Kisah Para Rasul 10:1-48

  • Kornélius nampa wahyu (1-8)

  • Pétrus nampa wahyu soal kéwan-kéwan sing ora haram manèh (9-16)

  • Pétrus marani Kornélius (17-33)

  • Pétrus martakké kabar apik marang bangsa-bangsa liya (34-43)

    • ”Gusti Allah kuwi ora mbédak-mbédakké” (34, 35)

  • Wong-wong saka bangsa liya nampa roh suci lan dibaptis (44-48)

10  Ana wong lanang ing Kaisaréa sing jenengé Kornélius. Dhèwèké kuwi perwira* pasukan sing disebut pasukan Italia.*  Kornélius lan keluargané wedi marang* Gusti Allah. Dhèwèké ya seneng mbantu wong mlarat lan rajin ndonga marang Gusti Allah.  Wektu kuwi, kira-kira jam telu soré,*+ dhèwèké éntuk wahyu. Dhèwèké jelas banget ndelok malaékaté Gusti Allah mlebu ing omahé lan kandha, ”Kornélius.”  Kornélius ndeloki malaékat kuwi karo kewedèn, lan takon, ”Ya, ana apa Pak?” Malaékat kuwi kandha, ”Gusti Allah wis ngrungokké donga-dongamu lan nggatèkké nèk kowé wis apikan karo wong mlarat. Kuwi ora bakal dilalèkké karo Gusti Allah.+  Mula, kongkonen wong menyang Yopa bèn nggolèki wong sing jenengé Simon sing ya disebut Pétrus.  Wong kuwi lagi nginep ing omahé Simon, tukang nggawé bahan saka kulit, lan omahé kuwi ing cedhak laut.”  Sakwisé malaékat kuwi lunga, Kornélius ngundang* pembantuné loro lan prajurité siji sing wedi marang* Gusti Allah.  Kornélius nyritakké apa sing bar dialami mau lan ngongkon wong-wong kuwi menyang Yopa.  Sésuké, pas wong-wong kuwi isih ing perjalanan lan wis mèh tekan kutha, Pétrus munggah ing ndhuwur omah* arep ndonga. Wektu kuwi kira-kira jam 12 awan.* 10  Ning, Pétrus ngrasa ngelih* banget lan péngin mangan. Wektu panganané isih disiapké, dhèwèké éntuk wahyu.+ 11  Dhèwèké ndelok langit kebukak lan ana kaya kain linèn amba mudhun ing bumi lan pucuké papat kaya dicekeli. 12  Ing njeroné ana kabèh jenis kéwan sikil papat, kéwan sing nggremet* ing lemah, lan manuk-manuk ing langit. 13  Terus, ana swara sing kandha, ”Ngadega, Pétrus. Belèhen, terus panganen kéwan-kéwan kuwi.” 14  Ning, Pétrus kandha, ”Gusti, aku kan ora tau mangan apa sing haram lan najis.+ Aku ora mungkin mangan kuwi.” 15  Terus, swara kuwi ngomong manèh, ”Nèk Gusti Allah wis nganggep kuwi suci, kowé ora éntuk nganggep kuwi haram manèh.” 16  Kuwi kelakon nganti ping telu, terus kain kuwi langsung keangkat menyang langit. 17  Pas Pétrus isih bingung apa artiné wahyu kuwi, wong-wong kongkonané Kornélius sing bar nggolèki omahé Simon akhiré tekan lan lagi ngadeg ing gerbang omahé Simon.+ 18  Wong-wong kuwi ngundang* sing nduwé omah lan takon apa Simon Pétrus nginep ing kono. 19  Wektu Pétrus isih mikirké wahyu mau, roh suci+ ngomong, ”Ana wong telu sing lagi nggolèki kowé. 20  Mula, ndang mudhuna lan lungaa bareng karo wong-wong kuwi. Kowé ora usah ragu-ragu merga aku sing ngutus wong-wong kuwi.” 21  Terus, Pétrus mudhun nemoni wong-wong kuwi lan kandha, ”Aku Simon Pétrus, wong sing mbok golèki. Ngapa kowé nggolèki aku?” 22  Wong-wong kuwi njawab, ”Perwira pasukan sing jenengé Kornélius+ ngongkon aku nggolèki njenengan. Dhèwèké kuwi wong sing bener lan wedi marang* Gusti Allah. Kabèh wong Yahudi ngomong nèk dhèwèké kuwi wong sing apik. Dhèwèké éntuk petunjuk saka Gusti Allah liwat malaékat suci kanggo ngundang njenengan ing omahé lan kanggo ngrungokké njenengan.” 23  Terus, Pétrus ngejak wong-wong kuwi mlebu lan nginep ing kono. Sésuké, Pétrus lunga bareng karo wong-wong kuwi lan ana sedulur-sedulur saka Yopa sing ngancani Pétrus. 24  Sésuké manèh, Pétrus tekan ing Kaisaréa. Wektu kuwi, Kornélius lagi ngentèni wong-wong kuwi. Dhèwèké ya wis ngundang kabèh seduluré lan kanca-kanca cedhaké ing omahé. 25  Pas Pétrus teka, Kornélius nemoni Pétrus lan sujud ing sikilé Pétrus. 26  Ning Pétrus kandha, ”Ngadega, awaké dhéwé iki kan padha-padha manungsa.”+ 27  Pas mlebu omah kuwi, Pétrus omong-omongan karo Kornélius lan ndelok nèk ana akèh wong sing wis ngumpul ing kono. 28  Pétrus ngomong karo wong-wong kuwi, ”Mémang nèk nurut hukum, wong Yahudi ora éntuk bergaul utawa mara ing omahé wong saka bangsa liya.