សំណួរពីយុវវ័យ
តើខ្ញុំត្រៀមខ្លួនហើយឬនៅដើម្បីបែកផ្ទះ?
ពេលគិតអំពីការបែកផ្ទះ នេះធ្វើឲ្យយើងភ័យផងអរផង។ តើប្អូនដឹងយ៉ាងដូចម្ដេចថាប្អូនបានត្រៀមខ្លួនរួចរាល់ហើយដើម្បីរស់នៅដោយខ្លួនឯង?
រកមើលមូលហេតុ
ប្រហែលមានមូលហេតុជាច្រើនដែលប្អូនចង់បែកចេញពីផ្ទះ តែមូលហេតុខ្លះមិនត្រឹមត្រូវទេ។ ជាឧទាហរណ៍ ប្អូនម៉ារីអូបានសារភាពថា៖«ខ្ញុំចង់ទៅរស់នៅដោយខ្លួនឯង ដើម្បីគេចចេញពីភារកិច្ចដែលខ្ញុំមាននៅក្នុងផ្ទះ»។
អ្នកខ្លះគិតថាបើរើចេញពីទៅរស់នៅដោយខ្លួនឯងគឺមានសេរីភាពច្រើនជាង តែតាមពិតមិនមែនអ៊ីចឹងទេ។ ប្អូនអនយ៉ាដែលមានអាយុ១៨ឆ្នាំ បានរៀបរាប់ថា៖«ពេលរស់នៅដោយខ្លួនឯង យើងរវល់ណាស់ ដូចជាត្រូវសម្អាតផ្ទះនិងធ្វើម្ហូបដោយខ្លួនឯង ហើយត្រូវបង់ចំណាយផ្សេងៗ។ ម្យ៉ាងទៀត បើមានបញ្ហាក៏គ្មានឪពុកម្ដាយចាំជួយយើងដែរ»។
សរុបសេចក្ដី៖ ប្អូនត្រូវយល់ពីមូលហេតុដែលប្អូនចង់បែកផ្ទះជាមុនសិន ដើម្បីដឹងថាប្អូនបានត្រៀមខ្លួនហើយឬយ៉ាងណា។
គិតមុនគូរ
លោកយេស៊ូបានមានប្រសាសន៍ថា៖«ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា បើចង់សង់ប៉មមួយ តើមានអ្នកណាដែលមិនអង្គុយគិតគូរជាមុនសិនឲ្យដឹងថា ខ្លួនមានប្រាក់គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីសង់ឲ្យបានរួចរាល់?»។ (លូកា ១៤:២៨) តើតាមរបៀបណាប្អូន«គិតគូរជាមុនសិន»មុនសម្រេចចិត្តបែកផ្ទះ? សូមពិនិត្យពិចារណាអំពីខ្លួននូវសំណួរដូចខាងក្រោម។
តើប្អូនចេះចាត់ចែងលុយកាក់ដោយខ្លួនឯងទេ?
គម្ពីរចែងថា៖‹ប្រាក់ជាគ្រឿងការពារ›។—អ្នកទូន្មាន ៧:១២
តើប្អូនពិបាកសន្សំលុយទេ?
តើប្អូនចាយលុយខ្ជះខ្ជាយទេ?
តើប្អូនឧស្សាហ៍ខ្ចីលុយគេទេ?
បើប្អូនឆ្លើយថាមែនចំពោះសំណួរណាមួយ នោះមានន័យថាជីវិតប្អូននឹងលំបាកហើយ បើប្អូនចេញទៅរស់នៅដោយខ្លួនឯង។
ប្អូនដាញែលបានរៀបរាប់ថា៖«បងប្រុសរបស់ខ្ញុំបានរើចេញទៅរស់នៅដោយខ្លួនឯង ពេលគាត់អាយុ១៩ឆ្នាំ។ មិនដល់មួយឆ្នាំផង គាត់បានចាយលុយសន្សំអស់រលីង។ ឡានគាត់ក៏ចេះតែខូចរហូត ហើយកាតធនាគារគាត់ក៏ប្រើលែងបានដែរ។ ទីបំផុត គាត់បានសុំមករស់នៅជុំជាមួយប៉ាម៉ាក់វិញ»។
អ្វីដែលប្អូនអាចធ្វើនៅឥឡូវនេះ៖ សូមសួរឪពុកម្ដាយប្អូនថា តើក្នុងមួយខែៗគាត់ចំណាយទៅលើអ្វីខ្លះ? តើពួកគាត់ត្រូវបង់ទៅលើអ្វីខ្លះ? តើពួកគាត់រៀបចំគម្រោងថវិកាបែបណាដើម្បីអាចបង់អ្វីទាំងនោះ? ហើយតើពួកគាត់សន្សំលុយតាមរបៀបណា?
សរុបសេចក្ដី៖ បើប្អូនចេះចាត់ចែងលុយកាក់ពេលប្អូនរស់នៅជាមួយឪពុកម្ដាយ នោះក៏នឹងជួយប្អូនឲ្យចេះចាត់ចែងលុយកាក់ពេលដែលចេញទៅរស់នៅដោយខ្លួនឯងដែរ។
តើប្អូនចេះលត់ដំខ្លួនទេ?
គម្ពីរចែងថា៖«ម្នាក់ៗត្រូវទទួលភារៈរបស់ខ្លួន»។—កាឡាទី ៦:៥
តើប្អូនតែងតែបង្អែបង្អង់ទេ?
