៣ ជួយស៊ូទ្រាំនឹងបញ្ហា

លេង

នៅសព្វថ្ងៃនេះ មានបញ្ហាដែលមិនអាចជៀសផុតនិងមិនអាចដោះស្រាយបាន។ ជាឧទាហរណ៍ បើអ្នកបាត់បង់មនុស្សជាទីស្រឡាញ់ដោយសារស្លាប់ ឬបើអ្នកមានជំងឺធ្ងន់ធ្ងរ អ្នកប្រហែលជាមិនអាចគេចពីបញ្ហាទាំងនោះបានទេ ប៉ុន្ដែ អ្នកខំរកវិធីយកឈ្នះភាពឈឺចាប់របស់អ្នក។ តើគម្ពីរអាចជួយក្នុងកាលៈទេសៈដ៏ពិបាកបែបនេះឬទេ?

ជំងឺធ្ងន់ធ្ងរ

រ៉ូសនិយាយថា៖ «ខ្ញុំមានជំងឺតពូជ។ វាតែងតែធ្វើឲ្យខ្ញុំឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំង។ សុខភាពខ្ញុំចុះខ្សោយយ៉ាងខ្លាំង»។ អ្វីដែលនាងបារម្ភខ្លាំងបំផុតគឺពេលខ្លះនាងពិបាកផ្ដោតអារម្មណ៍ទៅលើការសិក្សាគម្ពីរនិងរឿងដែលទាក់ទងនឹងការគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះ។ ប៉ុន្ដែ ប្រសាសន៍របស់លោកយេស៊ូនៅម៉ាថាយ ១៩:២៦ បានជួយនាងយ៉ាងខ្លាំង។ ខនោះថា៖ «ព្រះអាចសម្រេចគ្រប់ការទាំងអស់បាន»។ រ៉ូសបានយល់ថាមិនគ្រាន់តែមានវិធីមួយដើម្បីសិក្សាគម្ពីរទេ។ ដោយសារជួនកាលភាពឈឺចាប់របស់នាងធ្វើឲ្យនាងស្ទើរតែមិនអាចអានបាន ដូច្នេះនាងបានចាប់ផ្ដើមស្តាប់ឯកសារជាសំឡេង ដូចជាគម្ពីរនិងសៀវភៅឯទៀតដែលមានមូលដ្ឋានលើគម្ពីរ។ * នាងនិយាយថា៖ «បើគ្មានវិធីទាំងនោះ ខ្ញុំមិនដឹងថាខ្ញុំអាចរក្សាចំណងមិត្ដភាពជាមួយព្រះតាមរបៀបណាទេ!»។

ពេលរ៉ូសកើតទុក្ខយ៉ាងខ្លាំងដែលធ្វើឲ្យនាងមិនអាចធ្វើអ្វីដែលនាងធ្លាប់ធ្វើ នាងរកឃើញការសម្រាលទុក្ខនៅកូរិនថូសទី២ ៨:១២ ដែលថា៖ «ប្រសិនបើមានចិត្ដចង់ឲ្យហើយ នោះធ្វើឲ្យព្រះពេញចិត្ដណាស់។ ការឲ្យគឺតាមអ្វីដែលខ្លួនមាន មិនមែនតាមអ្វីដែលខ្លួនមិនមាននោះទេ»។ ពាក្យទាំងនេះរំលឹករ៉ូសថា ព្រះពេញចិត្ដនឹងអ្វីដែលនាងធ្វើ ដោយសារនេះជាអ្វីដែលនាងខំធ្វើអស់ពីសមត្ថភាព។

រឿងខ្លោចផ្សា

ដេហ្វីនដែលបានត្រូវរៀបរាប់ពីមុននឹកចាំថា៖ «ក្រោយកូនស្រីអាយុ១៨ឆ្នាំរបស់ខ្ញុំបានស្លាប់ ខ្ញុំកើតទុក្ខខ្លាំងណាស់រហូតដល់មានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំមិនអាចរស់នៅតទៅទៀតបានទេ។ អ្វីៗគឺមិនដូចពីមុន»។ ប៉ុន្ដែ នាងបានរកឃើញការសម្រាលទុក្ខយ៉ាងខ្លាំងនៅទំនុកតម្កើង ៩៤:១៩។ នៅខនោះអ្នកតែងទំនុកតម្កើង បាននិយាយទៅព្រះថា៖ «គ្រាដែលទូលបង្គំមានគំនិតសាន់វ័ណ្ឌ[ទុក្ខកង្វល់ញាំញី]ក្នុងចិត្ដជាច្រើន នោះសេចក្ដីកំសាន្ដចិត្ដ[ការសម្រាលទុក្ខ]នៃទ្រង់ក៏ជាទីរីករាយដល់ព្រលឹងទូលបង្គំវិញ»។ នាងនិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានអធិដ្ឋានសុំជំនួយពីព្រះយេហូវ៉ាឲ្យជួយខ្ញុំរកអ្វីផ្សេងៗធ្វើ ដើម្បីកាត់បន្ថយការពិបាកចិត្ដរបស់ខ្ញុំ»។

