Sálmur 39:1–13

  • Hverfulleiki lífsins

    • „Maðurinn er ekkert nema andgustur“ (5, 11)

    • „Láttu tár mín ekki fram hjá þér fara“ (12)

Til tónlistarstjórans. Jedútún.* Söngljóð eftir Davíð. 39  Ég sagði: „Ég vil gæta að skrefum mínumsvo að ég syndgi ekki með tungu minni. Ég vil múlbinda munn minnþegar illmenni eru nálæg.“   Ég var þögull og hljóður,ég talaði ekki einu sinni um neitt gott,en kvöl mín var mikil.*   Hjartað brann í brjósti mér,eldurinn brann heitar því meira sem ég hugsaði.* Að lokum sagði ég:   „Jehóva, hjálpaðu mér að skilja hvenær endalok mín komaog hve margir dagar mínir erusvo að mér verði ljóst hve ævi mín er stutt.   Þú hefur ekki gefið mér nema fáeina daga*og ævi mín er sem ekkert í þínum augum. Maðurinn er ekkert nema andgustur,jafnvel þótt hann virðist standa styrkum fótum. (Sela)   Mennirnir ganga um eins og skuggi,þeir eru á sífelldum þönum* til einskis,sanka að sér auðæfum án þess að vita hverjir fá að njóta þeirra.   Eftir hverju get ég þá vonast, Jehóva? Þú ert mín eina von.   Frelsaðu mig frá öllum syndum mínum,láttu ekki heimskingja hæðast að mér.   Ég var hljóður,gat ekki opnað munninnþví að þú stóðst á bak við þetta. 10  Léttu af mér plágunni sem þú lagðir á mig,ég er að bugast undan höggum handar þinnar. 11  Þú agar manninn með því að refsa honum fyrir syndir hans,eyðir dýrgripum hans eins og mölur eyðir klæðum. Já, maðurinn er ekkert nema andgustur. (Sela) 12  Heyrðu bæn mína, Jehóva,hlustaðu þegar ég hrópa á hjálp. Láttu tár mín ekki fram hjá þér faraþví að fyrir þér er ég bara útlendingur,ferðalangur sem á leið hjá, rétt eins og allir forfeður mínir. 13  Horfðu ekki svona reiðilega á mig svo að ég geti tekið gleði mína á nýáður en ég dey og er ekki lengur til.“

Neðanmáls

Sjá orðaskýringar.
Eða „magnaðist“.
Eða „þegar ég andvarpaði“.
Orðrétt „þverhendur daga“.
Orðrétt „hafa hátt“.