Jesaja 5:1–30

  • Söngur um víngarð Jehóva (1–7)

  • Ógæfa kemur yfir víngarð Jehóva (8–24)

  • Reiði Guðs gegn fólki hans (25–30)

5  Ég vil syngja fyrir ástvin minn,söng um ástvin minn og víngarð hans.+ Ástvinur minn átti víngarð í frjósamri hlíð.   Hann stakk upp garðinn og tíndi úr honum grjótið. Hann gróðursetti rauðan gæðavínvið,reisti turn í honum miðjumog hjó þar vínpressu.+ Hann vonaði að þar yxu gæðavínberen garðurinn bar aðeins villt ber.+   „Þið Jerúsalembúar og Júdamenn,dæmið nú milli mín og víngarðs míns.+   Hvað meira gat ég gert fyrir víngarðinnen það sem ég er búinn að gera?+ Ég vonaðist eftir gæðavínberjum. Af hverju bar hann þá aðeins villt ber?   Nú vil ég segja ykkurhvað ég ætla að gera við víngarð minn: Ég ríf upp limgerðiðog garðurinn verður brenndur.+ Ég brýt niður steingarðinn í kringum hannog hann verður troðinn niður.   Ég læt hann verða að auðn,+hann verður ekki snyrtur né verður losað um moldina. Hann verður þakinn þyrnirunnum og illgresi+og ég banna skýjunum að láta rigna á hann.+   Það er Ísrael sem er víngarður+ Jehóva hersveitanna,Júdamenn eru garðurinn sem var honum kær.* Hann vonaðist eftir réttlæti+en þar var tómt ranglæti,eftir réttvísien heyrði aðeins örvæntingaróp.“+   Ógæfa kemur yfir þá sem bæta húsi við hús+og akri við akur+þar til ekkert landrými er eftirog þið búið einir í landinu.   Ég heyrði Jehóva hersveitanna sverjaað fjöldi húsa yrði mannlaus+og myndi vekja skelfinguþótt þau væru stór og falleg. 10  Tíu ekra* víngarður gefur aðeins af sér eitt bat*og kómer* af sáðkorni aðeins eina efu.*+ 11  Ógæfa kemur yfir þá sem fara snemma á fætur til að drekka áfengi,+þá sem sitja við langt fram á nótt og verða ölvaðir. 12  Í veislum þeirra er leikið á hörpu og lýru,tambúrínu og flautu og drukkið vín. En þeir gefa ekki gaum að verkum Jehóvaog sjá ekki verk handa hans. 13  Þjóð mín fer í útlegðþví að hún þekkir mig ekki.+ Tignarmenn hennar munu svelta+og fólkið allt skrælna af þorsta. 14  Gröfin* hefur því þanið sig útog glennt upp botnlaust ginið.+ Tignarmenn Jerúsalem, hávær fjöldinn og svallararmunu steypast ofan í hana. 15  Maðurinn verður beygður,hann verður auðmýkturog augu hinna hrokafullu niðurlút. 16  Jehóva hersveitanna verður upphafinn með dómi sínum,*hinn sanni Guð, Hinn heilagi,+ helgar sig með réttlæti.+ 17  Lömbin verða á beit eins og í haga. Útlendingar nærast á eyðistöðum þar sem vel alin dýr voru áður á beit. 18  Ógæfa kemur yfir þá sem draga sekt sína með svikareipumog synd sína eins og spenntir fyrir vagn, 19  þá sem segja: „Flýti hann verki sínu,verði fljótt úr því svo að við getum séð það. Fyrirætlun* Hins heilaga Ísraels nái fram að gangasvo að við getum upplifað það!“+ 20  Ógæfa kemur yfir þá sem kalla hið góða illt og hið illa gott,+þá sem breyta myrkri í ljós og ljósi í myrkur,þá sem segja að beiskt sé sætt og sætt sé beiskt. 21  Ógæfa bíður þeirra sem eru vitrir í eigin augumog hyggnir að eigin mati.+ 22  Ógæfa bíður þeirra sem drekka hraustlegaog þeirra sem eru snjallir að blanda áfenga drykki,+ 23  þeirra sem sýkna hinn illa fyrir mútur+og láta ekki hinn réttláta ná rétti sínum.+ 24  Eins og eldtungur gleypa hálminnog þurrt grasið skrælnar í logunumrotna rætur þeirraog blóm þeirra fjúka eins og rykþví að þeir höfnuðu lögum* Jehóva hersveitannaog virtu ekki orð Hins heilaga Ísraels.+ 25  Þess vegna blossar reiði Jehóva upp gegn fólki hansog hann réttir út höndina og slær það.+ Fjöllin skjálfaog líkin liggja eins og sorp á götunum.+ Vegna alls þessa er honum ekki runnin reiðin,hönd hans er enn á lofti til að slá. 26  Hann hefur reist merkisstöng handa fjarlægri þjóð,+hann hefur blístrað á hana að koma frá endimörkum jarðar.+ Og hún kemur á svipstundu.+ 27  Enginn er þreyttur, enginn hrasar. Enginn er syfjaður né sofandi. Belti þeirra losna ekkiog sandalaólarnar slitna ekki. 28  Örvar þeirra eru beittarog bogar þeirra spenntir.* Hófar hestanna eru tinnuharðirog vagnhjólin eins og stormur.+ 29  Þeir öskra eins og ljón,já, eins og ungljón.+ Þeir urra og hremma bráðina,þeir bera hana burt og enginn getur bjargað henni. 30  Þeir urra yfir bráðinni þann dageins og hafið drynur.+ Sá sem horfir yfir landið sér aðeins þrúgandi myrkur,jafnvel dagsbirtan er myrkvuð af skýjunum.+

Neðanmáls

Eða „plönturnar sem voru honum kærar“.
Orðrétt „Tíu sameykja“.
Á hebr. Sheol, það er, sameiginleg gröf mannkyns. Sjá orðaskýringar.
Eða „réttlæti sínu“.
Eða „Ákvörðun“.
Eða „fræðslu; leiðsögn“.
Eða „skotbúnir“.