នាងបានចូលរួមកាន់តែច្រើនក្នុងកិច្ចការស្ម័គ្រចិត្ដ។ ជួនកាលនាងប្រដូចខ្លួននាងទៅនឹងគូល័រទៀនរបស់កូនក្មេង ទោះជាវាបាក់ក៏ដោយ វានៅតែអាចប្រើផាត់ពណ៌បាន។ ស្រដៀងគ្នាដែរ ទោះជានាងបាក់ទឹកចិត្ដយ៉ាងខ្លាំងក៏ដោយ នាងយល់ថានាងនៅតែអាចជួយអ្នកឯទៀតបាន។ នាងនឹកចាំថា៖ «ពេលខ្ញុំប្រើគោលការណ៍គម្ពីរដើម្បីសម្រាលទុក្ខសិស្សគម្ពីររបស់ខ្ញុំ ភ្លាមៗខ្ញុំយល់ឃើញថានោះជារបៀបដែលព្រះយេហូវ៉ាសម្រាលទុក្ខនិងធ្វើឲ្យខ្ញុំមានកម្លាំងចិត្ដឡើងវិញ»។ នាងបានធ្វើបញ្ជីអំពីបុគ្គលនៅក្នុងគម្ពីរ ដែលធ្លាប់ឆ្លងកាត់រឿងខ្លោចផ្សា។ នាងបានប្រាប់ថា៖ «ពួកគេពិតជាមនុស្សដែលអធិដ្ឋានទៅព្រះ»។ នាងក៏ប្រាប់ដែរថា៖ «យើងអាចយកឈ្នះបញ្ហាបាន លុះត្រាតែយើងអានគម្ពីរ»។

ការសិក្សាគម្ពីរបានបង្រៀនដេហ្វីនឲ្យផ្ដោតអារម្មណ៍ទៅលើអនាគតកាល មិនមែនអតីតកាលទេ។ សេចក្ដីសង្ឃឹមនៅសកម្មភាព ២៤:១៥ បានសម្រាលទុក្ខនាង។ ខនោះថា៖ «មនុស្សសុចរិតនិងមនុស្សមិនសុចរិតនឹងត្រូវប្រោសឲ្យរស់ឡើងវិញ»។ តើនាងជឿជាក់ខ្លាំងយ៉ាងណាថាព្រះយេហូវ៉ានឹងប្រោសកូនស្រីនាងឲ្យរស់ឡើងវិញ? ដេហ្វីនឆ្លើយថានាងជឿជាក់ថានាងនឹងឃើញកូនស្រីរបស់នាងម្ដងទៀតនៅពេលកំណត់របស់ព្រះយេហូវ៉ា។ នាងនិយាយថា៖ «ខ្ញុំស្រមៃឃើញថាខ្ញុំកំពុងអង្គុយជាមួយកូនស្រីខ្ញុំនៅក្នុងសួនច្បាររបស់យើងក្រោយពីបានត្រូវប្រោសឲ្យរស់ឡើងវិញ។ ស្ថានភាពនេះគឺពិតជាដូចថ្ងៃដែលកូនស្រីខ្ញុំបានកើតមក»។

^ វគ្គ 4 ឯកសារជាសំឡេងជាច្រើនបែបនេះមាននៅក្នុងគេហទំព័រjw.org។

គម្ពីរអាចជួយអ្នកឲ្យទទួលការសម្រាលទុក្ខសូម្បីតែនៅក្នុងពេលដ៏ពិបាកបំផុតក៏ដោយ

តើព្រះអាចជួយយើងតាមរបៀបណា?

គម្ពីរមានចម្លើយយ៉ាងច្បាស់។ គម្ពីរចែងថា៖ «ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់គង់នៅជិតនឹងអស់អ្នកដែលអំពាវនាវដល់ទ្រង់ គឺអស់អ្នកដែលអំពាវនាវដល់ទ្រង់ដោយពិតត្រង់។ ទ្រង់នឹងបំពេញបំណងចិត្ដនៃអស់អ្នកដែលកោតខ្លាចដល់ទ្រង់ ក៏នឹងឮពាក្យអំពាវនាវរបស់គេ ព្រមទាំងជួយសង្គ្រោះគេផង»។ (ទំនុកតម្កើង ១៤៥:១៨, ១៩) នោះពិតជាធ្វើឲ្យយើងកក់ក្ដៅក្នុងចិត្ដណាស់ មែនទេ? ប៉ុន្ដែ តើព្រះនឹងតបឆ្លើយចំពោះសេចក្ដីអធិដ្ឋានរបស់មនុស្សដែលមានចិត្ដស្មោះក្នុងការស្វែងរកការណែនាំពីលោកយ៉ាងដូចម្ដេច?

