ខ្មែរ
តើ​ខ្ញុំ​គួរ​និយាយ​ប្រាប់​ឪពុក​ម្ដាយ​យ៉ាង​ណា​អំពី​វិន័យ​ដែល​ពួក​គាត់​ដាក់​ឲ្យ?
https://cms-imgp.jw-cdn.org/img/p/502019475/univ/art/502019475_univ_sqr_xl.jpg
ijwyp អត្ថបទទី ៨៥

សំណួរ​ពី​យុវវ័យ

តើ​ខ្ញុំ​គួរ​និយាយ​ប្រាប់​ឪពុក​ម្ដាយ​យ៉ាង​ណា​អំពី​វិន័យ​ដែល​ពួក​គាត់​ដាក់​ឲ្យ?

តើ​ខ្ញុំ​គួរ​និយាយ​ប្រាប់​ឪពុក​ម្ដាយ​យ៉ាង​ណា​អំពី​វិន័យ​ដែល​ពួក​គាត់​ដាក់​ឲ្យ?

 ប្អូន​ស៊ីលវីអា​បាន​រៀប​រាប់​ថា​៖​«​ពេល​ខ្ញុំ​អាយុ​១៥​ឆ្នាំ ខ្ញុំ​គិត​ថា​វិន័យ​ដែល​ប៉ា​ម៉ាក់​ដាក់​ឲ្យ គឺ​សម​ហេតុ​សម​ផល តែ​ពេល​ចូល​អាយុ​១៩​ឆ្នាំ ខ្ញុំ​គិត​ថា​ខ្ញុំ​គួរ​មាន​សេរី​ភាព​ច្រើន​ជាង​»។

 តើ​ប្អូន​មាន​អារម្មណ៍​ស្រដៀង​នឹង​ប្អូន​ស៊ីលវីអា​ទេ? បើ​មែន អត្ថបទ​នេះ​នឹង​ជួយ​ប្អូន​ឲ្យ​និយាយ​ប្រាប់​អារម្មណ៍​ប្អូន​អំពី​រឿង​នេះ​ដល់​ឪពុក​ម្ដាយ។

 អ្វី​ដែល​ប្អូន​គួរ​ដឹង

 មុន​ប្អូន​និយាយ​ជា​មួយ​ឪពុក​ម្ដាយ​អំពី​វិន័យ​ដែល​ពួក​គាត់​ដាក់​ឲ្យ សូម​ពិចារណា​ចំណុច​ដូច​ខាង​ក្រោម​៖

  •  គ្មាន​ច្បាប់​គ្មាន​វិន័យ​នឹង​មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់។ សូម​ស្រមៃ​គិត​អំពី​មហា​វិថី​ដ៏​មមាញឹក​មួយ។ បើ​វិថី​នោះ​គ្មាន​ស្លាក​សញ្ញា​ចរាចរណ៍ គ្មាន​ភ្លើង​ស្តុប គ្មាន​ស្លាក​កំណត់​ល្បឿន តើ​ប្អូន​ចង់​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​វិថី​នោះ​ទេ? វិន័យ​គ្រួសារ​ក៏​ស្រដៀង​នឹង​ច្បាប់​ចរាចរណ៍​នៅ​លើ​វិថី​នោះ​ដែរ វា​ជួយ​ឲ្យ​មាន​របៀប​រៀប​រយ​និង​សណ្ដាប់​ធ្នាប់​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​គ្រួសារ។

  •  ការ​ដាក់​វិន័យ​បង្ហាញ​ថា​ឪពុក​ម្ដាយ​ស្រឡាញ់​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ប្អូន។ បើ​ពួក​គាត់​មិន​ដាក់​វិន័យ​ឲ្យ​ប្អូន​ទេ នោះ​បញ្ជាក់​ថា​ពួក​គាត់​មិន​ខ្វល់​ពី​សុខ​ទុក្ខ​របស់​ប្អូន​ឡើយ។ តើ​ប្អូន​ចង់​បាន​ឪពុក​ម្ដាយ​បែប​នេះ​ទេ?

