ബൈബി​ളി​ന്റെ ഉത്തരം

 അല്ല, എല്ലാ മതങ്ങളും ഒരു​പോ​ലെ​യല്ല. ബൈബിളിൽ ദൈവത്തെ അപ്രീ​തി​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന മതങ്ങളു​ടെ അനേകം ഉദാഹരണങ്ങൾ ഉണ്ട്‌. ഇവയെ അടിസ്ഥാ​ന​പ​ര​മാ​യി രണ്ടായി തിരി​ക്കാം.

വിഭാഗം 1: വ്യാജ​ദൈ​വ​ങ്ങ​ളെ ആരാധി​ക്കു​ന്ന മതങ്ങൾ

 ബൈബിൾ ഇത്തരം വ്യാജ​ദൈ​വ​ങ്ങ​ളു​ടെ ആരാധ​ന​യെ കുറിക്കാൻ “മായ,” “വെറും വ്യർഥത,” “നിർഗു​ണ​വ​സ്‌തു” എന്നീ പദങ്ങൾ ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ന്നു. (യിരെമ്യ 10:3-5; 16:19, 20) യഹോവയായ a ദൈവം പുരാതന ഇസ്രായേൽ ജനത​യോട്‌ ഇപ്രകാ​രം ആജ്ഞാപി​ച്ചു: “ഞാനല്ലാ​തെ മറ്റു ദൈവങ്ങൾ നിനക്കുണ്ടാകരുത്‌.” (പുറപ്പാട്‌ 20:3, 23; 23:24) അവർ അന്യ​ദൈ​വ​ങ്ങ​ളെ ആരാധിച്ചപ്പോൾ, “യഹോ​വ​യു​ടെ കോപം അവരുടെ നേരെ ആളിക്കത്തി.”—സംഖ്യ 25:3; ലേവ്യ 20:2; ന്യായാ​ധി​പ​ന്മാർ 2:13, 14.

 ‘ദൈവങ്ങൾ എന്നു വിളി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​വ​യെ’ ആരാധി​ക്കു​ന്ന​തു സംബന്ധിച്ച്‌ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ മനോ​ഭാ​വം ഇന്നും അതുത​ന്നെ​യാണ്‌. (1 കൊരിന്ത്യർ 8:5, 6; ഗലാത്യർ 4:8) തന്നെ ആരാധിക്കാൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്ന​വ​രോ​ടു വ്യാജ​മ​തം ആചരി​ക്കു​ന്ന​വ​രു​മാ​യുള്ള സഹവാസം നിറുത്താൻ ദൈവം ആജ്ഞാപി​ക്കു​ന്നു, അവൻ ഇപ്രകാ​രം പറയുന്നു: “അവരുടെ ഇടയിൽനിന്ന്‌ പുറത്ത്‌ കടന്ന്‌ അവരിൽനിന്ന്‌ അകന്നു​മാ​റൂ.” (2 കൊരിന്ത്യർ 6:14-17) എല്ലാ മതങ്ങളും ഒരു​പോ​ലെ ദൈവ​ത്തി​ലേ​ക്കു നയിക്കുന്നതാണെങ്കിൽ, ദൈവം എന്തിന്‌ ഇങ്ങനെ കൽപി​ക്ക​ണം?

വിഭാഗം 2: സ്വീകാ​ര്യ​മ​ല്ലാ​ത്ത വിധത്തിൽ സത്യ​ദൈ​വ​ത്തെ ആരാധി​ക്കു​ന്ന മതങ്ങൾ

 ചില​പ്പോ​ഴൊ​ക്കെ ഇസ്രായേല്യർ വ്യാജ​ദൈ​വ​ങ്ങ​ളു​ടെ ആരാധ​ന​യി​ലെ വിശ്വാ​സ​ങ്ങ​ളും ആചാര​ങ്ങ​ളും കടമെ​ടുത്ത്‌ ദൈവത്തെ ആരാധി​ച്ചി​രു​ന്നു. എന്നാൽ സത്യമ​ത​ത്തെ വ്യാജ​മ​ത​ങ്ങ​ളു​മാ​യി കൂട്ടി​ക്കു​ഴ​യ്‌ക്കാ​നു​ള്ള അവരുടെ ശ്രമത്തെ യഹോവ തള്ളിക്ക​ള​ഞ്ഞു. (പുറപ്പാട്‌ 32:8; ആവർത്തനം 12: 2-4) തന്റെ നാളിലെ മതനേ​താ​ക്ക​ളു​ടെ ആരാധനാ രീതിയെ യേശു കുറ്റം വിധിച്ചു, കാരണം അവർ ആത്മീയ​ത​യു​ള്ള​വ​രാ​ണെന്നു നടിക്കു​ക​യും അതേസ​മ​യം “ന്യായം, കരുണ, വിശ്വ​സ്‌തത എന്നിങ്ങനെ നിയമ​ത്തി​ലെ പ്രാധാ​ന്യ​മേ​റി​യ കാര്യങ്ങൾ” അവഗണി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.—മത്തായി 23:23.

