იოანეს გამოცხადება 10:1—11
10 ვიხილე ციდან ჩამომავალი სხვა ძლიერი ანგელოზი, ღრუბელში გახვეული; მის თავზე ცისარტყელა იყო, სახე მოკაშკაშე მზეს+ მიუგავდა, ფეხები კი — ცეცხლის სვეტებს;
2 ხელში პატარა გაშლილი გრაგნილი ეჭირა. მან მარჯვენა ფეხი ზღვაზე დადგა, ხოლო მარცხენა — მიწაზე;
3 ლომივით დაიღრიალა და მის ღრიალზე+ შვიდი ქუხილი+ ალაპარაკდა.
4 როცა შვიდი ქუხილი ლაპარაკობდა, დაწერა დავაპირე, მაგრამ ამ დროს ციდან ხმა გავიგონე:+ „ბეჭედი დაადე შვიდი ქუხილის ნათქვამს და ნუ დაწერ“.
5 ანგელოზმა, რომელიც ზღვაზე და მიწაზე იდგა, მარჯვენა ხელი ცისკენ აღაპყრო,
6 დაიფიცა მარად ცოცხალი,+ ის, ვინც შექმნა ცა და ყოველივე, რაც მასშია, დედამიწა და ყოველივე, რაც მასზეა, ზღვა და ყოველივე, რაც მასშია, და თქვა:+ „აღარ დაყოვნდება;
7 იმ დღეებში, როცა მეშვიდე ანგელოზი+ საყვირის ჩაბერვას დააპირებს,+ დასრულდება ღვთის წმინდა საიდუმლო,+ რის შესახებაც მან თავის მონებს, წინასწარმეტყველებს,+ ახარა“.
8 ხმამ, რომელიც ციდან გავიგონე,+ მითხრა: „წადი, გამოართვი გაშლილი გრაგნილი ზღვასა და მიწაზე მდგომ ანგელოზს“.+
9 წავედი ანგელოზთან და ვუთხარი, რომ ჩემთვის პატარა გრაგნილი მოეცა. მან მითხრა: „გამომართვი და შეჭამე,+ მუცელს გაგიმწარებს, მაგრამ პირში თაფლივით გეტკბობა“.
10 გამოვართვი ანგელოზს პატარა გრაგნილი და შევჭამე.+ პირში თაფლივით მეტკბო,+ მაგრამ მუცელი გამიმწარდა.
11 მათ მითხრეს: „კვლავ იწინასწარმეტყველე ხალხების, ერების, ენებისა და მრავალი მეფის შესახებ“.
