സങ്കീർത്തനം 104:1-35

104  ഞാൻ യഹോ​വയെ സ്‌തു​തി​ക്കട്ടെ.+ എന്റെ ദൈവ​മായ യഹോവേ, അങ്ങ്‌ എത്ര വലിയവൻ!+ അങ്ങ്‌ മഹത്ത്വ​വും തേജസ്സും ധരിച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു.+   അങ്ങ്‌ വസ്‌ത്രം​പോ​ലെ പ്രകാശം അണിഞ്ഞി​രി​ക്കു​ന്നു,+കൂടാരത്തുണിപോലെ ആകാശം വിരി​ക്കു​ന്നു.+   ദൈവം തന്റെ മേൽമു​റി​ക​ളു​ടെ തുലാം, മുകളി​ലുള്ള വെള്ളത്തിൽ ഉറപ്പി​ക്കു​ന്നു;*+മേഘങ്ങൾ രഥമാക്കി+ കാറ്റിൻചി​റ​കിൽ സഞ്ചരി​ക്കു​ന്നു.+   ദൈവം തന്റെ ദൂതന്മാ​രെ കാറ്റും*തന്റെ ശുശ്രൂ​ഷ​ക​ന്മാ​രെ, ചുട്ടെ​രി​ക്കുന്ന തീയും ആക്കുന്നു.+   ദൈവം ഭൂമിയെ അതിന്റെ അടിസ്ഥാ​ന​ത്തി​ന്മേൽ സ്ഥാപിച്ചു;+ഒരു കാലത്തും അതു സ്വസ്ഥാ​ന​ത്തു​നിന്ന്‌ ഇളകില്ല.*+   വസ്‌ത്രംകൊണ്ടെന്നപോലെ അങ്ങ്‌ ആഴിയാൽ അതു മൂടി.+ വെള്ളം പർവത​ങ്ങ​ളെ​ക്കാൾ ഉയർന്നു​നി​ന്നു.   അങ്ങയുടെ ശകാരം കേട്ട്‌ അത്‌ ഓടി​ക്ക​ളഞ്ഞു;+അങ്ങയുടെ ഇടിനാ​ദം കേട്ട്‌ അതു പേടി​ച്ചോ​ടി,   —പർവതങ്ങൾ ഉയർന്നു,+ താഴ്‌വ​രകൾ താണു—അങ്ങ്‌ നിശ്ചയിച്ച സ്ഥാനത്ത്‌ ചെന്ന്‌ നിന്നു.   പിന്നെ ഒരിക്ക​ലും അതു ഭൂമിയെ മൂടാ​തി​രി​ക്കേ​ണ്ട​തിന്‌ലംഘിക്കരുതാത്ത ഒരു അതിർ അതിനാ​യി വെച്ചു.+ 10  ദൈവം നീരു​റ​വ​കളെ താഴ്‌വരകളിലേക്ക്‌* അയയ്‌ക്കു​ന്നു;മലനിരകൾക്കിടയിലൂടെ അവ ഒഴുകു​ന്നു. 11  കാട്ടുമൃഗങ്ങളെല്ലാം അവയിൽനി​ന്ന്‌ കുടി​ക്കു​ന്നു;കാട്ടുകഴുതകൾ ദാഹം തീർക്കു​ന്നു. 12  ആകാശപ്പറവകൾ അവയ്‌ക്കു മുകളിൽ ചേക്കേ​റു​ന്നു;പച്ചിലപ്പടർപ്പുകൾക്കിടയിൽ ഇരുന്ന്‌ അവ പാട്ടു മൂളുന്നു. 13  തന്റെ മേൽമുറികളിൽനിന്ന്‌* ദൈവം പർവത​ങ്ങളെ നനയ്‌ക്കു​ന്നു.+ അങ്ങയുടെ പ്രവൃ​ത്തി​ക​ളു​ടെ ഫലം അനുഭ​വിച്ച്‌ ഭൂമി തൃപ്‌തി​യ​ട​യു​ന്നു.+ 14  ദൈവം ഭൂമി​യിൽനിന്ന്‌ ആഹാരം വിളയി​ക്കു​ന്നു;കന്നുകാലികൾക്കു പുല്ലുംമനുഷ്യർക്കായി സസ്യജാ​ല​ങ്ങ​ളും മുളപ്പി​ക്കു​ന്നു;+ 15  മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തെ സന്തോ​ഷി​പ്പി​ക്കുന്ന വീഞ്ഞും+മുഖകാന്തിയേകുന്ന എണ്ണയുംമർത്യന്റെ ഹൃദയത്തെ പോഷി​പ്പി​ക്കുന്ന അപ്പവും ദൈവം നൽകുന്നു.+ 16  യഹോവയുടെ വൃക്ഷങ്ങൾക്ക്‌,ലബാനോനിൽ ദൈവം നട്ട ദേവദാ​രു​ക്കൾക്ക്‌,മതിയാവോളം വെള്ളം ലഭിക്കു​ന്നു. 17  പക്ഷികൾ അവയിൽ കൂടു കൂട്ടുന്നു. ജൂനിപ്പർ വൃക്ഷങ്ങൾ കൊക്കി​ന്റെ പാർപ്പി​ടം.