 അതു​പോ​ലെ ഇന്നും, സത്യത്തിൽ അടിസ്ഥാ​ന​പ്പെട്ട മതം മാത്രമേ ആളുകളെ ദൈവ​ത്തി​ലേ​ക്കു നയിക്കു​ക​യു​ള്ളൂ. ഈ സത്യം ബൈബി​ളി​ലാണ്‌ ഉള്ളത്‌. (യോഹന്നാൻ 4:24; 17:17; 2 തിമൊ​ഥെ​യൊസ്‌ 3:16, 17) ബൈബി​ളി​നു വിരു​ദ്ധ​മാ​യി പഠിപ്പി​ക്കു​ന്ന മതങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ ആളുകളെ ദൈവത്തിൽനിന്ന്‌ അകറ്റി​ക്ക​ള​യു​ക​യാണ്‌. ബൈബിളിൽനിന്നാണെന്ന്‌ ആളുകൾ വിചാ​രി​ക്കു​ന്ന പല പഠിപ്പി​ക്ക​ലു​ക​ളും—ത്രിത്വം, ദേഹി​യു​ടെ അമർത്യത, നിത്യ​ദ​ണ്ഡ​നം എന്നിവ—വ്യാജ​ദൈ​വ​ങ്ങ​ളെ ആരാധിച്ചവരിൽനിന്ന്‌ കടമെ​ടു​ത്ത​താണ്‌. ഇത്തരം പഠിപ്പിക്കലുകൾ ഉന്നമി​പ്പി​ക്കു​ന്ന ആരാധന വ്യർഥമാണ്‌ അല്ലെങ്കിൽ അതു​കൊണ്ട്‌ ഒരു “പ്രയോ​ജ​ന​വു​മി​ല്ല.” കാരണം, അവ മതപര​മാ​യ പാരമ്പ​ര്യ​ങ്ങ​ളെ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ നിബന്ധനകൾക്കു പകരം പ്രതി​ഷ്‌ഠി​ക്കു​ന്നു.—മർക്കോസ്‌ 7:7, 8.

 ദൈവം മതപര​മാ​യ കാപട്യം വെറു​ക്കു​ന്നു. (തീത്തോസ്‌ 1:16) ദൈവ​ത്തോട്‌ അടുക്കാൻ ആളുകളെ സഹായി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ മതം അവരുടെ ദൈനം​ദി​ന ജീവി​ത​ത്തെ ബാധി​ക്കു​ന്ന​താ​യി​രി​ക്കണം. അല്ലാതെ, കുറെ ആചാര​ങ്ങ​ളും അനുഷ്‌ഠാ​ന​ങ്ങ​ളും മതിയാ​കു​ന്നി​ല്ല. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, ബൈബിൾ പറയുന്നു: “താൻ ദൈവത്തെ ആരാധി​ക്കു​ന്നെ​ന്നു കരുതു​ക​യും എന്നാൽ നാവിനു കടിഞ്ഞാ​ണി​ടാ​തി​രി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യു​ന്ന​യാൾ സ്വന്തം ഹൃദയത്തെ വഞ്ചിക്കുകയാണ്‌; അയാളു​ടെ ആരാധ​ന​കൊണ്ട്‌ ഒരു പ്രയോജനവുമില്ല. നമ്മുടെ പിതാ​വാ​യ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ കണ്ണിൽ ശുദ്ധവും നിർമ​ല​വും ആയ ആരാധന ഇതാണ്‌: അനാഥർക്കും വിധവ​മാർക്കും കഷ്ടതകൾ ഉണ്ടാകു​മ്പോൾ അവരെ സംരക്ഷിക്കുക; ലോക​ത്തി​ന്റെ കറ പറ്റാതെ നമ്മളെ​ത്ത​ന്നെ സൂക്ഷിക്കുക.” (യാക്കോബ്‌ 1:26, 27; അടിക്കുറിപ്പ്‌) ജയിംസ്‌ രാജാ​വി​ന്റെ ഭാഷാന്തരത്തിൽ, “പവി​ത്ര​മാ​യ മതം” എന്നാണു ശുദ്ധവും നിർമലവും ആയ ആരാധ​ന​യെ കുറിക്കാൻ ഉപയോ​ഗി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നത്‌.