+ Ning, Gusti Allah wis nduduhké marang aku nèk aku ora éntuk nganggep wong liya najis.+ 29  Mula pas dijak mréné, aku gelem mèlu lan ora ragu-ragu. Dadi, saiki aku péngin ngerti ngapa kok aku diundang mréné?” 30  Kornélius njawab, ”Patang dina wingi, pas aku lagi ndonga ing omahku kira-kira jam telu soré,* ujug-ujug ana wong lanang sing ngadeg ing ngarepku sing klambiné padhang njingglang. 31  Dhèwèké kandha, ’Kornélius, Gusti Allah wis ngrungokké donga-dongamu lan Dhèwèké ya ora bakal lali nèk kowé wis apikan karo wong mlarat. 32  Mula, kongkonen wong menyang Yopa bèn nggolèki wong sing jenengé Simon sing ya disebut Pétrus. Wong kuwi lagi nginep ing omahé Simon, tukang nggawé bahan saka kulit, lan omahé kuwi ing cedhak laut.’+ 33  Dadi, aku langsung ngundang njenengan, lan aku ya maturnuwun merga njenengan wis gelem teka mréné. Saiki aku lan keluargaku ngumpul ing ngarepé Gusti Allah merga péngin ngrungokké kabèh sing Yéhuwah* préntahké marang njenengan sing kudu njenengan omongké.” 34  Mula Pétrus mulai ngomong, ”Saiki aku bener-bener ngerti nèk Gusti Allah kuwi ora mbédak-mbédakké.+ 35  Kabèh wong sing wedi marang Gusti Allah lan nindakké apa sing bener, ora soal asalé saka bangsa endi, bakal ditampa Gusti Allah dadi abdiné.+ 36  Gusti Allah wis martakké kabar apik marang wong Israèl, yaiku nèk wong-wong kuwi isa nduwé hubungan damai+ karo Gusti Allah liwat Yésus Kristus. Yésus kuwi Gustiné kabèh wong.+ 37  Kowé ngerti ta apa sing diomongké wong-wong, mulai saka Galiléa+ nganti tekan kabèh dhaérah ing Yudéa, sakwisé Yohanes martakké soal baptisané? 38  Wong-wong kuwi ngomongké soal Yésus sing asalé saka Nazarèt. Gusti Allah wis nglantik dhèwèké nganggo roh suci+ lan mènèhi dhèwèké kuwasa. Merga Gusti Allah ndhukung dhèwèké,+ dhèwèké lunga ing kabèh dhaérah kuwi karo nindakké apa sing apik lan marèkké kabèh wong sing dikuwasani Iblis.+ 39  Aku lan kanca-kancaku wis ndelok dhéwé kabèh sing dhèwèké tindakké ing kutha-kuthané wong Yahudi lan ing Yérusalèm. Ning, wong-wong kuwi malah maku dhèwèké ing cagak* lan matèni dhèwèké. 40  Gusti Allah nguripké manèh dhèwèké ing dina ketelu+ supaya wong-wong isa ndelok dhèwèké. 41  Sing isa ndelok kuwi ora kabèh wong, ning mung aku lan kanca-kancaku sing mangan lan ngombé bareng karo dhèwèké sakwisé dhèwèké diuripké manèh.+ Gusti Allah wis milih aku lan kanca-kancaku bèn isa ndelok lan martakké soal dhèwèké. 42  Dhèwèké ngongkon aku lan kanca-kancaku martakké marang bangsaku lan mènèhi penjelasan+ sing lengkap nèk dhèwèké wis dipilih Gusti Allah kanggo ngadili wong urip lan wong mati.+ 43  Kabèh nabi wis mènèhi kesaksian soal dhèwèké.+ Para nabi kuwi ngomong nèk liwat jenengé,+ Gusti Allah bakal ngapura dosa-dosané saben wong sing nduwé iman marang dhèwèké.” 44  Wektu Pétrus isih ngomong, wong-wong sing ngrungokké omongané Gusti Allah+ kuwi nampa roh suci. 45  Sedulur-sedulur* sing teka karo Pétrus mau dadi nggumun merga wong-wong saka bangsa liya ya nampa hadiah sing diwènèhké Gusti Allah, yaiku roh suci. 46  Sedulur-sedulur kuwi krungu nèk wong-wong sing nampa roh suci padha ngomong nganggo basa-basa asing lan ngluhurké Gusti Allah.+ Terus, Pétrus ngomong, 47  ”Wong-wong iki ya wis nampa roh suci kaya awaké dhéwé, dadi sapa sing isa nglarang wong-wong iki dibaptis nganggo banyu?”+ 48  Mula, Pétrus ngongkon wong-wong kuwi dibaptis nganggo jenengé Yésus Kristus.+ Terus, wong-wong kuwi ngejak Pétrus bèn nginep ing kono nganti pirang-pirang dina manèh.

Katrangan Tambahan

Utawa ”sènturion”, yaiku kepala saka tentara 100.
Utawa ”kohor”, yaiku pasukan Romawi sing anggotané tentara 600.
Lit.: ”jam kesanga”.
Utawa ”nyeluk”.
Deloken ctn. ing Mat 24:17.
Lit.: ”jam keenem”.
Utawa ”luwé”.
Utawa ”rèptil”.
Utawa ”nyeluk”.
Lit.: ”jam kesanga”.
Deloken Lamp. A5.
Utawa ”wit”.
Lit.: ”Wong-wong percaya sing disunat”.