မာတိကာဆီ ကျော်သွား

မာတိကာဆီ ကျော်သွား

ယောဘ ၃၀:၁-၃၁

မာတိကာ

  • ပြောင်း​လဲ​သွား​တဲ့ အခြေ​အနေ​ကို ယောဘ​ပြော (၁-၃၁)

    • အသုံး​မကျ​သူ​တွေ​က လှောင်​ပြောင်​ကြ (၁-၁၅)

    • ဘုရား​ ကူညီ​ပုံ​မရ (၂၀၊ ၂၁)

    • ‘ကျုပ်​အရေ​ပြား​ဟာ ညို​မည်း​နေ​ပြီ’ (၃၀)

၃၀  “အခု​တော့ ကျုပ်​ရဲ့​သိုးထိန်း​ခွေး​တွေ​ကို ကြည့်​ပေး​ဖို့​တောင် မတန်​တဲ့​လူ​တွေ​ရဲ့ သား​တွေ၊ကျုပ်​ထက် အသက်​ငယ်​သူ​တွေ​က ကျုပ်​ကို လှောင်​ရယ်​ကြ​တယ်။+  ၂  သူတို့​ခွန်​အား​ကို ကျုပ်​အတွက် သုံး​ကြ​လို့​လား။ သူတို့ အားအင်​ကုန်​ခန်း​သွား​ပြီပဲ။  ၃  ဆင်း​ရဲ​ငတ်​ပြတ်​လို့ နွမ်း​လျ​နေ​တယ်။ ပျက်​စီး​ပြီး လူ​သူ​ကင်း​မဲ့​နေ​တဲ့​မြေ၊ခြောက်​သွေ့​နေ​တဲ့​မြေကို ဝါး​စား​နေ​ရ​တယ်။  ၄  ချုံ​ပင်​တွေ​ရဲ့ ငန်​ကျိ​ကျိ အရွက်​တွေ​ကို ခူး​စား​ရ​တယ်။ တံ​မြက်​စည်း​ပင်​ရဲ့ အမြစ်​ကို စား​ရ​တယ်။  ၅  ရပ်​ရွာ​ထဲ​က​နေ မောင်း​ထုတ်​ခံ​ရ​တယ်။+ သူ​ခိုး​ကို အော်​ဟစ်​မောင်း​ထုတ်​သလို သူတို့​ကို မောင်း​ထုတ်​ကြ​တယ်။  ၆  လျှို​မြောင်​တွေ၊ လိုဏ်​ခေါင်း​တွေ၊ကျောက်​ဆောင်​တွေ​ထဲ​မှာ သူတို့​နေ​ရ​တယ်။  ၇  ချုံ​တွေ​ထဲ​မှာ အော်​ငို​နေ​ရ​ပြီး ဖက်​ယား​ပင်​တွေ​ကြား​မှာ ပြွတ်​သိပ်​နေ​ထိုင်​ရ​တယ်။  ၈  အသိ​တရား​မရှိ​သူ​ရဲ့ သား​တွေ၊ လူ​ယုတ်​မာ​ရဲ့ သား​တွေ​အဖြစ် နေ​ရင်း​ပြည်​က​နေ မောင်း​ထုတ်​ခံ​ရ​တယ်။  ၉  အခု​တော့ သူတို့​က ကျုပ်​ရဲ့​အကြောင်း​ကို သီချင်း​ဖွဲ့​ဆို​ပြီး လှောင်​ပြောင်​ကြ​ပြီ။+ ကျုပ်​ဟာ နှာ​ခေါင်း​ရှုံ့​စ​ရာ ဖြစ်နေပြီ။+ ၁၀  ကျုပ်​ကို ရွံ​လို့ ဝေး​ဝေး​ရှောင်​ကြ​တယ်။+ မျက်​နှာ​ကို တံ​တွေး​နဲ့​ထွေး​ဖို့ ဝန်​မလေး​ကြ​ဘူး။+ ၁၁  ဘုရား​သခင်​က ကျုပ်​ကို မခု​ခံ​နိုင်​အောင်​လုပ်​ပြီး မာန်​ချိုး​ လိုက်​တဲ့​အတွက် သူတို့ ဇက်​ကုန်​လွှတ်​ပြီး ရောက်​လာ​တယ်။ ၁၂  ကျုပ်​ရဲ့​ညာ​ဘက်​မှာ လူ​ဆိုး​တစ်အုပ်​လို ထ​ကြွ​ကြ​တယ်။ ကျုပ်​ကို ထွက်​ပြေး​ခိုင်း​ပေမဲ့ အတား​အဆီး​တွေ​ကို လမ်း​ပေါ်​ချ​ပြီး ကျုပ်​ပျက်​စီး​သွား​အောင် လုပ်​ကြ​တယ်။ ၁၃  ကျုပ်​ရဲ့​လမ်း​တွေ​ကို ဖြို​ဖျက်​ပြီး ဘေး​ဒုက္ခ​ကို တိုး​များ​စေ​တယ်။+ သူတို့​ကို​တား​မယ့်​သူ* တစ်​ယောက်​မှ မရှိ​ဘူး။ ၁၄  မြို့​ရိုး​ကို ထိုး​ဖောက်​ပြီး ဝင်​လာ​သလို ကျုပ်​ဆီ ရောက်​လာ​ကြ​တယ်။ အပျက်​အစီး​တွေ​ကြား​က​နေ တစ်​ဟုန်​ထိုး ပြေး​လာ​ကြ​တယ်။ ၁၅  ကျုပ်​ကို ကြောက်​မက်​ဖွယ်​ရာတွေ လွှမ်း​မိုး​ထား​တယ်။ ကျုပ်​ရဲ့​ဂုဏ်​သိက္ခာ​ဟာ လေ​လို လွင့်​ပါ​သွား​တယ်။ ကယ်​တင်​ခြင်း​ဟာ တိမ်​လို ပျောက်​ကွယ်​သွား​တယ်။ ၁၆  ကျုပ် သေလု​နီး​ပါး ဖြစ်​နေ​ပြီ။+ ဒုက္ခ​နေ့​တွေ​ကို​ပဲ+ ကြုံ​နေ​ရ​တယ်။ ၁၇  ည​ဘက်​မှာ အရိုး​တွေ ကိုက်​ခဲ​ပြီး+ တ​ဆစ်​ဆစ် နာ​ကျင်​နေ​တယ်။+ ၁၈  ကျုပ်​ရဲ့​အဝတ်​ဟာ အရှိန်​နဲ့​ဆောင့်​ဆွဲ​ခံ​ရ​လို့ ပုံ​ပျက်​ပန်း​ပျက် ဖြစ်​နေ​တယ်။* ကျပ်​နေ​တဲ့ အင်္ကျီ​လည်​ပင်း​ပေါက်​လို မွန်း​ကျပ်​စေ​တယ်။ ၁၉  ဘုရား​သခင်​က ရွှံ့​ထဲ​ပစ်​ထား​လိုက်​တော့ ကျုပ်​မှာ မြေမှုန့်​နဲ့ ပြာ​မှုန့် ဖြစ်​နေ​ပြီ။ ၂၀  ကျုပ်​အော်​ဟစ်​အကူ​အညီ​တောင်း​ပေမဲ့ ကိုယ်​တော် ပြန်​မထူး​ဘူး။+ မတ်​တတ်​ရပ်​ပြပေမဲ့ ဒီ​အတိုင်း​ပဲ ကြည့်​နေ​တယ်။ ၂၁  ကျုပ်​ကို ရက်​ရက်​စက်​စက် ကျော​ခိုင်း​လိုက်​ပြီ။+ အား​ကြီး​တဲ့​လက်​ရုံး​နဲ့ တိုက်​ခိုက်​ပြီ။ ၂၂  ကျုပ်​ကို ကောက်​ကိုင်​ပြီး လေ​ထဲ​လွှင့်​ပစ်​တယ်။ မုန်​တိုင်း​ထဲ ပစ်​ပေါက်​တယ်။* ၂၃  ကျုပ်​ကို သေခြင်း​ဆီ၊အသက်​ရှင်​သူ​တိုင်း စု​ဝေး​ရ​မယ့်​အိမ်​ဆီ ပို့​မယ်​ဆို​တာ သိ​ပါ​တယ်။ ၂၄  ဒါ​ပေမဲ့ သော​က​ရောက်​နေ​သူ​က ဒုက္ခ​ရောက်​လို့ အကူ​အညီ​တောင်း​တဲ့​အခါ ဘယ်​သူ​မှ အလဲ​ထိုး​မှာ မဟုတ်​ပါ​ဘူး။+ ၂၅  ကျုပ်​က အခက်​ကြုံ​နေ​ရ​သူ​တွေ​အတွက် ငို​ကြွေး​ခဲ့​ဖူး​တယ် မဟုတ်​လား။ ဆင်း​ရဲ​သား​တွေ​အတွက် ပူ​ဆွေး​ခဲ့​ဖူး​တယ် မဟုတ်​လား။+ ၂၆  အကောင်း​ကို မျှော်​လင့်​ပေမဲ့ အဆိုး​ပဲ ရောက်​လာ​တယ်။ အလင်း​ကို စောင့်​မျှော်​ပေမဲ့ အမှောင်​ပဲ ရောက်​လာ​တယ်။ ၂၇  ရင်​ထဲ​မှာ ဗ​လောင်​ဆူ​နေ​တယ်။ ဒုက္ခ​နေ့​တွေ​ပဲ ရင်ဆိုင်​နေ​ရ​တယ်။ ၂၈  နေ​ရောင်​မရှိ​လို့ အမှောင်​ထဲ​မှာ​ပဲ သွား​လာ​နေ​ရ​တယ်။+ လူ​အုပ်​အလယ်​မှာ ထ​ရပ်​ပြီး အကူ​အညီ​တောင်း​နေ​ရ​တယ်။ ၂၉  ခွေး​အတွေ​နဲ့ ညီ​အစ်​ကို​တော်​ပြီး ငှက်​ကု​လား​အုတ်​မတွေ​နဲ့ မိတ်ဆွေ​ဖြစ်​နေ​ရ​တယ်။+ ၃၀  ကျုပ်​အရေ​ပြား​ဟာ ညို​မည်း​ပြီး ကွာ​ကျ​လာ​တယ်။+ အရိုး​တွေ​လည်း ပူ​ပြီး လောင်​မြိုက်​နေ​တယ်။* ၃၁  စောင်း​က ညည်း​တွား​ဖို့​အတွက်၊ပလွေ​က​လည်း ငို​ကြွေး​ဖို့​အတွက်​ပဲ ဖြစ်​လာ​ရ​ပြီ။

အောက်ခြေမှတ်ချက်များ

“ကူညီ​မယ့်​သူ” လည်း​ဖြစ်​နိုင်။
“ရော​ဂါ​ပြင်း​ထန်​လွန်း​လို့ ကျုပ် ရုပ်​ပျက်​ဆင်း​ပျက် ဖြစ်​နေ​တယ်” လည်း​ဖြစ်​နိုင်။
“ပေါက်​ကွဲ​သံ​နဲ့ ပျောက်​ကွယ်​စေ​တယ်” လည်း​ဖြစ်​နိုင်။
“အဖျား​တက်​နေ​တယ်” လည်း​ဖြစ်​နိုင်။