كيەلى كىتاپ ادام ٶمىرىن وزگەرتەدى
مەن ناعىز بايلىققا قول جەتكىزدىم
تۋعان جىلى: 1968
ەلى: قۇراما شتاتتارى
قىسقاشا ماعلۇمات: بايلىق سۇراپ دۇعا ەتكەن تابىستى مەنەدجەر
ٶمىربايانىم
مەن نيۋ-يورك شتاتىنىڭ روچەستەر قالاسىندا كاتوليكتەر وتباسىندا ٶستىم. سەگىز جاسىمدا اتا-انام اجىراسىپ كەتتى. مەن جۇمىس كۇندەرى اناممەن تۇرسام، دەمالىس كۇندەرى اكەمە باراتىنمىن. انام قاراپايىم پاتەردە، ال اكەم بايلار شوعىرلانعان اۋماقتا تۇراتىن. اناما التى بالانى اسىراۋ وتە قيىن بولدى، سوندىقتان مەن بايىپ، وتباسىما كومەكتەسۋدى ارماندايتىنمىن.
اكەم ومىردە تابىستى بولعانىمدى قالايتىن، سوندىقتان قوناق ٷي سالاسىنداعى ٴبىر بەدەلدى وقۋ ورنىنا تۇسۋىمە قام جاسادى. ول جەر ماعان قاتتى ۇنادى، قۇداي مەنىڭ دۇعاما جاۋاپ بەرىپ جاتىر دەپ ويلادىم. ويتكەنى مەن ودان باق پەن بايلىق سۇراعان ەدىم. مەن قوناق ٷي، كوممەرسيا، قارجى سالاسىندا بەس جىل وقىدىم. وقىپ جۇرگەنىمدە، نەۆادا شتاتىنىڭ لاس-ۆەگاس قالاسىنداعى ٴبىر قوناق ٷيدىڭ كازينوسىندا جۇمىس ىستەدىم.
مەنىڭ مىندەتىم كازينو ويناۋعا كەلگەن قالتالى كىسىلەردىڭ جاعدايىن جاساپ، قالاۋلارىن ورىنداۋ ەدى
22 جاسىمدا كازينو-قوناق ٷيدىڭ ۆيسە-پرەزيدەنتى بولدىم. مەن وتە تابىستى، باي ادامدار سياقتى ٶمىر ٴسۇردىم، ەڭ ٴدامدى تاعامدار جەپ، شاراپ، ليكيور سياقتى ەڭ قىمبات ىشىمدىكتەردى ىشەتىنمىن. ارىپتەستەرىم ماعان: «دۇنيەنى دوڭگەلەتىپ تۇرعان اقشا ەكەنىن ۇمىتپا»،— دەيتىن. ولار تەك اقشا عانا ادامدى باقىتتى ەتەدى دەپ ويلايتىن.
مەنىڭ مىندەتىم لاس-ۆەگاسقا كازينو ويناۋعا كەلگەن قالتالى كىسىلەردىڭ جاعدايىن جاساپ، قالاۋلارىن ورىنداۋ ەدى. ولار داۋلەتتى بولسا دا باقىتسىز كورىنەتىن. مەن دە ٶزىمدى باقىتسىز سەزىنە باستادىم. كوبىرەك اقشا تاپقان سايىن، ۋايىمىم دا كوبەيە بەردى، ۇيقىدان دا ايىرىلدىم. ٶز-وزىمە قول جۇمساۋ جايلى دا ويلاي باستادىم. ومىردەن تۇڭىلگەندىكتەن: «و، قۇدايىم، قالاي باقىتتى بولا الامىن؟»— دەپ دۇعا ەتتىم.
كيەلى كىتاپ ٶمىرىمدى وزگەرتتى
ەحوبا كۋاگەرى بولعان ەكى اپكەم سول ۋاقىتتارى لاس-ۆەگاسقا كوشىپ كەلدى. مەن ولاردىڭ ادەبيەتتەرىن الۋدان باس تارتسام دا، ولارمەن بىرگە ٶز كيەلى كىتابىمدى اشىپ وقۋعا كەلىستىم. مەنىڭ كيەلى كىتابىمدا يسانىڭ سوزدەرى قىزىل ارىپتەرمەن جازىلعان ەدى. يسانىڭ ايتقاندارىمەن تولىق كەلىسەتىنىمدى بىلگەندىكتەن، اپكەلەرىم ماعان ونىڭ سوزدەرى جايلى كوپ ايتاتىن. مەن كيەلى كىتاپتى ٶزىم دە وقىپ ٴجۇردىم.
