍वास गर्छौ, त्यो तिमी र परमेश्‍वरबीचको मामिला होस्‌। आनन्दित हो त्यो मानिस, जसले कुनै निर्णय गर्छ र पछि आफूलाई दोषी ठहराउँदैन। २३  तर यदि शङ्‌का हुँदाहुँदै पनि उसले खान्छ भने ऊ दोषी ठहरिसकेको हुन्छ किनकि आफूले जे विश्‍वास गरेको छ, त्यसबमोजिम उसले खाएन। साँच्चै, विनाविश्‍वास गरिने हरेक कुरा पाप हो।

फुटनोटहरू

^ वा सम्भवतः “उसको मनमा उठेका प्रश्‍नहरूको आधारमा।”
^ अतिरिक्‍त लेख क५ हेर्नुहोस्‌।
^ अतिरिक्‍त लेख क५ हेर्नुहोस्‌।
^ अतिरिक्‍त लेख क५ हेर्नुहोस्‌।
^ अतिरिक्‍त लेख क५ हेर्नुहोस्‌।
^ अतिरिक्‍त लेख क५ हेर्नुहोस्‌।
^ अतिरिक्‍त लेख क५ हेर्नुहोस्‌।
^ अतिरिक्‍त लेख क५ हेर्नुहोस्‌।
^ अतिरिक्‍त लेख क५ हेर्नुहोस्‌।
^ शब्दावली हेर्नुहोस्‌।