 តើ​ប្អូន​ដឹង​ទេ? សូម្បី​តែ​ឪពុក​ម្ដាយ ក៏​មាន​ច្បាប់​និង​វិន័យ​ដែល​ពួក​គាត់​ត្រូវ​គោរព​តាម​ដែរ! ដើម្បី​ដឹង​ថា​ច្បាប់​នោះ​មាន​អ្វី​ខ្លះ សូម​អាន​ដើម​កំណើត ២:២៤; ការ​បំភ្លឺ​ច្បាប់ ៦:៦, ៧; អេភេសូរ ៦:៤ និង​ធីម៉ូថេ​ទី​១ ៥:៨

 ប៉ុន្តែ ចុះ​យ៉ាង​ណា​បើ​ប្អូន​នៅ​តែ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​វិន័យ​ដែល​ឪពុក​ម្ដាយ​ដាក់​ឲ្យ​មិន​សម​ហេតុ​សម​ផល?

 អ្វី​ដែល​ប្អូន​អាច​ធ្វើ

 មុន​និយាយ​អំពី​នោះ សូម​គិត​សិន។ តាម​ធម្មតា តើ​ប្អូន​ស្ដាប់​តាម​វិន័យ​ដែល​ឪពុក​ម្ដាយ​ដាក់​ឲ្យ​ទេ? បើ​ប្អូន​ច្រើន​តែ​មិន​ស្ដាប់ នោះ​ប្រហែល​ជា​មិន​មែន​ជា​ពេល​ល្អ​ទេ ដែល​ប្អូន​សុំ​សេរី​ភាព​ថែម​ទៀត​ពី​ពួក​គាត់។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ សូម​អាន​អត្ថបទ​ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា«តើ​ខ្ញុំ​អាច​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ដើម្បី​ឲ្យ​ឪពុក​ម្ដាយ​ទុក​ចិត្ត​ខ្ញុំ?»។

 បើ​ប្អូន​តែង​តែ​ស្ដាប់ នោះ​ស្រួល​ឲ្យ​ប្អូន​និយាយ​ជា​មួយ​ពួក​គាត់។ សូម​កត់​ទុក​នូវ​អ្វី​ដែល​ប្អូន​ចង់​សំណូម​ពរ​ពី​ពួក​គាត់។ ធ្វើ​ដូច្នោះ​នឹង​ជួយ​ប្អូន​ឲ្យ​មើល​ថា​តើ​សំណូម​ពរ​របស់​ប្អូន​សម​ហេតុ​សម​ផល​ឬ​យ៉ាង​ណា។ បន្ទាប់​មក ស្នើ​សុំ​ឪពុក​ម្ដាយ​ឲ្យ​ទុក​ពេល​និង​រក​កន្លែង​មួយ​ដែល​ស្រួល​ឲ្យ​ប្អូន​និយាយ​ជា​មួយ​ពួក​គាត់។ ពេល​ប្អូន​អាច​ជួប​និយាយ​ជា​មួយ​ពួក​គាត់ សូម​ចាំ​ចំណុច​ដូច​ត​ទៅ​៖

 និយាយ​ដោយ​គោរព។ គម្ពីរ​ចែង​ថា​៖​«​ពាក្យ​គំរោះ​គំរើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​កំហឹង​កាន់​តែ​ខ្លាំង​»។ (​សុភាសិត ១៥:១​) ដូច្នេះ សូម​រំលឹក​ខ្លួន​អំពី​ចំណុច​នេះ។ បើ​ប្អូន​ឈ្លោះ​ប្រកែក​ជា​មួយ​ពួក​គាត់ ឬ​ចោទ​ថា​ពួក​គាត់​ដាក់​វិន័យ​មិន​សម​ហេតុ​ផល នោះ​សំណូម​ពរ​របស់​ប្អូន​ពី​ពួក​គាត់​នឹង​មិន​បាន​សម្រេច​ទេ។