وقىعاندارىمنىڭ كوبىسى مەنى قاتتى تاڭعالدىردى. مىسالى، يسا بىلاي دەگەن: «دۇعا ەتكەندە، باسقا ۇلت ادامدارى ىسپەتتى ٴبىر نارسەنى قايتالاي بەرمەڭدەر، ويتكەنى ولار كوپ ٴسوز ايتساق، قۇداي ەستيدى دەپ ويلايدى» (ماتاي 6:7). ال ٴدىني قىزمەتكەر ماعان يسانىڭ سۋرەتىن بەرىپ: «سۋرەتكە قاراپ دۇعالاردى بىرنەشە رەت قايتالاساڭ، قۇداي ساعان قانشا اقشا قاجەت بولسا، سونشا اقشا بەرەدى»،— دەپ ايتقان ەدى. مەن: «ٴبىر دۇعانى قايتالاي بەرسەم، بۇل يسانىڭ سوزدەرىنە قاراما-قايشى كەلەدى عوي»،— دەپ ويلادىم. مەن يسانىڭ تاعى مىناداي سوزدەرىن وقىدىم: «جەر بەتىندەگى ەشكىمدى «اكە» دەپ اتاماڭدار، سەبەبى اكەلەرىڭ بىرەۋ-اق. ول — كوكتەگى اكەلەرىڭ» (ماتاي 23:9). بۇل سوزدەر دە مەنى ويلاندىرىپ تاستادى. مەن: «نەگە ٴبىز ٴدىني قىزمەتكەردى «اكە» دەپ اتايمىز؟»— دەپ ويلاندىم.
كيەلى جازبالارداعى جاقىپ كىتابىن وقىعانىمدا ٶمىرىم جايلى تەرەڭ ويلاندىم. ٴتورتىنشى تاراۋىندا جاقىپ: «وسى دۇنيەمەن دوس بولۋ — قۇدايمەن جاۋلاسۋ ەكەنىن بىلمەيسىڭدەر مە؟ سوندىقتان كىم وسى دۇنيەمەن دوستاسقىسى كەلسە، سول ٶزىن قۇدايعا جاۋ ەتەدى»،— دەگەن (جاقىپ 4:4). ال 17-تارماقتاعى سوزدەر ٶمىرىمدى تۇبەگەيلى وزگەرتتى. وندا: «قالاي دۇرىس ارەكەت ەتۋ كەرەكتىگىن بىلسە دە، سولاي ەتپەيتىن ادام كۇنا جاسايدى»،— دەپ جازىلعان بولاتىن. سوندا مەن ەكى اپكەمدى شاقىرىپ، كازينوداعى جۇمىسىمنان كەتەتىنىمدى ايتتىم. ويتكەنى قۇمار ويىندار ويناۋ، اشكوزدىككە بەرىلۋ دۇرىس ەمەس ەكەنىن ٴتۇسىندىم.
«كيەلى جازبالارداعى جاقىپ كىتابىن وقىعانىمدا ٶمىرىم جايلى تەرەڭ ويلاندىم»
مەن ەحوبامەن، اتان-انام جانە باۋىرلارىممەن قارىم-قاتىناسىمدى جاقسارتقىم كەلدى. ولارعا ۋاقىت ٴبولۋ كەرەك بولعاندىقتان، ٶمىرىمدى قاراپايىم ەتۋدى شەشتىم. ٴبىراق بۇل وڭاي بولمادى. جۇمىسىمنان كەتپەس بۇرىن ماعان كازينودا جالاقىسى ەكى-ٷش ەسە كوپ جۇمىس ۇسىندى. ٴبىراق مەن دۇعا ايتقان سوڭ، بۇنداي ٶمىردىڭ ماعان تۇككە دە كەرەگى جوق ەكەنىن ٴتۇسىندىم. سودان نە كەرەك، كازينوداعى جۇمىسىمنان كەتىپ، انامنىڭ گاراجىنا كوشىپ كەلدىم. ٶزىمنىڭ كىشىگىرىم بيزنەسىمدى اشىپ، رەستورانداردىڭ مەنيۋلەرىن لاميناتتايتىن بولدىم.
