Jesaja 49:1–26

  • Verkefni þjóns Jehóva (1–12)

    • Ljós fyrir þjóðirnar (6)

  • Hughreysting fyrir Ísrael (13–26)

49  Hlustið á mig, þið eyjar,og veitið þessu athygli, fjarlægu þjóðir. Jehóva kallaði mig áður en ég fæddist,*hann nefndi mig með nafni meðan ég var enn í móðurkviði.   Hann gerði munn minn að beittu sverðiog faldi mig í skugga handar sinnar. Hann gerði mig að oddhvassri örog leyndi mér í örvamæli sínum.   Hann sagði við mig: „Þú ert þjónn minn, Ísrael,ég læt þig birta dýrð mína.“   En ég sagði: „Ég hef stritað til einskis. Ég hef sóað kröftum mínum og engu komið til leiðar. En Jehóva er dómari minn*og laun mín eru hjá Guði mínum.“   Og nú hefur Jehóva, sem myndaði mig í móðurlífi til að vera þjónn sinn,sagt að ég eigi að snúa Jakobi aftur til sínsvo að Ísrael safnist saman hjá honum. Ég verð upphafinn í augum Jehóvaog Guð minn verður styrkur minn.   Hann sagði: „Þú ert ekki bara þjónn minnsem á að endurreisa ættkvíslir Jakobsog snúa aftur þeim sem eftir eru af Ísrael. Ég hef líka gert þig að ljósi fyrir þjóðirnarsvo að frelsun mín nái til endimarka jarðar.“   Þetta segir Jehóva, endurlausnari Ísraels, hans heilagi, við hinn fyrirlitna sem þjóðin hefur andstyggð á, við þjón valdhafanna: „Konungar sjá það og standa uppog höfðingjar falla framvegna Jehóva sem er trúfastur,vegna Hins heilaga Ísraels sem hefur valið þig.“   Jehóva segir: „Á tíma velvildar bænheyrði ég þigog á degi frelsunar hjálpaði ég þér. Ég verndaði þig og gerði þig að sáttmála fyrir fólkiðtil að endurreisa landiðog færa mönnum aftur yfirgefin erfðalönd sín,   til að segja við fangana: ‚Komið út!‘ og við þá sem eru í myrkri: ‚Gangið fram!‘ Þeir verða á beit við veginaog beitilönd þeirra verða meðfram öllum troðnum slóðum.* 10  Þá mun hvorki hungra né þyrstaog steikjandi hitinn og brennheit sólin skaðar þá ekkiþví að sá sem miskunnar þeim vísar þeim veginnog leiðir þá að vatnslindum. 11  Ég geri öll fjöll mín að vegiog þjóðvegir mínir verða upphækkaðir. 12  Sjáið! Þeir koma langt að,þeir koma úr norðri og vestri,þeir koma frá Sinímlandi.“ 13  Hrópið af gleði, þið himnar, og fagnaðu, jörð. Fjöllin reki upp fagnaðarópþví að Jehóva hefur hughreyst fólk sitt,hann finnur til með sínum þjáðu. 14  En Síon sagði: „Jehóva hefur yfirgefið mig, Jehóva hefur gleymt mér.“ 15  Getur kona gleymt brjóstabarni sínueða látið sér standa á sama um soninn sem hún fæddi? Þó að hún gæti gleymt þá gleymi ég þér aldrei. 16  Ég hef rist nafn þitt í lófa mína. Múrar þínir eru alltaf fyrir augum mér. 17  Synir þínir flýta sér til baka. Þeir sem rifu þig niður og eyddu þér fara burt. 18  Líttu upp og horfðu í kringum þig. Þeir safnast allir saman,þeir koma til þín. „Svo sannarlega sem ég lifi,“ segir Jehóva,„skaltu bera þá alla eins og skartgripiog skreyta þig með þeim eins og brúður. 19  Þú varst eydd og yfirgefin og landið var í rústen nú verður of þröngt fyrir þá sem búa þarog þeir sem gleyptu þig verða víðs fjarri. 20  Synirnir sem þú eignaðist eftir barnamissinn segja: ‚Hér er of þröngt fyrir mig. Rýmkaðu til fyrir mér.‘ 21  Þú segir við sjálfa þig: ‚Hver er faðir þessara barna sem mér eru gefin? Ég missti börnin og er ófrjó,var tekin til fanga og flutt í útlegð. Hver ól þau upp? Ég var ein og yfirgefin. Hvaðan koma þau?‘“ 22  Þetta segir alvaldur Drottinn Jehóva: „Ég lyfti upp hendi minni svo að þjóðirnar sjái þaðog reisi merkisstöng handa þjóðflokkunum. Þær koma með syni þína í fanginuog bera dætur þínar á öxlunum. 23  Konungar munu annast þigog konungsdætur verða barnfóstrur þínar. Þau falla á kné fyrir þér og lúta til jarðarog sleikja rykið af fótum þér. Þú munt komast að raun um að ég er Jehóva. Þeir sem vona á mig verða sér ekki til skammar.“ 24  Verða fangar teknir af hraustmenninueða föngum harðstjórans bjargað? 25  Já, því að Jehóva segir: „Fangar hraustmennisins verða leystir úr haldiog föngum harðstjórans verður bjargað. Ég berst gegn þeim sem berjast gegn þérog bjarga sonum þínum. 26  Ég læt þá sem misþyrma þér borða sitt eigið holdog þeir verða drukknir af eigin blóði eins og af sætu víni. Allir munu komast að raun um að ég er Jehóva,frelsari þinn og endurlausnari,Hinn voldugi Jakobs.“

Neðanmáls

Orðrétt „allt frá móðurlífi“.
Eða „veitir mér réttlæti“.
Eða hugsanl. „gróðurlausum hæðum“.