Sálmur 69:1–36

  • Bæn um björgun

    • „Ég brenn af ákafa vegna húss þíns“ (9)

    • „Svaraðu mér fljótt“ (17)

    • ‚Þeir gáfu mér edik að drekka‘ (21)

Til tónlistarstjórans. Við „Liljurnar“. Eftir Davíð. 69  Bjargaðu mér, Guð, því að vötnin eru við það að drekkja mér.   Ég er sokkinn í djúpan forarpytt og næ engri fótfestu. Ég er kominn í djúpt vatnog sterkur straumurinn hefur borið mig með sér.   Ég er örmagna af að hrópa,hálsinn er rámur,augun orðin sljó af að bíða eftir Guði mínum.   Þeir sem hata mig að tilefnislausueru fleiri en hárin á höfði mínu. Þeir sem vilja drepa mig,undirförulir óvinir mínir,* eru margir. Ég neyddist til að skila því sem ég hafði ekki stolið.   Guð, þú veist hve heimskulega ég hef farið að ráði mínuog synd mín er þér ekki hulin.   Láttu mig ekki leiða skömm yfir þá sem vona á þig,alvaldur Drottinn, Jehóva hersveitanna. Láttu mig ekki leiða smán yfir þá sem leita þín,þú Guð Ísraels.   Ég þoli svívirðingar vegna þín,skömm hylur andlit mitt.   Ég er orðinn ókunnugur bræðrum mínumog framandi sonum móður minnar.   Ég brenn af ákafa vegna húss þínsog smánarorð þeirra sem smána þig hafa lent á mér. 10  Ég auðmýkti mig með föstu*en var hafður að háði fyrir það. 11  Ég klæddist hærusekken þeir gerðu gys að mér.* 12  Ég er umræðuefni þeirra sem sitja í borgarhliðinuog drykkjurútar syngja níðvísur um mig. 13  En megi bæn mín berast þér, Jehóva,á tíma velvildar þinnar. Svaraðu mér, Guð, þú sem ert ríkur að tryggum kærleika,því að hjálp þín er örugg. 14  Bjargaðu mér upp úr leðjunnisvo að ég sökkvi ekki. Bjargaðu mér frá þeim sem hata migog úr djúpinu. 15  Láttu ekki vatnsflauminn hrífa mig burtné djúpið svelgja migog láttu ekki pyttinn* gleypa mig. 16  Svaraðu mér, Jehóva, því að kærleikur* þinn er góður. Snúðu þér að mér því að miskunn þín er mikil. 17  Hyldu ekki auglit þitt fyrir þjóni þínum,svaraðu mér fljótt því að ég er í mikilli neyð. 18  Vertu nálægt mér og bjargaðu mér,frelsaðu* mig frá óvinum mínum. 19  Þú veist hvernig þeir hæðast að mér,gera lítið úr mér og niðurlægja mig. Þú sérð alla óvini mína. 20  Háðsglósur þeirra hafa kramið hjarta mitt og sárið er ólæknandi.* Ég vonaðist eftir meðaumkun en fékk enga,að einhverjir hugguðu mig en fann engan. 21  Þeir gáfu mér eitur* að borðaog við þorstanum gáfu þeir mér edik að drekka. 22  Borðhald þeirra verði þeim gildraog velmegun þeirra snara. 23  Augu þeirra myrkvist svo að þeir sjái ekkiog fætur* þeirra skjálfi stöðugt. 24  Helltu yfir þá gremju* þinniog láttu brennandi reiði þína koma yfir þá. 25  Búðir þeirra leggist í eyði,enginn skal búa í tjöldum þeirra 26  því að þeir ofsækja þann sem þú hefur slegiðog staglast á þjáningum þeirra sem þú hefur sært. 27  Bættu sekt við sekt þeirraog láttu þá ekki eiga hlut í réttlæti þínu. 28  Afmáðu þá úr bók lífsins*svo að þeir verði ekki skráðir með hinum réttlátu. 29  En ég er þjakaður og þjáður. Bjargaðu mér, Guð, og verndaðu mig. 30  Ég vil lofa nafn Guðs í söng,heiðra hann með þakkargerð. 31  Jehóva mun líka það betur en naut,ungnaut með horn og klaufir. 32  Hinir auðmjúku sjá það og gleðjast. Þið sem leitið Guðs, megi hjörtu ykkar lifna við 33  því að Jehóva hlustar á hina fátækuog fyrirlítur ekki ánauðugt fólk sitt. 34  Himinn og jörð skulu lofa hann,höfin og allt sem í þeim hrærist, 35  því að Guð frelsar Síonog endurreisir borgir Júda. Fólk hans mun búa þar og eignast landið. 36  Afkomendur þjóna hans munu erfa þaðog þeir sem elska nafn hans skulu eiga þar heima.

Neðanmáls

Eða „þeir sem eru óvinir mínir að ástæðulausu“.
Eða hugsanl. „Ég grét og fastaði“.
Orðrétt „ég varð þeim að máltæki“.
Eða „brunninn“.
Eða „tryggur kærleikur“.
Orðrétt „leystu“.
Eða „og ég er á barmi örvæntingar“.
Eða „eiturjurt“.
Orðrétt „mjaðmir“.
Eða „heift“.
Orðrétt „bók lifenda“.