Dai antwoord fone Bijbel

 Ine Bijbel stäit: “Dai leewige waite dat sai doodblijwe, åwer dai doore daue gewiss nischt mër waite.” (Eclesiastes 9:5 un Salmo 146:4) Den, wen wij doodblijwe wij häwe kair leewend mër. Dai doore daue nischt mër denke, forneeme un måke.

“Nåm stow däist duu trööggåe”

 As Adam, dai airst mësch, God ni horgt hät, God hät uutdüürt tau em wat passijre däit wen man doodblijwt. God hät tau em sägt: “Duu büst stof un nåm stof däist duu trööggåe.” (Gênesis 3:19) Airer as God Adam “fon stof måkt” hät, hai har kair leewend. (Gênesis 2:7) Neemlig soo, as Adam doodbleewe is, is hai werer stof woore, åne leewend.

 Hüüt, mit oos passijrt dat uk. Ine Bijbel stäit wat passijrt mit dai lüür un ales wat leewt: “Ale sin fom stof kåme un ale ware stof.” (Eclesiastes 3:19 un 20)

Tau wek, dai dood bedüürt ni dat ën

 Ine Bijbel dai dood wart t’hoopmaint soo as wen air slåpe däit. (Salmo 13:3, João 11:11 bet 14 un Atos 7:60) Air mësch wat fast slöpt, wät ni wat ümt em passijrt. Neemlig soo, dai doore waite wirklig nischt. Åwer dai Bijbel däit inlëre dat God kan dai doore upleewe taum wijrer leewe, soo as wen air oos upwöke däit wen wij slåpe daue. (Jó 14:13 bet 15) Tau dai wat God upleewt, dai dood is ni dat ën.