ესაია 64:1—12
64 ნეტავ უმალ ცა გაგერღვია და დაბლა ჩამოსულიყავი,რომ შეძრულიყო მთები შენ გამო,
2 ნეტავ ცეცხლივით ჩამოსულიყავი, ფიჩხს რომ ეკიდებადა წყალს ადუღებს,მაშინ შენს სახელს გაიგებდნენ შენი მოწინააღმდეგეებიდა შენ წინაშე აკანკალდებოდნენ ხალხები!
3 როცა შიშის მომგვრელ საქმეებს ახდენდი, რაზეც ვერც კი ვიოცნებებდით,+დაბლა ჩამოდიოდი და იძვროდნენ მთები შენ გამო.+
4 ძველთაგან არავის სმენია, ყური არავის მოუკრავსდა თვალს არ უნახავს ღმერთი შენ გარდა,რომელიც თავის მომლოდინეთა სასიკეთოდ იღვწის.+
5 შენ ეგებები მას, ვინც სიხარულით იქმს სიმართლეს,+ვისაც ახსოვხარ და ვინც შენს გზებს მიჰყვება.
განგარისხეთ, რადგან დიდი ხანია, ვცოდავთ;+რაღა გადაგვარჩენს?!
6 უწმინდურივით გავხდით ყველანიდა ჩვენი სიმართლე ყოველთვიური სისხლდენით დასვრილ ნაჭერს დაემსგავსა.+
ფოთლებივით დავჭკნებით ყველანიდა ქარივით წაგვიღებს ჩვენი დანაშაული.
7 არავინ უხმობს შენს სახელს,თავს არ იწუხებენ, რომ ჩაგეჭიდონ,რადგან პირი მოგვარიდე+და ჩვენივე დანაშაულის მსხვერპლად გვაქციე.
8 იეჰოვა, შენ ჩვენი მამა ხარ!+
ჩვენ თიხა ვართ, შენ კი — მეთუნე.+ყველანი შენი ნახელავი ვართ.
9 ძლიერ ნუ განგვირისხდები, იეჰოვა,+და სამუდამოდ ნუ გაგვიხსენებ დანაშაულს!
გთხოვთ, შემოგვხედე, ჩვენ ხომ შენი ხალხი ვართ!
10 უდაბნოდ იქცა შენი წმინდა ქალაქები.
უდაბნოდ იქცა სიონი,გაპარტახდა იერუსალიმი.+
11 ჩვენი წმინდა და დიდებული ტაძარი,სადაც ჩვენი მამა-პაპა ქებას გიძღვნიდა,ცეცხლმა შთანთქა;+თუკი რამ ძვირფასი იყო ჩვენთვის, ნანგრევებად იქცა.
12 ამის შემხედვარე, ნუთუ კვლავ არაფერს მოიმოქმედებ, იეჰოვა?!
მდუმარედ დააკვირდები ჩვენს ასეთ ჩაგვრას?!+