 ប្អូន​ប៊ីអាន់កា​ដែល​មាន​អាយុ​១៩​ឆ្នាំ បាន​រៀប​រាប់​ថា​៖​«​ពេល​ខ្ញុំ​គោរព​ប៉ា​ម៉ាក់​កាន់​តែ​ខ្លាំង ពួក​គាត់​ក៏​យោគ​យល់​ខ្ញុំ​កាន់​តែ​ច្រើន​ដែរ។ ពេល​យើង​គោរព​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក យើង​ស្រួល​និយាយ​គ្នា​ជាង»។

 ចេះ​ស្ដាប់។ គម្ពីរ​ប្រាប់​យើង​ឲ្យ​«​រហ័ស​ស្ដាប់ មិន​រហ័ស​និយាយ​»។ (​យ៉ាកុប ១:១៩​) សូម​ចាំ​ថា ប្អូន​កំពុង​ពិភាក្សា​ជា​មួយ​ឪពុក​ម្ដាយ ដូច្នេះ​ប្អូន​ក៏​ត្រូវ​ចេះ​ស្ដាប់​ដែរ មិន​មែន​និយាយ​រហូត​ទេ។

 ប្អូន​ដេវ៉ាន​ដែល​មាន​អាយុ​២០​ឆ្នាំ បាន​រៀប​រាប់​ថា​៖«ពេល​យើង​ធំ​ដឹង​ក្ដី យើង​ប្រហែល​ជា​គិត​ថា​យើង​ចេះ​ច្រើន​ជាង​ឪពុក​ម្ដាយ។ តែ​ទោះ​ជា​យើង​ចេះ​ច្រើន​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ យើង​នៅ​តែ​ត្រូវ​ស្ដាប់​ដំបូន្មាន​និង​យោបល់​ពី​ពួក​គាត់»។

 យល់​អារម្មណ៍។ សូម​ព្យាយាម​ស្វែង​យល់​ពី​ទស្សនៈ​របស់​ឪពុក​ម្ដាយ។ ហើយ​ធ្វើ​តាម​ការ​ដាស់​តឿន​ពី​គម្ពីរ​ឲ្យ«យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ចំពោះ​អ្នក​ឯ​ទៀត មិន​ត្រូវ​គិត​តែ​អំពី​រឿង​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​»។ ក្នុង​ករណី​ប្អូន អ្នក​ដែល​ប្អូន​គួរ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់ គឺ​ជា​ឪពុក​ម្ដាយ។—ភីលីព ២:៤

តើ​របៀប​និយាយ​មួយ​ណា​ដែល​ប្អូន​គិត​ថា​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ច្រើន​ជាង?

 ប្អូន​ចូស៊ូអា​ដែល​មាន​អាយុ​២១​ឆ្នាំ បាន​រៀប​រាប់​ថា​៖​«​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ចាត់​ទុក​ឪពុក​ម្ដាយ​ជា​គូ​ប្រជែង​មិន​មែន​ជា​មិត្ត​រួម​ក្រុម​ទេ។ តែ​ឥឡូវ​ខ្ញុំ​យល់​ថា​ពួក​គាត់​កំពុង​ព្យាយាម​ធ្វើ​ជា​ឪពុក​ម្ដាយ​ល្អ ដូច​ខ្ញុំ​កំពុង​រៀន​ឲ្យ​ចេះ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ជា​មនុស្ស​ពេញ​វ័យ​ដែរ។ អ្វី​គ្រប់​យ៉ាង​ដែល​ពួក​គាត់​ធ្វើ​សុទ្ធ​តែ​ផុស​ចេញ​ពី​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​»។