+ 18  ഉയരമുള്ള മലകൾ മലയാ​ടു​ക​ളു​ടെ സങ്കേതം;+പാറമുയലിനോ പാറ​ക്കെ​ട്ടു​കൾ അഭയം.+ 19  കാലങ്ങൾ നിശ്ചയി​ക്കാൻ ദൈവം ചന്ദ്രനെ ഉണ്ടാക്കി;അസ്‌തമയസമയം സൂര്യനു നന്നായി അറിയാം.+ 20  അങ്ങ്‌ ഇരുട്ടു വീഴ്‌ത്തു​ന്നു, രാത്രി വരുന്നു;+അപ്പോൾ, വന്യമൃ​ഗ​ങ്ങ​ളെ​ല്ലാം ചുറ്റി​ന​ട​ക്കു​ന്നു. 21  കരുത്തരായ സിംഹങ്ങൾ* ഇരയ്‌ക്കു​വേണ്ടി അലറുന്നു;+അവ ദൈവ​ത്തോട്‌ ആഹാരം ചോദി​ക്കു​ന്നു.+ 22  സൂര്യൻ ഉദിക്കു​മ്പോൾഅവ വീണ്ടും മടകളിൽ പോയി കിടക്കു​ന്നു. 23  മനുഷ്യനോ പണിക്ക്‌ ഇറങ്ങുന്നു;അവൻ അന്തി​യോ​ളം പണി​യെ​ടു​ക്കു​ന്നു. 24  യഹോവേ, അങ്ങയുടെ സൃഷ്ടികൾ എത്രയ​ധി​കം!+ അങ്ങ്‌ അവയെ​യെ​ല്ലാം ജ്ഞാന​ത്തോ​ടെ ഉണ്ടാക്കി.+ അങ്ങയുടെ സൃഷ്ടി​ക​ളാൽ ഭൂമി നിറഞ്ഞി​രി​ക്കു​ന്നു. 25  അതാ സമുദ്രം! അനന്തം! അതിവി​ശാ​ലം!അതിൽ നിറയെ ചെറു​തും വലുതും ആയ എണ്ണമറ്റ ജീവജാ​ലങ്ങൾ!+ 26  അതിലൂടെ കപ്പലുകൾ സഞ്ചരി​ക്കു​ന്നു;അതിൽ കളിച്ചു​ന​ട​ക്കാൻ അങ്ങ്‌ ഉണ്ടാക്കിയ ലിവ്യാ​ഥാ​നു​മുണ്ട്‌.*+ 27  സമയത്ത്‌ ആഹാരം കിട്ടാൻഅവയെല്ലാം അങ്ങയെ നോക്കി​യി​രി​ക്കു​ന്നു.+ 28  അങ്ങ്‌ നൽകു​ന്നത്‌ അവ തിന്നുന്നു.+ തൃക്കൈ തുറക്കു​മ്പോൾ നല്ല വസ്‌തു​ക്ക​ളാൽ അവയ്‌ക്കു തൃപ്‌തി​വ​രു​ന്നു.+ 29  അങ്ങ്‌ മുഖം മറയ്‌ക്കു​മ്പോൾ അവ അസ്വസ്ഥ​രാ​കു​ന്നു. അങ്ങ്‌ അവയുടെ ജീവശക്തി* എടുക്കു​മ്പോൾ അവ ചത്ത്‌ പൊടി​യി​ലേക്കു മടങ്ങുന്നു.+ 30  അങ്ങ്‌ ആത്മാവിനെ* അയയ്‌ക്കു​മ്പോൾ അവ സൃഷ്ടി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു;+അങ്ങ്‌ മണ്ണിനു നവജീ​വ​നേ​കു​ന്നു. 31  യഹോവയുടെ മഹത്ത്വം എന്നെന്നും നിലനിൽക്കും. യഹോവ തന്റെ സൃഷ്ടി​യിൽ ആനന്ദി​ക്കും.+ 32  ദൈവം ഭൂമിയെ നോക്കു​മ്പോൾ അതു വിറയ്‌ക്കു​ന്നു;മലകളെ തൊടു​മ്പോൾ അവ പുകയു​ന്നു.+ 33  ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഞാൻ യഹോ​വ​യ്‌ക്കു പാട്ടു പാടും;+ജീവനുള്ളിടത്തോളം എന്റെ ദൈവത്തെ പാടി സ്‌തു​തി​ക്കും.*+ 34  എന്റെ ചിന്തകൾ ദൈവ​ത്തി​നു പ്രസാ​ദ​ക​ര​മാ​യി​രി​ക്കട്ടെ.* ഞാൻ യഹോ​വ​യിൽ ആനന്ദി​ക്കും. 35  പാപികൾ ഭൂമു​ഖ​ത്തു​നിന്ന്‌ അപ്രത്യ​ക്ഷ​രാ​കും;ദുഷ്ടർ മേലാ​ലു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കില്ല.+ ഞാൻ യഹോ​വയെ സ്‌തു​തി​ക്കട്ടെ. യാഹിനെ വാഴ്‌ത്തു​വിൻ!*

