សំណួរពីយុវវ័យ
ចុះបើខ្ញុំរៀនខ្សោយ?
ប្អូនយ៉ូឡេនដាបានរៀបរាប់ថា៖«ខ្ញុំឃើញសិស្សរួមថ្នាក់ខ្ញុំខ្លះ អត់បើកសៀវភៅរៀនទេ គ្រាន់តែអង្គុយស្ដាប់កាសពេលគ្រូកំពុងបង្រៀន។ អ៊ីចឹងមិនចម្លែកទេដែលសិស្សទាំងនេះរៀនខ្សោយ! តែសម្រាប់ខ្ញុំនិងសិស្សខ្លះវិញ ខំរៀនសឹងស្លាប់នៅតែបានពិន្ទុទាប។ និយាយត្រង់ទៅខ្ញុំមិនដឹងមកពីហេតុអីទេ។ ខ្ញុំអន់ចិត្តនឹងខ្លួនឯង ព្រោះខ្ញុំខំរៀនដាច់យប់អស់មួយអាទិត្យហើយនៅតែមិនបានពិន្ទុល្អ»។
តើប្អូនធ្លាប់មានអារម្មណ៍ដូចប្អូនយ៉ូឡេនដាទេ? ការបានពិន្ទុទាបអាចធ្វើឲ្យប្អូនធ្លាក់ទឹកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង ជាពិសេសបើកើតឡើងផ្ទួនៗ។
យុវវ័យខ្លះខំរៀនយ៉ាងណាក៏មិនបានពិន្ទុខ្ពស់ជាងដែរ ហេតុនេះពួកគេលែងព្យាយាមទៀត។ ឯយុវវ័យខ្លះទៀត ប្រហែលជាសម្រេចចិត្តឈប់រៀនពាក់កណ្ដាលទីតែម្ដង។ មើលទៅនោះអាចជាផ្លូវចេញមែន តែតាមពិតមានផ្លូវចេញមួយទៀតដែលប្រសើរជាងនេះ។ សូមពិចារណាជំហាន៦យ៉ាងដែលអាចជួយប្អូនឲ្យបានចំណាត់ថ្នាក់ខ្ពស់ជាង។
អ្វីដែលប្អូនអាចធ្វើ
ចូលរៀនគ្រប់មុខវិជ្ជា។ ប្អូនប្រហែលជាគិតថាចំណុចនេះអ្នកណាក៏ដឹងដែរ ឲ្យតែចូលរៀនគ្រប់មុខវិជ្ជាគឺនឹងបានពិន្ទុល្អ។ តែបើប្អូនមករៀនមិនទៀងទាត់ទេ ពិន្ទុរបស់ប្អូនក៏ចុះតាមហ្នឹងដែរ។
ប្អូនម៉ាធីយូបានរៀបរាប់ថា៖«នៅសាលាខ្ញុំ សិស្សដែលគេចសាលា ច្រើនតែជាសិស្សដែលមិនខ្វល់ពីចំណាត់ថ្នាក់។ ការគេចហ្នឹងហើយដែលនាំទុក្ខដល់ពួកគេ»។
គោលការណ៍គម្ពីរ៖«មនុស្សទទួលផលតាមតែអ្វីដែលគេសាបព្រោះ»។—កាឡាទី ៦:៧
ទាញប្រយោជន៍ច្រើនបំផុតពីមុខវិជ្ជានីមួយៗ។ ប្អូនមិនគ្រាន់តែមានវត្តមាននៅក្នុងថ្នាក់ប៉ុណ្ណោះទេ តែប្អូនក៏ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់រៀនផងដែរ។ សូមកត់ចំណុចសំខាន់ៗដែលគ្រូបង្រៀន។ ហើយព្យាយាមស្វែងយល់អ្វីដែលគ្រូកំពុងបង្រៀន។ តែបើមានចំណុចណាដែលប្អូនមិនយល់ សូមសួរគ្រូបើគាត់អនុញ្ញាតឲ្យសួរក្នុងពេលបង្រៀន។
ប្អូនអូលីវាបានរៀបរាប់ថា៖«ខ្ញុំសួរសំណួរជាច្រើន ពេលគ្រូកំពុងបង្រៀន ដោយសារខ្ញុំឃើញថាគាត់នឹងពន្យល់ព័ត៌មាននោះថែមទៀត បើគាត់ដឹងថាសិស្សមិនយល់»។
គោលការណ៍គម្ពីរ៖«អ្នករាល់គ្នាត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ស្ដាប់»។—លូកា ៨:១៨
កុំលួចចម្លង។ ការលួចចម្លងគឺជាទង្វើមិនទៀងត្រង់។ មានវិធីលួចចម្លងផ្សេងៗ។ ក្នុងនោះមានវិធីមួយគឺចម្លងចម្លើយពីសិស្សឯទៀត។ ទង្វើនេះមិនគ្រាន់តែមិនទៀងត្រង់ប៉ុណ្ណោះទេ តែវាមិនផ្ដល់ចំណេះដល់ប្អូនឡើយ។
ប្អូនចនណាថិនបានរៀបរាប់ថា៖«បើយើងមិនយល់អ្វីមួយ សូមកុំលួចចម្លងចម្លើយពីសិស្សឯទៀត។ ការលួចចម្លងមិនផ្ដល់ប្រយោជន៍ដល់យើងទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ បើយើងចេះតែលួចចម្លង នោះយើងកំពុងទម្លាប់ខ្លួនពឹងផ្អែកគេហើយ មិនមែនរៀនរកដំណោះស្រាយដោយខ្លួនឯងឡើយ»។
គោលការណ៍គម្ពីរ៖«ចូរឲ្យម្នាក់ៗពិនិត្យមើលការប្រព្រឹត្តរបស់ខ្លួន រួចគ្រប់គ្នានឹងមានហេតុត្រេកអរអំពីខ្លួនផ្ទាល់»។—កាឡាទី ៦:៤
កុំទុកកិច្ចការសាលារហូតដល់គរ។ បើអាចធ្វើបាន សូមធ្វើកិច្ចការសាលាមុនធ្វើអ្វីផ្សេងទៀត ជាពិសេសការកម្សាន្ត។ a តាមរបៀបនេះ ប្អូនអាចបង្ហើយកិច្ចការសាលាផង ហើយនៅតែមានពេលសល់សម្រាប់ការកម្សាន្តផងដែរ!