 លើក​ឡើង​ដំណោះ​ស្រាយ​ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​បារម្ភ។ សូម​ស្វែង​យល់​មូលហេតុ​ដែល​ឪពុក​ម្ដាយ​ដាក់​វិន័យ​ដល់​ប្អូន​អំពី​រឿង​ណា​មួយ។ ជា​ឧទាហរណ៍ គាត់​មិន​ចង់​ឲ្យ​ប្អូន​ទៅ​ពិធី​ជប់​លៀង​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បើក​ឡាន​អស់​មួយ​ម៉ោង​ទេ។ ដំបូង​សូម​ស្វែង​យល់​សិន​ថា​គាត់​បារម្ភ​អំពី​អ្វី។ តើ​គាត់​បារម្ភ​អំពី​ការ​បើក​បរ​របស់​ប្អូន ឬ​ក៏​អំពី​ពិធី​ជប់​លៀង?

  •   បើ​បារម្ភ​ពី​ការ​បើក​បរ សូម​សាកសួរ​ពួក​គាត់​ថា«ចុះ​បើ​ខ្ញុំ​ទៅ​ជា​មួយ​អ្នក​ដែល​ពូកែ​បើក​បរ​ជាង?»។

  •   បើ​បារម្ភ​ពី​ពិធី​ជប់​លៀង សូម​សាកសួរ​ពួក​គាត់​ថា«ចុះ​បើ​ដឹង​ថា​អ្នក​ណា​ខ្លះ​ចូល​រួម​និង​អ្នក​ណា​ជា​អ្នក​មើល​ខុស​ត្រូវ​ពិធី​នោះ ប៉ា​ម៉ាក់​គិត​យ៉ាង​ម៉េច​ដែរ?»។

 សូម​ចាំ​ថា​ពេល​និយាយ​ជា​មួយ​ឪពុក​ម្ដាយ សូម​និយាយ​ដោយ​គោរព ហើយ​ស្ដាប់​ពួក​គាត់​ដោយ​អត់​ធ្មត់។ សូម​បង្ហាញ​ថា​ប្អូន​«​គោរព​ឪពុក​និង​ម្ដាយ​»​ទាំង​ពាក្យ​សម្ដី​និង​ការ​ប្រព្រឹត្ត។ (​អេភេសូរ ៦:២, ៣​) ក្រោយ​ពី​ប្អូន​ធ្វើ​ដូច្នោះ​ហើយ តើ​ពួក​គាត់​នឹង​ដូរ​គំនិត​ទេ? ទោះ​ជា​ពួក​គាត់​ដូរ​គំនិត​ឬ​មិន​ដូរ​ក្ដី ប្អូន​ត្រូវ​ធ្វើ​តាម​ចំណុច​ដូច​ខាង​ក្រោម​៖

 ទទួល​យក​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​របស់​ឪពុក​ម្ដាយ​ដោយ​គោរព។ នេះ​ជា​វិធី​សំខាន់​ដែល​ឪពុក​ម្ដាយ​ឲ្យ​សេរី​ភាព​កូន​ច្រើន​ជាង តែ​កូន​ច្រើន​តែ​មើល​ស្រាល​វិធី​នេះ​វិញ។ បើ​ប្អូន​ប្រកែក​តវ៉ា​ជា​មួយ​នឹង​ពួក​គាត់ ដោយ​សារ​មិន​ទទួល​បាន​ដូច​អ្វី​ដែល​ខ្លួន​ចង់​បាន នោះ​ពេល​ក្រោយ​ប្អូន​ប្រហែល​ជា​ពិបាក​សុំ​សេរី​ភាព​ច្រើន​ជាង​ពី​ពួក​គាត់។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ បើ​ប្អូន​សុខ​ចិត្ត​ទទួល​យក​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​របស់​ពួក​គាត់ នោះ​ពួក​គាត់​ទំនង​ជា​ស្រួល​បន្ធូរ​វិន័យ​ដែល​ពួក​គាត់​ដាក់​ឲ្យ។