അടിക്കുറിപ്പുകള്‍

അക്ഷ. “തുലാം വെള്ളത്തിൽ ഉറപ്പി​ക്കു​ന്നു.”
അഥവാ “ആത്മാക്ക​ളും.”
അഥവാ “അതു ചാഞ്ചാ​ടില്ല.”
അഥവാ “നീർച്ചാ​ലു​ക​ളി​ലേക്ക്‌.”
അതായത്‌, പുരമു​ക​ളി​ലെ മുറി.
അഥവാ “സടയുള്ള, വളർച്ച​യെ​ത്തിയ സിംഹങ്ങൾ.”
പദാവലി കാണുക.
അഥവാ “ആത്മാവ്‌.”
അതായത്‌, ദൈവാ​ത്മാ​വ്‌.
അഥവാ “ദൈവ​ത്തി​നു സംഗീതം ഉതിർക്കും.”
മറ്റൊരു സാധ്യത “ദൈവ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള എന്റെ ധ്യാനം പ്രസാ​ദ​ക​ര​മാ​യി​രി​ക്കട്ടെ.”
അഥവാ “ഹല്ലേലൂയ!” യഹോവ എന്ന പേരിന്റെ ഹ്രസ്വ​രൂ​പ​മാ​ണ്‌ “യാഹ്‌.”

പഠനക്കുറിപ്പുകൾ

ദൃശ്യാവിഷ്കാരം