Lukas 7:1-50

  • Imané perwira (1-10)

  • Yésus nguripké manèh anaké randha ing Nain (11-17)

  • Yohanes Pembaptis dialem (18-30)

  • Wong-wong sing ora tanggap dikutuk (31-35)

  • Wong wadon sing dosa diapura (36-50)

    • Umpama bab wong sing nduwé utang (41-43)

7  Sakwisé rampung ngomongké kuwi kabèh marang wong-wong, Yésus mlebu ing Kapernaum.  Ing kono, ana perwira sing nduwé budhak sing ditresnani banget. Budhaké kuwi lara parah lan mèh mati.  Wektu perwira kuwi krungu bab Yésus, dhèwèké ngutus para pemimpin* Yahudi kanggo njaluk tulung supaya Yésus teka lan marèkké budhaké.  Para pemimpin sing diutus mau marani Yésus lan mulai nyuwun kanthi tenanan, kandhané, ”Dhèwèké pantes panjenengan tulungi,  merga dhèwèké nresnani bangsa kita lan dhèwèké sing mbangun sinagogé* ing kéné.”  Mula Yésus lunga bareng wong-wong kuwi. Nanging wektu Yésus wis cedhak omah kuwi, perwira mau ngutus para sahabaté kanggo kandha marang Yésus, ”Pak, panjenengan ora usah répot-répot teka, aku ora pantes nampa panjenengan ing omahku.  Kuwi sebabé aku ngrasa ora pantes nemoni panjenengan. Panjenengan cukup ngendika sak tembung waé lan pembantuku mesthi mari.  Merga aku iki ya nduwé pimpinan, lan aku uga nduwé prajurit-prajurit sing tak pimpin. Nèk aku kandha marang salah siji prajuritku, ʼLungaa!ʼ dhèwèké bakal lunga. Terus nèk aku kandha marang prajurit liyané, ʼMrénéa!ʼ dhèwèké bakal mara. Lan nèk aku ngongkon budhakku, ʼTindakna iki!ʼ dhèwèké bakal nindakké kuwi.”  Wektu krungu kuwi, Yésus nggumun marang wong kuwi, banjur kandha marang wong-wong sing ngetutké Yésus, ”Aku ngandhani kowé kabèh, aku durung tau ketemu wong ing Israèl sing imané gedhé kaya wong iki.” 10  Wektu mulih menyang omah, para utusan kuwi ndelok budhak mau wis mari. 11  Ora let suwé, Yésus lunga menyang kutha sing jenengé Nain. Murid-muridé lan wong akèh padha lunga bareng Yésus. 12  Wektu Yésus wis cedhak gerbang kutha, ana mayit sing diusung metu. Sing mati kuwi anak lanang siji-sijiné, ibuné wis randha. Akèh wong saka kutha kuwi mlaku bareng karo wong wadon kuwi. 13  Wektu ndelok randha mau, Gusti ngrasa mesakké lan kandha marang randha kuwi, ”Aja nangis manèh.” 14  Yésus banjur nyedhak lan ndemèk usungan kuwi, terus wong-wong sing ngusung mandheg. Yésus banjur kandha, ”Nak, aku kandha marang kowé, tangia!” 15  Wong mati kuwi urip manèh, banjur lungguh lan mulai ngomong. Yésus nyerahké anak lanang kuwi marang ibuné. 16  Wong-wong kuwi padha nggumun lan mulai ngluhurké Gusti Allah. Wong-wong kuwi kandha, ”Ana nabi sing agung ing antarané kita,” lan, ”Gusti Allah wis nggatèkké umaté.” 17  Kabar bab tumindaké Yésus iki nyebar ing kabèh dhaérah Yudéa lan dhaérah sakiwa-tengené. 18  Murid-muridé Yohanes nglaporké kabèh perkara iki marang Yohanes. 19  Mula Yohanes nyeluk muridé loro lan ngutus marang Gusti kanggo takon, ”Apa panjenengan wong sing bakal teka, utawa aku kudu nunggu wong liyané?” 20  Wektu ketemu Yésus, wong loro kuwi kandha, ”Yohanes Pembaptis ngutus aku kanggo takon, ʼApa panjenengan wong sing bakal teka, utawa aku kudu nunggu wong liyané?ʼ” 21  Ing dina kuwi, Yésus marèkké akèh wong lara, sing parah lan sing ora, uga ngusir roh-roh jahat, lan nggawé wong wuta isa ndelok manèh. 22  Yésus njawab wong loro kuwi, ”Balia lan critakna marang Yohanes apa sing kok deleng lan kok rungokké: Wong wuta isa ndelok, wong lumpuh isa mlaku, wong lara kusta dimarèkké,* wong budheg isa krungu, wong mati diuripké manèh, lan wong miskin dikandhani kabar apik. 23  Bungah wong sing ora kesandhung merga aku.” 24  Wektu utusané Yohanes wis lunga, Yésus mulai ngomong marang wong akèh sing ana ing kono bab Yohanes, ”Kowé lunga ing padhang belantara kanggo ndelok apa? Apa arep ndelok alang-alang sing mobat-mabit kena angin? 25  Dadi arep ndelok apa? Wong sing nganggo klambi méwah? Wong sing nganggo klambi apik lan uripé méwah kuwi ana ing kratoné raja. 26  Sakjané, kowé mrana arep ndelok apa? Nabi? Iya, dhèwèké pancèn nabi, lan aku ngandhani kowé nèk dhèwèké kuwi luwih penting ketimbang nabi-nabi liyané. 