ដោយផ្ដល់ឲ្យយើងនូវកម្លាំង:

បញ្ហាច្រើនតែធ្វើឲ្យយើងធ្លាក់ទឹកចិត្ដ អស់កម្លាំង អស់អារម្មណ៍ ហើយពិបាករក្សាចំណងមិត្ដភាពជាមួយព្រះ។ (សុភាសិត ២៤:១០) ប៉ុន្ដែ ព្រះយេហូវ៉ា«រមែងចំរើនកំឡាំងដល់អ្នកដែលល្វើយ ហើយចំណែកអ្នកដែលគ្មានកំឡាំងសោះ នោះទ្រង់ក៏ប្រទានឲ្យ»។ (អេសាយ ៤០:២៩) សាវ័កប៉ូលដែលធ្លាប់រងទុក្ខយ៉ាងខ្លាំង បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំមានកម្លាំងសម្រាប់អ្វីៗទាំងអស់ ដោយសារលោកដែលផ្ដល់កម្លាំងឲ្យខ្ញុំ»។ (ភីលីព ៤:១៣) ប៉ូលបានទទួលកម្លាំងពីសកម្មពលបរិសុទ្ធរបស់ព្រះ។ អ្នកក៏អាចសុំព្រះឲ្យផ្ដល់សកម្មពលបរិសុទ្ធរបស់លោកដល់អ្នកដែរ។—លូកា ១១:១៣

ដោយផ្ដល់ឲ្យយើងនូវប្រាជ្ញា:

ចុះយ៉ាងណាបើអ្នកត្រូវការជំនួយដើម្បីយល់និងធ្វើតាមឱវាទក្នុងគម្ពីរ? យ៉ាកុបដែលជាអ្នកកាន់តាមលោកយេស៊ូ សរសេរថា៖ «ប្រសិនបើក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា មានអ្នកណាម្នាក់ខ្វះប្រាជ្ញា ចូរឲ្យអ្នកនោះសុំព្រះម្ដងហើយម្ដងទៀតចុះ ព្រោះលោកឲ្យដោយចិត្ដទូលាយដល់មនុស្សទាំងអស់ ហើយលោកមិនស្ដីបន្ទោសឡើយ។ ធ្វើដូច្នេះ អ្នកនោះនឹងទទួលប្រាជ្ញាមែន»។ (យ៉ាកុប ១:៥) អ្នកអាចប្រព្រឹត្ដឲ្យសមស្របនឹងសេចក្ដីអធិដ្ឋានរបស់អ្នកដោយអានគម្ពីរនិងធ្វើតាមអ្វីដែលអ្នកបានរៀនពីគម្ពីរ។ (យ៉ាកុប ១:២៣-២៥) កាលដែលអ្នកធ្វើដូច្នេះ អ្នកនឹងឃើញថាឱវាទក្នុងគម្ពីរគឺមានប្រយោជន៍យ៉ាងណា។

ដោយផ្ដល់ឲ្យយើងនូវសេចក្ដីសុខសាន្ដ:

ទោះជាពេលអ្នកមានទុក្ខកង្វល់យ៉ាងខ្លាំងក៏ដោយ ព្រះយេហូវ៉ាអាចជួយអ្នកឲ្យមានចិត្ដស្ងប់។ បណ្ដាំរបស់លោកចែងថា៖ «កុំខ្វល់ចិត្ដអំពីអ្វីឡើយ តែដោយអធិដ្ឋាន អង្វរសុំ ព្រមទាំងថ្លែងអំណរគុណ ចូរជម្រាបព្រះអំពីសំណូមពររបស់អ្នករាល់គ្នា ក្នុងគ្រប់ការទាំងអស់ ហើយសេចក្ដីសុខសាន្ដរបស់ព្រះដែលហួសពីការនឹកស្មាន នឹងការពារចិត្ដនិងសមត្ថភាពរិះគិតរបស់អ្នករាល់គ្នា តាមរយៈគ្រិស្ដយេស៊ូ»។ (ភីលីព ៤:៦, ៧) បើដូច្នេះ សូមអធិដ្ឋានសុំព្រះយេហូវ៉ាឲ្យផ្ដល់សេចក្ដីសុខសាន្ដដល់អ្នក។

តែចុះយ៉ាងណាបើបញ្ហារបស់អ្នកមិនបានត្រូវដោះស្រាយភ្លាមៗ? សូមកុំសន្និដ្ឋានថាព្រះបានបោះបង់អ្នកឡើយ។ ទោះបើបញ្ហារបស់អ្នកនៅតែបន្ដក៏ដោយ ព្រះអាចឲ្យអ្នកនូវចិត្ដក្លាហាននិងកម្លាំងដើម្បីស៊ូទ្រាំ។ (កូរិនថូសទី១ ១០:១៣) គម្ពីរក៏បានសន្យាដែរថា នឹងមានគ្រាមួយដែលយើងនឹងលែងមានបញ្ហាជារៀងរហូត។

លោកអ្នកក៏ប្រហែលជាចូលចិត្តដែរ

ទស្សនាវដ្ដីប៉មយាម

សាក្សីព្រះយេហូវ៉ា