იოანეს პირველი წერილი 1:1—10

  • სიცოცხლის სიტყვა (1—4).

  • სინათლეში სიარული (5—7).

  • ცოდვების აღიარების აუცილებლობა (8—10).

1  გაუწყებთ მის შესახებ, ვინც დასაბამიდან იყო, ვის შესახებაც მოგვისმენია, ვინც საკუთარი თვალით გვინახავს, ვისაც დავკვირვებივართ და ვისაც შევხებივართ, ანუ სიცოცხლის სიტყვის შესახებ+  (მარადიული სიცოცხლის შესახებ გაგვიცხადდა; ჩვენ ვიხილეთ ეს სიცოცხლე, ვმოწმობთ მასზე+ და გაუწყებთ კიდეც მარადიული სიცოცხლის შესახებ,+ რომელიც მამასთან იყო და რომლის შესახებაც ჩვენ გაგვიცხადდა),  მის შესახებ, ვინც ვიხილეთ და ვის შესახებაც მოვისმინეთ,+ რათა თქვენც გქონდეთ ერთობა ჩვენთან. ეს ერთობა გვაქვს მამასთან და მის ძესთან, იესო ქრისტესთან.+  ამას იმიტომ გწერთ, რომ სიხარული არ მოგვაკლდეს.  აი ცნობა, რომელიც მისგან მოვისმინეთ და რომელსაც გიცხადებთ: ღმერთი სინათლეა+ და არავითარი სიბნელე არ არის მასში.  თუ ვამბობთ, რომ მასთან ერთობა გვაქვს, მაგრამ სიბნელეში დავდივართ, ვცრუობთ და ჭეშმარიტების თანახმად არ ვცხოვრობთ.+  მაგრამ, თუ სინათლეში დავდივართ, როგორც ისაა სინათლეში, ურთიერთშორის ერთობა გვაქვს და მისი ძის, იესოს, სისხლი ყოველგვარი ცოდვისგან გვწმენდს.+  თუ ვამბობთ, რომ ცოდვილები არა ვართ, თავს ვიტყუებთ+ და ჭეშმარიტება არ არის ჩვენში.  მაგრამ, თუ ცოდვებს ვაღიარებთ, ის გვაპატიებს და განგვწმენდს ყოველგვარი უმართლობისგან, რადგან ერთგული და მართალია.+ 10  თუ ვამბობთ, რომ ცოდვილები არა ვართ, ის ცრუდ გამოგვყავს და მისი სიტყვა ფეხს ვერ იკიდებს ჩვენში.

სქოლიოები