Fyrsti hluti Nýheimsþýðingarinnar kom út á ensku árið 1950. Sumir hafa tjáð sig um eða véfengt nákvæmni þessarar þýðingar a af því að sums staðar orðar hún hlutina öðruvísi en aðrar biblíuþýðingar. Ástæðurnar fyrir því eru aðallega þrenns konar:

•   Byggð á áreiðanlegum handritum. Nýheimsþýðingin er byggð á nýjustu rannsóknum fræðimanna og áreiðanlegustu handritunum. Ýmsar aðrar þýðingar eins og King James-biblían frá 1611 byggjast á yngri og ónákvæmari handritum en þeim sem stuðst var við þegar Nýheimsþýðingin var þýdd.

•   Trú frumtextanum. Nýheimsþýðingin leitast við að vera trú boðskapnum sem Guð innblés mönnum í upphafi. (2. Tímóteusarbréf 3:16) Í mörgum biblíuþýðingum er tryggðinni við frumtextann oft fórnað fyrir hefðir manna, til dæmis með því að láta nafn Guðs, Jehóva, víkja fyrir titlum eins og Drottinn eða Guð.

•   Eins bókstafleg og hægt er. Nýheimsþýðingin er ekki endursögn heldur er reynt að þýða textann bókstaflega svo framarlega sem merkingin týnist ekki eða orðalagið verði óeðlilegt. Í endursögnum á frumtexta Biblíunnar er hætta á að hugmyndir manna slæðist inn eða að mikilvæg atriði falli niður.

Hvaða munur er á Nýheimsþýðingunni og öðrum þýðingum?

 Apókrýfar bækur. Í biblíum sem Rómversk-kaþólska kirkjan og Rétttrúnaðarkirkjan standa fyrir má finna bækur sem kallast apókrýfubækurnar. Gyðingar viðurkenndu þó ekki þessar bækur sem hluta af Heilagri ritningu og hafa ber í huga að í Biblíunni segir að Gyðingum hafi verið „trúað fyrir heilögum boðskap Guðs“. (Rómverjabréfið 3:1, 2) Þess vegna er apókrýfubókunum réttilega sleppt í Nýheimsþýðingunni og mörgum öðrum nútímaþýðingum Biblíunnar.

 Viðbætur. Sumar þýðingar bæta við versum og setningum sem er ekki að finna í elstu biblíuhandritunum en í Nýheimsþýðingunni er slíkum viðbótum sleppt. Margar nútímaþýðingar gera það líka eða viðurkenna að þessar viðbætur eigi sér enga stoð í áreiðanlegustu handritunum. b

 Munur á orðalagi. Stundum verður orðrétt þýðing óskýr eða misvísandi. Orð Jesú í Matteusi 5:3 hafa til dæmis oft verið þýdd: „Sælir eru fátækir í anda.“ (Biblían 1981; Biblían 2007) Mörgum finnst óljóst hvað orðrétta þýðingin ‚að vera fátækur í anda‘ merkir. Í sumum tungumálum gæti bókstaflega orðalagið „að vera fátækur í anda“ skilist sem treggáfaður, kjarklítill eða tæpur á geði. Það sem Jesús átti við var hins vegar að til að vera hamingjusöm þurfum við að skilja að við þurfum á leiðsögn Guðs að halda. Nýheimsþýðingin kemur merkingunni skýrar til skila og talar um þá sem „skynja andlega þörf sína“. – Matteus 5:3. c

Ummæli fræðimanna um Nýheimsþýðinguna

•   Í bréfi dagsett 8. desember 1950 segir biblíuþýðandinn og fræðimaðurinn Edgar J. Goodspeed um Nýheimsþýðingu Grísku ritninganna: „Ég hef áhuga á trúboðsstarfi ykkar sem þið vinnið á heimsvísu. Þýðingin höfðar til mín en hún er frjálsleg, opinská og kraftmikil. Hún vitnar um að traust og mikil þekkingaröflun búi að baki. Ég get staðfest það.“

•   Prófessor Allen Wikgren við Háskólann í Chicago vísaði til Nýheimsþýðingarinnar sem dæmi um þýðingu á nútímamáli. Að hans mati tekur hún ekki orðalag úr öðrum þýðingum heldur vitnar textinn oft um „góðar og sjálfstæðar þýðingarlausnir“. – The Interpreter’s Bible, 1. bindi, bls. 99.

•   Alexander Thomson, breskur biblíugagnrýnandi, skrifaði um Nýheimsþýðingu Grísku ritninganna: „Greinilegt er að hæfir og flinkir fræðimenn hafa unnið að þessari þýðingu. Þeir hafa leitast við að ná fram upprunalegri merkingu gríska textans eins nákvæmlega og hægt er á enskri tungu.“ – The Differentiator, apríl 1952, bls. 52.

•   Í umsögn um Nýheimsþýðinguna nefnir Robert M. McCoy að hún sé að sumu leyti sérkennileg og að öðru leyti afburðagóð. Í niðurlagsorðunum segir hann þó: „Þýðingin á Nýja testamentinu sýnir að innan hreyfingarinnar [Votta Jehóva] eru hæfir biblíufræðingar sem kunna að takast á við þær mörgu áskoranir sem felast í því að þýða Biblíuna.“ – Andover Newton Quarterly, janúar 1963, bls. 31.

•   Prófessor S. MacLean Gilmour er ekki sammála sumum þýðingarlausnum í Nýheimsþýðingunni. Hann viðurkennir samt að þýðendur hennar „hafi óvenjugóðan skilning á grískunni“. – Andover Newton Quarterly, september 1966, bls. 26.

•   Dósent Thomas N. Winter segir í umsögn sinni um þann hluta Nýheimsþýðingarinnar sem notaður er í millilínaþýðingunni Kingdom Interlinear Translation of the Greek Scriptures: „Þýðingin sem þessi nefnd ónafngreindra þýðenda hefur unnið að samræmist nýjustu upplýsingum og endurspeglar nákvæmni og innra samræmi.“ – The Classical Journal, apríl–maí 1974, bls. 376.

•   Prófessor Benjamin Kedar-Kopfstein, hebreskufræðingur í Ísrael sagði árið 1989: „Í málvísindalegum rannsóknum mínum sem tengjast hebresku biblíunni og þýðingum leita ég oft til enskrar þýðingar sem kallast Nýheimsþýðingin. Það hefur æ ofan í æ staðfest þá tilfinningu mína að þetta verk endurspegli heiðarlega tilraun til að draga fram eins nákvæma merkingu textans og hægt er.“

•   Jason David BeDuhn, dósent í trúarbragðafræði, skrifaði eftir að hafa rannsakað níu þekktar biblíuþýðingar á ensku: „Nýheimsþýðingin hefur reynst nákvæmust þeirra þýðinga sem bornar voru saman.“ Þó að almenningur og margir biblíufræðingar geri ráð fyrir að munurinn á Nýheimsþýðingunni og ýmsum öðrum biblíuþýðingum stafi af trúarlegri hlutdrægni þýðendanna segir BeDuhn: „Munurinn stafar í flestum tilfellum af því að Nýheimsþýðingin er bókstafleg og varfærin þýðing og þar með nákvæmari.“ – Truth in Translation, bls. 163, 165.