ប្អូនខាលវិនបានរៀបរាប់ថា៖«ខ្ញុំកំណត់គោលដៅធ្វើកិច្ចការសាលាមុនកិច្ចការផ្សេងៗ ធ្វើដូច្នោះជួយខ្ញុំឲ្យបានចំណាត់ថ្នាក់ខ្ពស់ជាង។ ធម្មតាពេលមកដល់ផ្ទះ ខ្ញុំតែងតែចង់គេងបន្តិចឬចង់ស្ដាប់ចម្រៀង តែខ្ញុំព្យាយាមជម្នះចិត្តខ្លួនឯងធ្វើកិច្ចការសាលាសិន ចាំសម្រាកជាក្រោយ»។
គោលការណ៍គម្ពីរ៖«ប្រយោជន៍ឲ្យអ្នករាល់គ្នាពិចារណាឲ្យដឹងប្រាកដថាការអ្វីដែលសំខាន់ជាង»។—ភីលីព ១:១០
សុំជំនួយ។ សូមកុំខ្មាសសុំជំនួយពីអ្នកឯទៀត។ ប្អូនអាចសុំយោបល់ពីឪពុកម្ដាយ ហើយក៏អាចសុំគ្រូរបស់ប្អូនជួយប្អូនឲ្យរៀនពូកែជាងដែរ។ ក្នុងករណីខ្លះ ប្អូនអាចសុំរៀនគួរបន្ថែមនៅផ្ទះ។
ប្អូនដាវីឌបានរៀបរាប់ថា៖«សូមទៅជួបគ្រូដោយផ្ទាល់ រួចសុំគាត់ឲ្យជួយពន្យល់មេរៀនដែលអ្នកមិនយល់។ បន្ទាប់មកសូមសួរគាត់ថា អ្នកគួរធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីរៀនពូកែជាង។ តាមធម្មតា គ្រូនឹងសរសើរពេលឃើញការតាំងចិត្តរបស់អ្នក ហើយគាត់សប្បាយជួយអ្នក»។
គោលការណ៍គម្ពីរ៖«បើមានការប្រឹក្សាច្រើន នោះគម្រោងនឹងបានជោគជ័យ»។—សុភាសិត ១៥:២២
ទាញយកប្រយោជន៍ពីគ្រប់ឱកាស។ ក្នុងប្រទេសខ្លះ មានការប្រឡងដែលមានពិន្ទុលើកទឹកចិត្តដែលអាចជួយសិស្សឲ្យមានពិន្ទុច្រើនជាង។ បន្ថែមទៅទៀត ប្អូនប្រហែលជាអាចស្ម័គ្រចិត្តធ្វើកិច្ចការបន្ថែមទាក់ទងនឹងសាលា។ ក្នុងករណីប្អូនប្រឡងធ្លាក់ ប្អូនប្រហែលជាអាចសុំប្រឡងម្ដងទៀតបើគេឲ្យឱកាស។
ការខំព្យាយាមឲ្យបានពិន្ទុខ្ពស់ជាង គឺប្រៀបដូចជាការរៀនលេងឧបករណ៍ភ្លេងណាមួយ។ ដំបូងប្រហែលជាពិបាកមែន តែពេលខំយូរៗទៅនឹងបានលទ្ធផលល្អ
ប្អូនម៉ាខេនស៊ីបានរៀបរាប់ថា៖«បើខ្ញុំចង់បានពិន្ទុខ្ពស់ជាងក្នុងមុខវិជ្ជាណាមួយ ខ្ញុំត្រូវខំប្រឹងជាមុនសិន។ ខ្ញុំបានសុំគ្រូឲ្យខ្ញុំធ្វើកិច្ចការបន្ថែម ឬខ្ញុំអាចធ្វើកិច្ចការសាលានោះសាជាថ្មីដើម្បីខ្ញុំអាចទទួលបានពិន្ទុខ្ពស់ជាង»។
គោលការណ៍គម្ពីរ៖«អស់ទាំងការងារនឿយហត់សុទ្ធតែមានប្រយោជន៍»។—សុភាសិត ១៤:២៣
a ដើម្បីទទួលយោបល់អំពីវិធីបង្កើនភាពប៉ិនប្រសប់ក្នុងការរៀន សូមមើលអត្ថបទដែលមានចំណងជើងថា«សំណួរពីយុវវ័យ . . . តើតាមរបៀបណាខ្ញុំអាចបង្ហើយកិច្ចការសាលា?»។

