Префрли се на текстот

Префрли се на споредното мени

Префрли се на содржината

Јеховини сведоци

македонски

Онлајн Библија | СВЕТО ПИСМО - ПРЕВОД НОВ СВЕТ

Лука 20:1-47

20  Еден ден, додека го поучуваше народот во храмот и ја објавуваше добрата вест, му пристапија главните свештеници и книжниците заедно со старешините+  и му рекоа: „Кажи ни со каква власт го правиш тоа! Кој ти ја дал таа власт?“+  А тој им одговори: „И јас ќе ве прашам нешто. Кажете ми,+  дали крштавањето со кое крштаваше Јован беше од небото или од луѓето?“+  Тогаш тие почнаа да расправаат меѓу себе: „Ако речеме: ‚Од небото‘, ќе рече: ‚Зошто не му верувавте?‘+  А ако речеме: ‚Од луѓето‘, сиот народ ќе нѐ каменува,+ бидејќи се уверени дека Јован+ беше пророк“.+  Затоа одговорија дека не знаат од каде е.  А Исус им рече: „Ниту јас нема да ви кажам со каква власт го правам ова“.+  Потоа на народот му ја раскажа оваа споредба: „Еден човек насади лозје.+ И го даде под закуп на лозари, па отпатува во туѓина на подолго време.+ 10  Кога дојде времето, испрати еден роб+ кај лозарите+ да му дадат дел од родот на лозјето.+ Но лозарите го претепаа и го испратија назад со празни раце.+ 11  А тој им испрати и друг роб. И него го истепаа, го осрамотија и го испратија назад со празни раце.+ 12  Испрати и трет.+ И нему му нанесоа рани и го исфрлија. 13  Тогаш сопственикот на лозјето рече: ‚Што да направам? Ќе го испратам својот сакан син.+ Можеби него ќе го почитуваат‘. 14  Но кога го здогледаа, лозарите почнаа да расправаат меѓу себе: ‚Ова е наследникот! Да го убиеме, па наследството да биде наше!‘+ 15  И го исфрлија+ од лозјето и го убија.+ Значи, што ќе им направи сопственикот на лозјето?+ 16  Ќе дојде и ќе ги погуби тие лозари, а лозјето ќе им го даде на други“.+ Кога го чуја тоа, рекоа: „Тоа не смее да се случи!“ 17  Но тој ги погледна и рече: „Што значи тогаш она што е напишано: ‚Каменот што го отфрлија градителите,+ стана главен аголен камен‘?+ 18  Секој што ќе падне на тој камен, ќе се разбие,+ а врз кого тој ќе падне,+ ќе го сотре“.+ 19  А книжниците и главните свештеници сакаа во истиот тој час да дигнат рака на него, бидејќи сфатија дека оваа споредба ја раскажа имајќи ги нив на ум, но се плашеа од народот.+ 20  Демнејќи го, испратија луѓе кои беа тајно најмени да се преправаат дека се праведни за да му го предадат на управителот ако каже нешто+ поради кое би дошол под негова власт и надлежност.+ 21  И тие го запрашаа: „Учителе, знаеме дека исправно зборуваш и поучуваш, и дека не си пристрасен, туку поучуваш за Божјиот пат според вистината.+ 22  Дали ни е дозволено да му плаќаме данок на цезарот или не?“+ 23  А тој го проѕре нивното лукавство и им рече:+ 24  „Покажете ми еден денариј!* Чиј лик и натпис се на него?“ Одговорија: „На цезарот“.+ 25  А тој им рече: „Тогаш, вратете му го цезаревото на цезарот,+ а Божјето на Бог!“+ 26  И не можеа да го фатат пред народот за ова што го рече, туку замолкнаа, восхитени од неговиот одговор.+ 27  Но пристапија некои од садукеите,* кои велат дека нема воскресение,+ и го прашаа: 28  „Учителе, Мојсеј+ ни напиша: ‚Ако некому му умре брат кој имал жена, но немал деца, неговиот брат+ нека ја земе таа жена и со неа нека му подигне потомство на својот брат‘.+ 29  Така си беа седум браќа. Првиот зеде жена и умре без деца.+ 30  Потоа ја зеде вториот, 31  а потоа третиот. И така сите седуммина умреа без да остават деца.+ 32  На крајот умре и жената.+ 33  Според тоа, при воскресението, на кој од нив таа ќе му биде жена? Зашто, седумтемина ја имаа за жена“.+ 34  А Исус им рече: „Луѓето што живеат во овој поредок* се женат и се мажат,+ 35  но оние што ќе бидат достојни+ да живеат во оној поредок+ и да воскреснат од мртвите,+ нема да се женат, ниту да се мажат. 36  Тие не ќе можат повеќе ниту да умрат,+ зашто ќе бидат како ангелите, и ќе бидат Божји деца, бидејќи ќе бидат деца на воскресението.+ 37  А дека мртвите стануваат, покажа и Мојсеј во записот за трновата грмушка,+ каде што го нарекува Јехова ‚Богот на Авраам, Богот на Исак и Богот на Јаков‘.+ 38  А тој не е Бог на мртвите, туку на живите, зашто за него сите тие се живи“.+ 39  Некои книжници тогаш рекоа: „Учителе, добро рече“. 40  И не се осмелија повеќе за ништо да го прашаат. 41  Тогаш тој ги праша: „Како можат да кажат дека Христос* е син Давидов?+ 42  Зашто, самиот Давид вели во Книгата на псалмите: ‚Јехова му рече на мојот Господар:* седи од мојата десна страна 43  додека не ги положам твоите непријатели за подножје на твоите нозе!‘+ 44  Значи, Давид го нарекува ‚Господар‘, па како тогаш му е син?“ 45  Додека целиот народ слушаше, на учениците им рече:+ 46  „Чувајте се од книжниците кои сакаат да одат во долги облеки и да бидат поздравувани на плоштадите и да ги заземаат предните седишта во синагогите и најдобрите места на вечерите,+ 47  и ги проголтуваат куќите на вдовиците+ и долго се молат само за да ги видат другите! Тие ќе добијат построга пресуда“.+

Фусноти

Римски сребреник кој тежел 3,85 грама. Види ги фуснотата за Мр 14:5 и додатокот 13.
Види ја фуснотата за Мт 3:7.
Види ја фуснотата за Мт 12:32.
Или: „Помазаникот, Месијата“. Види ја фуснотата за Мт 2:4.
Види го додатокот 11.