كيەلى كىتاپ ومىردە نەنىڭ ماڭىزدى ەكەنىن تۇسىنۋگە كومەكتەسسە دە، مەن ەحوبا كۋاگەرلەرىنىڭ كەزدەسۋلەرىنە اسا بارعىم كەلمەدى. بىردە اپكەم مەنەن: «كۋاگەرلەرگە قانداي دا ٴبىر نارازىلىعىڭ بار ما؟»— دەپ سۇرادى. سوندا مەن: «ٴيا، بار. سەندەردىڭ قۇدايلارىڭ ەحوبا وتباسىلاردى اجىراتادى ەكەن. وتباسىممەن كورىسەتىن جالعىز كەز روجدەستۆو مەن تۋعان كۇندەردە عانا، ٴبىراق سەندەر ول مەيرامداردى تويلامايدى ەكەنسىڭدەر»،— دەدىم. سوندا ٴبىر اپكەم كوزىنە جاسا الىپ: «جىلدىڭ باسقا كۇندەرى شە، ٴبىز سەنى كەز كەلگەن كۇنى قۇشاق جايا قارسى الامىز عوي. ٴبىراق سەن ٴبىزدى تەك مەيرامداردا عانا كورگىڭ كەلەدى، ونى دا تەك مىندەتتى سەزىنگەندىكتەن ىستەيسىڭ»،— دەدى. بۇل سوزدەر جۇرەگىمدى سىزداتقانى سونشا، ونىمەن بىرگە جىلاي باستادىم.
مەن كۋاگەرلەر جايلى قاتە ويدا بولىپپىن. ولاردىڭ ٶز وتباسىلارىن قانشالىقتى جاقسى كورەتىندەرىن تۇسىنگەنىمدە، جەرگىلىكتى پاتشالىق سارايىندا وتەتىن قاۋىمعا قاتىسۋدى شەشتىم. سول جەردە مەن تاجريبەلى، ٴبىلىمى مول كەۆين دەگەن باۋىرلاسپەن تانىستىم. ول مەنىمەن كيەلى كىتاپتى زەرتتەي باستادى.
كەۆين مەن ايەلى قاراپايىم ٶمىر سۇرەتىن، ويتكەنى ولار كوپ ۋاقىتتارىن وزگەلەرگە كيەلى كىتاپ جايلى ايتۋعا جۇمسايتىن. ولار ٴتىپتى قاراجات جيناپ، افريكا مەن ورتالىق امەريكاداعى فيليال قۇرىلىسىنا كومەكتەسۋ ٷشىن بارىپ قايتتى. ولار وتە باقىتتى ەدى، ٴبىر-ٴبىرىن قاتتى سۇيەتىن. مەن وسىنداي ٶمىردى ارماندايتىنمىن.
كەۆين ماعان ميسسيونەرلىك ٶمىردىڭ باتالارى جايلى ٴبىر ۆيدەو كورسەتتى. سوندا مەن دە ميسسيونەر بولعىم كەلدى. التى اي بويى كيەلى كىتاپتى توقتاتپاي زەرتتەگەن سوڭ، 1995-جىلى ەحوبا كۋاگەرى رەتىندە شومىلدىرۋ راسىمىنەن ٶتتىم. ەندى مەن قۇدايدان بايلىق سۇراپ ەمەس، «كەدەيلىك تە، بايلىق تا بەرە كورمە» دەپ دۇعا ەتەتىن بولدىم (ناقىل سوزدەر 30:8).
تيگىزگەن پايداسى
قازىر مەن ناعىز باي اداممىن، ٴبىراق ماتەريالدىق جاعىنان ەمەس، رۋحاني جاعىنان. مەن گوندۋراستا ٶزىمنىڭ سۇيىكتى جارىم نۋريانى كەزدەستىردىم. ٴبىز بىرگە پانامادا، مەكسيكادا ميسسيونەر بولىپ قىزمەت ەتتىك. كيەلى كىتاپتاعى «ەحوبانىڭ باتاسى ادامدى بايىتادى، بۇعان ول ەش قايعى-قاسىرەت قوسپايدى» دەگەن سوزدەر قانشالىقتى راس ايتىلعان دەسەڭىزشى! (ناقىل سوزدەر 10:22).