27  Dhèwèké kuwi sing dimaksud ing tulisan iki, ʼAku ngirim utusan-Ku ndhisiki kowé, yaiku wong sing bakal nyiapké dalan kanggo kowé.ʼ 28  Aku kandha marang kowé, nèk ing antarané kabèh wong sing tau urip,* ora tau ana sing ngungkuli Yohanes Pembaptis, nanging sing cilik dhéwé ing Kratoné Allah ngungkuli Yohanes Pembaptis.” 29  (Wektu kabèh wong kuwi lan para petugas pajeg krungu bab iki, wong-wong kuwi ngakoni nèk Gusti Allah kuwi bener, merga wong-wong kuwi wis dibaptis nganggo baptisan Yohanes. 30  Nanging wong Farisi lan para ahli Taurat nolak kersané* Gusti Allah kanggo wong-wong kuwi, merga wong-wong kuwi ora dibaptis Yohanes.) 31  ”Mula, wong-wong ing jaman iki* isa tak padhakké karo sapa? Lan wong-wong iki kaya sapa? 32  Wong-wong iki kaya bocah-bocah cilik sing lungguh ing pasar, sing kandha marang kanca-kancané, ʼAku ngunèkké suling nggo kowé, nanging kowé ora gelem njogèd. Aku wis nyanyi lagu sedhih, nanging kowé ora nangis.ʼ 33  Semono uga, Yohanes Pembaptis teka, ora mangan roti lan ora ngombé anggur, nanging kowé kandha, ʼDhèwèké kesurupan roh jahat.ʼ 34  Putrané manungsa teka, mangan lan ngombé, nanging kowé kandha, ʼDhèwèké nggragas lan seneng mendem,* kancané petugas pajeg lan wong-wong sing dosa.ʼ 35  Senajan ngono, kawicaksanané wong kebukti bener saka tumindaké.”* 36  Ana salah siji wong Farisi sing njaluk terus marang Yésus supaya isa mangan bareng karo Yésus. Mula Yésus mlebu ing omahé wong Farisi kuwi, banjur lungguh lan mangan. 37  Ana wong wadon, sing dikenal dadi wong dosa ing kutha kuwi, weruh nèk Yésus lagi mangan ing omahé wong Farisi. Wong wadon mau teka nggawa botol marmer isi lenga wangi. 38  Wong wadon kuwi jèngkèng ing cedhak sikilé Yésus, banjur nangis lan eluhé nètès nganti nelesi sikilé Yésus. Dhèwèké ngusapi sikilé Yésus nganggo rambuté, ngambung sikilé Yésus, sarta mblonyohi nganggo lenga wangi. 39  Wektu ndelok kuwi, wong Farisi sing ngundang Yésus mbatin, ʼNèk wong iki bener-bener nabi, kuduné dhèwèké ngerti sapa lan kaya apa wong wadon sing ndemèk dhèwèké. Wong wadon kuwi wong dosa.ʼ 40  Merga ngerti apa sing dipikirké wong kuwi, Yésus kandha marang dhèwèké, ”Simon,* ana sing arep tak omongké karo kowé.” Simon kandha, ”Apa, Guru?” 41  ”Ana wong loro sing nduwé utang marang salah siji wong. Sing siji utangé 500 dinar,* sing sijiné 50 dinar. 42  Wektu wong loro kuwi ora nduwé apa-apa kanggo nglunasi utangé, wong sing ngutangi mbébaské utangé wong loro mau.* Dadi, saka antarané wong loro kuwi, sapa sing bakal luwih nresnani wong mau?” 43  Simon njawab, ”Miturutku, wong sing utangé luwih gedhé.” Yésus kandha, ”Bener kandhamu.” 44  Banjur Yésus nyawang wong wadon kuwi lan kandha marang Simon, ”Apa kowé weruh wong wadon iki? Aku teka ing omahmu lan kowé ora mènèhi aku banyu kanggo ngwijiki sikilku. Nanging wong wadon iki nelesi sikilku nganggo eluhé, lan ngusapi nganggo rambuté. 45  Kowé ora ngambung aku kanggo nyambut aku, nanging wong wadon iki terus ngambungi sikilku wiwit aku teka. 46  Kowé ora ngesokké lenga ing sirahku, nanging wong wadon iki ngesokké lenga wangi ing sikilku. 47  Mula, aku ngandhani kowé, senajan wong wadon iki dosané gedhé, nanging kuwi wis diapura, merga dhèwèké nduduhké katresnan sing gedhé. Nanging wong sing diapura sithik, mung nduduhké katresnan sing sithik.” 48  Banjur Yésus kandha marang wong wadon kuwi, ”Dosa-dosamu wis diapura.” 49  Wong-wong sing mangan bareng Yésus mulai kandha marang siji lan sijiné, ”Sapa ta sakjané wong iki, kok nganti isa ngapurani dosa?” 50  Nanging Yésus kandha marang wong wadon kuwi, ”Imanmu wis nylametké kowé. Lungaa kanthi tentrem.”

Katrangan Tambahan

Utawa ”tuwa-tuwa”.
Utawa ”panggonan kanggo ngibadah”.
Utawa ”digawé ora najis”.
Lit.: ”ing antarané kabèh wong sing dilairké wong wadon”.
Utawa ”arahané”.
Utawa ”generasi iki”.
Lit.: ”ketagihan ngombé anggur”.
Utawa ”hasilé”.
Maksudé, wong Farisi sing ngundang Yésus.
Deloken Daftar Istilah.
Utawa ”ngapurani wong loro kuwi saktulusé ati”.