Vottar Jehóva trúa því að meginreglur Biblíunnar geti hjálpað okkur að taka ákvarðanir sem gleðja Guð og eru okkur til góðs. (Jesaja 48:17, 18) Við bjuggum ekki þessar meginreglur til en við fylgjum þeim í lífi okkar. Lítum á hvernig nokkrar þeirra varða þessa spurningu. a

•   Hjónaband er varanlegt samband. (Matteus 19:6) Vottar Jehóva taka stefnumót alvarlega vegna þess að þeir líta svo á að tilhugalíf sé skref í átt að hjónabandi.

•   Stefnumót eru aðeins fyrir þá sem eru nógu gamlir til að giftast. Þá er ‚æskublóminn liðinn hjá‘, eins og Biblían kallar tímabilið þegar kynhvötin er í hámarki. – 1. Korintubréf 7:36.

•   Stefnumót eru fyrir þá sem eru frjálsir til að giftast. Sumir eru ekki frjálsir í augum Guðs til að giftast aftur þótt þeir hafi farið í gegnum lögskilnað. Í augum Guðs er kynferðislegt siðleysi eina gilda ástæðan fyrir skilnaði. – Matteus 19:9.

•   Í Biblíunni er kristnum mönnum sagt að velja sér maka sem þjónar Guði. (1. Korintubréf 7:39) Vottar Jehóva líta svo á að hér sé ekki aðeins átt við einhvern sem virðir trú okkar heldur er sömu trúar og lifir í samræmi við hana sem skírður vottur. (2. Korintubréf 6:14) Guð hefur alltaf sagt þjónum sínum að giftast aðeins þeim sem eru í trúnni. (1. Mósebók 24:3; Malakí 2:11) Nýlegar rannsóknir sýna að þessi fyrirmæli hafa hagnýtt gildi. b

•   Börn eiga að hlýða foreldrum sínum. (Orðskviðirnir 1:8; Kólossubréfið 3:20) Börn sem búa enn heima þurfa að fylgja reglum foreldra sinna varðandi stefnumót. Foreldrar geta til dæmis ákveðið hvenær þau eru nógu gömul til að byrja að fara á stefnumót og hvernig parið ver tímanum saman.

•   Hver vottur gerir það upp við sig hvort hann vilji fara á stefnumót og með hverjum, en hann heldur sig við þann ramma sem Biblían setur. Það er í samræmi við meginregluna: „Hver og einn þarf að bera sína ábyrgð.“ (Galatabréfið 6:5, neðanmáls) En margir leita samt ráða hjá þroskuðum trúsystkinum sem bera hag þeirra fyrir brjósti. – Orðskviðirnir 1:5.

•   Margt sem þykir eðlilegt í tilhugalífinu er í raun alvarlegar syndir. Biblían segir til dæmis að við eigum að forðast kynferðislegt siðleysi. Það felur ekki aðeins í sér kynmök heldur líka aðrar óhreinar athafnir milli ógiftra einstaklinga, eins og að gæla við kynfæri annars og munn- eða endaþarmsmök. (1. Korintubréf 6:9–11) Kynörvandi athafnir utan hjónabands sem ganga ekki alla leið flokkast líka undir ‚óhreinleika‘ sem er Guði vanþóknanlegur. (Galatabréfið 5:19–21) Ósiðleg samtöl sem fela í sér „gróft orðbragð“ eru einnig fordæmd í Biblíunni. – Kólossubréfið 3:8.

•   Hjartað, hinn innri maður, er svikult. (Jeremía 17:9) Það getur leitt mann út á ranga braut. Kærustupör geta haft vaðið fyrir neðan sig með því að forðast að vera ein við aðstæður sem gætu freistað þeirra. Þau gætu til dæmis sýnt þá skynsemi að vera í góðum hópi vina eða haft siðgæðisvörð. (Orðskviðirnir 28:26) Einhleypir vottar Jehóva sem eru að leita sér að maka gera sér grein fyrir hættunum sem fylgja því að fara inn á stefnumótasíður. Þeir gæta sín sérstaklega að stofna ekki til sambands við einhvern sem þeir vita mjög lítið um. – Sálmur 26:4.