Jesaja 42:1–25
42 Sjáið þjón minn+ sem ég styð,minn útvalda+ sem ég hef velþóknun á!+
Ég hef látið anda minn koma yfir hann.+
Hann mun færa þjóðunum réttlæti.+
2 Hann hrópar hvorki né hækkar róminnog lætur rödd sína ekki heyrast á strætunum.+
3 Hann brýtur ekki brákaðan reyrog slekkur ekki á rjúkandi kveik.+
Í trúfesti kemur hann á réttlæti.+
4 Hann þreytist ekki né bugast. Hann færir jörðinni réttlæti+og eyjarnar bíða eftir lögum* hans.
5 Þetta segir hinn sanni Guð, Jehóva,hinn mikli Guð sem skapaði himininn og þandi hann út,+hann sem breiddi út jörðina með öllu sem á henni vex,+sem gefur íbúum hennar andardrátt+og þeim anda sem ganga á henni:+
6 „Ég, Jehóva, hef kallað þig í réttlæti mínuog tekið í hönd þína.
Ég vernda þig og geri þig að sáttmála fyrir fólkið+og ljósi fyrir þjóðirnar+
7 til að þú opnir augu blindra,+leiðir fangann út úr dýflissunniog þá sem sitja í myrkri út úr fangelsinu.+
8 Ég er Jehóva, það er nafn mitt.
Ég gef engum öðrum dýrð mína*né úthöggnum líkneskjum það lof sem mér ber.+
9 Það sem ég hef áður sagt er komið framog nú boða ég nýja hluti.
Ég segi ykkur frá þeim áður en örlar fyrir þeim.“+
10 Syngið Jehóva nýjan söng,+lofsyngið hann frá endimörkum jarðar,+þið sæfarar og allt sem í hafinu er,þið eyjar og íbúar þeirra.+
11 Óbyggðirnar og borgir þeirra láti í sér heyra,+þorpin þar sem Kedar+ býr.
Þeir sem búa á klettunum fagni,þeir hrópi af fjallatindunum.
12 Þeir gefi Jehóva dýrðinaog lofi hann á eyjunum.+
13 Jehóva heldur af stað eins og kappi.+
Hann brennur af ákafa eins og stríðsmaður.+
Hann hrópar, já, hann rekur upp heróp.
Hann reynist óvinum sínum yfirsterkari.+
14 „Ég hef þagað lengi.
Ég var hljóður og hafði hemil á mér.
En nú styn ég eins og kona í fæðingu,mása og stend á öndinni.
15 Ég legg fjöll og hæðir í eyðiog læt allt sem vex á þeim visna.
Ég breyti ám í eyjar*og þurrka upp sefgrónar tjarnir.+
16 Ég leiði blinda eftir vegi sem þeir þekkja ekki+og læt þá ganga ókunnar götur.+
Ég geri myrkrið fyrir framan þá að birtu+og hrjóstrugt landið að sléttlendi.+
Þetta geri ég fyrir þá og ég yfirgef þá ekki.“
17 Þeir sem reiða sig á skurðgoð,þeir sem segja við málmlíkneskin:* „Þið eruð guðir okkar,“neyðast til að hörfa með skömm.+
18 Hlustið, þið heyrnarlausu,sjáið, þið blindu.+
19 Hver er blindur eins og þjónn minn,heyrnarlaus eins og sendiboði minn?
Hver er eins blindur og sá sem fær launin,eins blindur og þjónn Jehóva?+
20 Þú sérð margt en gefur því ekki gaum.
Eyrun eru opin en þú hlustar ekki.+
21 Vegna réttlætis sínshefur Jehóva ánægju af að sýna hve mikil og stórfengleg lög hans eru.*
22 En þetta er rænd og rupluð þjóð,+allir festast í gryfjum og eru lokaðir inni í fangelsum.+
Farið er ránshendi um landið en enginn bjargar þeim,+þeir eru rændir en enginn segir: „Skilið þeim!“
23 Hver ykkar heyrir þetta?
Hver gefur því gaum og dregur lærdóm af því?
24 Hver hefur gert Jakob að ránsfengog gefið Ísrael ræningjum á vald?
Er það ekki Jehóva, hann sem við syndguðum gegn?
Þeir neituðu að ganga á vegum hansog hlýddu ekki lögum* hans.+
25 Þess vegna úthellti hann reiði sinni yfir þá,bræði sinni og stríðsofsa.+
Logar stríðsins eyddu öllu í kringum þá en þeir gáfu því engan gaum.+
Þeir blossuðu gegn þeim en þeir tóku það ekki til sín.+