តើឪពុកម្ដាយប្អូនតែងតែរំលឹកប្អូនឲ្យធ្វើកិច្ចការផ្ទះទេ?
តើប្អូនច្រើនតែចូលផ្ទះហួសម៉ោងកំណត់ទេ?
បើប្អូនឆ្លើយថាមែនចំពោះសំណួរណាមួយ នោះបញ្ជាក់ថាប្អូនមិនទាន់មានទំនួលខុសត្រូវគ្រប់គ្រាន់ពេលប្អូនចេញទៅរស់នៅដោយខ្លួនឯងទេ។
ប្អូនជេស៊ីកាបានរៀបរាប់ថា៖«ពេលរស់នៅដោយខ្លួនឯង ទោះជាមានអ្វីដែលយើងមិនចូលចិត្តក៏ដោយ យើងត្រូវតែធ្វើ។ ព្រោះគ្មានអ្នកណាមករំលឹកយើងឲ្យធ្វើកិច្ចការនោះទេ។ យើងត្រូវជម្នះចិត្តខ្លួនឯងធ្វើកិច្ចការនោះដើម្បីមានទម្លាប់ល្អ»។
អ្វីដែលប្អូនអាចធ្វើនៅឥឡូវនេះ៖ ពេញមួយខែ សូមព្យាយាមធ្វើកិច្ចការផ្សេងៗនៅក្នុងផ្ទះ ដូចជាសម្អាតផ្ទះ បោកខោអាវដោយខ្លួនឯង ទៅផ្សារ ចម្អិនម្ហូបជារៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយលាងចានផងដែរ។ ការធ្វើកិច្ចការទាំងនេះ នឹងជួយប្អូនឲ្យដឹងថាប្អូនត្រូវធ្វើកិច្ចការអ្វីខ្លះពេលប្អូនចេញទៅរស់នៅដោយខ្លួនឯង។
សរុបសេចក្ដី៖ ការលត់ដំខ្លួនគឺសំខាន់ចាំបាច់បើប្អូនចង់រស់នៅដោយខ្លួនឯង។
ការបែកផ្ទះដោយមិនបានត្រៀមខ្លួនជាមុន គឺប្រៀបដូចជាការលោតពីយន្តហោះដោយមិនទាន់រៀនពាក់ឆ័ត្រយោងជាមុនសិន
តើប្អូនមានផ្លូវចិត្តនឹងនរទេ?
គម្ពីរចែងថា៖«ចូរអ្នករាល់គ្នាលះចោលកំហឹង ចិត្តក្ដៅក្រហាយ អំពើអាក្រក់ ពាក្យប្រមាថមើលងាយ»។—កូឡុស ៣:៨
តើប្អូនពិបាកចុះសម្រុងជាមួយអ្នកឯទៀតទេ?
តើប្អូនពិបាកទប់កំហឹងទេ?
តើប្អូនតែងតែចង់ឲ្យគេធ្វើតាមរបៀបរបស់ប្អូនទេ?
បើប្អូនឆ្លើយថាមែនចំពោះសំណួរណាមួយ នោះប្អូនប្រហែលពិបាករស់នៅជាមួយដៃគូបន្ទប់ឬជាមួយគូអនាគតរបស់ប្អូន។
ប្អូនអ៊ីលីនណឺបានរៀបរាប់ថា៖«ពេលខ្ញុំរស់នៅជាមួយដៃគូបន្ទប់ ខ្ញុំឃើញចំណុចខ្សោយរបស់ខ្លួន។ ខ្ញុំច្រើនតែឃើញថាខ្ញុំជះកំហឹងទៅលើដៃគូបន្ទប់ ហើយដោះសាថាមកពីខ្ញុំតានតឹងចិត្ត។ ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំគួររករបៀបដោះស្រាយល្អជាងចំពោះការតានតឹងចិត្តរបស់ខ្ញុំ»។
អ្វីដែលប្អូនអាចធ្វើនៅឥឡូវនេះ៖ សូមរៀនចុះសម្រុងជាមួយឪពុកម្ដាយនិងបងប្អូន។ ហេតុអ្វី? ព្រោះបើឥឡូវប្អូនចេះយោគយល់នឹងចំណុចខ្សោយរបស់បុគ្គលដែលប្អូនកំពុងរស់នៅជាមួយ នោះប្អូនក៏អាចយោគយល់នឹងចំណុចខ្សោយរបស់បុគ្គលដែលប្អូនរស់នៅជាមួយនៅថ្ងៃអនាគតដែរ។
សរុបសេចក្ដី៖ ការរស់នៅដោយខ្លួនឯងមិនមែនជាការរត់គេចពីភារកិច្ចទេ តែគឺជាអ្វីមួយដែលប្អូនត្រូវត្រៀមខ្លួនទុកជាមុនសិន។ សូមនិយាយជាមួយបុគ្គលដែលរើទៅរស់នៅដោយខ្លួនឯង ហើយសម្របនឹងរបៀបរស់នៅនោះបានល្អ។ សូមសួរថាតើគាត់បានឆ្លងកាត់អ្វីខ្លះពេលរស់នៅដោយខ្លួនឯង? តើគាត់ស្ដាយដែលមិនបានដឹងអ្វីខ្លះពេលរស់នៅដោយខ្លួនឯង? ការសួរដូច្នេះជាការឈ្លាសវៃ ព្រោះវាជាការសម្រេចចិត្តដ៏ធំ!

