WEN air mësch wat’s duu sër lijbe däist inslåpe is, gewis duu büst sër traurig, däist dij alaine befijne un wätst ni wat’s duu måke schast. Kan sin däist duu dij wüütre, häst angst un däist dij slecht befijne. Kast sogår maine dat loont sich ni mër leewe.

Is ni forkërd traurig blijwe wen air lijb mësch doodblijwt. Dit däit wijse duu däist sër dëse mësche lijbe. Åwer, koine wij wat måke taum oos ni soo befijne?

WAT HÄT ANDRER HULPE

Kan sin duu däist maine dai slechte daile wat’s duu forneeme däist ware nij ais al, åwer sin daile wat dij helpe koine:

HÜÜL SOLANG AS DUU BRUUKST

Ni al dai lüür forneeme dai traurigkët oiwerain. Un uk, wek lüür truure länger as andrer. Lijkerst soo, hüüle helpt dat’s duu dij ni soo traurig forneeme däist. Vanessa, woo wij al oiwer fortelt häwe, sägt: “Ik däir dai gans tijd oiwer hüüle, ik müst hüüle taum mij beeter befijne.” Sofia sijn swester is mit ais doodbleewe. Sai sägt: “Andenken blijwe an ales wat passijrt is, is ni licht wääst, åwer hät mij hulpe. Dat is soo as ain slim berëgne. Dat däit sër wai, åwer wen dat måkt wart, däit dat slim haile.”

FORTEL MIT ANDRER WAT’S DUU FORNIMST

Wekmåls alaine blijwe is gaud. Åwer wen’s duu truure däist, dat kan sër swår sin dat alaine doirsete.  Dat is soo as wen’s duu alaine wat swåres dråge must un dat is ni licht. Jairo har 17 jåre as sij papa doodbleewe is. Hai sägt: “Ik däir mit dai ande fortele wosoo as ik mij befijne däir. Ik main ik däir ales doirenaner fortele. Åwer dat säge, däir mij sër mithelpe.” Janice, woo wij al oiwer fortelt häwe, sägt uk woweegen gaud is dit måke: “Fortele mit aim woo ik mij upforlåte däir hät mij sër trööst. Ik däir saie dat sai mij forstüüne un dat ik ni dat alaine doirsete brüükt.”

NEEM HÜLP AN

Ain dokterfruug sägt: “Wen dai mësch wat truure däit glijk hülp annimt fon dai fründe un dai woo sai sich upforlåte däit, kan lichter sin dat truuren doirsete.” Säg tau andrer wat sai måke koine taum dij mithelpe. Gewis, sai wile gërn dij mithelpe. Åwer kan sin, sai waite ni wosoo dat måke. (Provérbios 17:17)

STRENG DIJ AN TAUM GOD SIJN HÜLP HÄWE

Tina sägt: “Ik däir ümer ales fortele mit mij kërl. Åwer mit ais, weegen air krääwt, is hai doodbleewe. Dun, häw ik müst al mijn kopbreeken tau God fortele. Ümer wen ik morgens upwåke däir, däir ik God kraft bire taum der dag doirsete un hai hät mij oft mithulpe.” Tânia har 22 jåre as eer mama doodbleewe is. Sai sägt: “Dai Bijbel jërer dag leese hät mij trööst. Dårmit, har ik ümer gaure daile taum andenken.”

DENK AN DAT UPLEEWEN

Tina sägt nog: “Glijk as mij kërl doodbleewe is, andenke an dat upleewen hät mij ni trööst. Weegen ik däir mij kërl dun sër bruuke un mijn kiner brüükte eer sijne papa. Åwer hüüt, 4 jåre nåheer, forlåt ik mij sër up dat upleewen un dat helpt mij wijrer leewe. Andenke an dere dag woo hai upleewe däit un ik em werer trefe dau, giwt mij freere un löt mij sër fröölig!”

Kan sin duu däist dij ni glijk beeter befijne. Vanessa sägt soo: “Duu däist maine duu däist dij nij ais beeter befijne, åwer im langsåm wart dat aners.”

Denk hijr an: Kan sin häst duu groot forlangen up dai mësch. Nog soo, kast duu lijkerst fröölig leewe. Mit oos lijb God sijn hülp , duu kast air fröölig leewend häwe mit lüür woo’s duu dij upforlåte däist. Bald däit God upleewe dai wat doodbleewe sin. Hai wil dat’s duu de mësch wat’s duu sodul lijbe däist werer ümfåte schast. Den, dai waidåg wat’s duu fornimst däit forgåe!